Zawody pływackie tylko dla golasów

Światowe mistrzostwa w pływaniu dla naturystów po raz pierwszy odbyły się w 1971 roku. Wzięły w nich udział drużyny z ośmiu krajów: Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Hiszpanii, Włoch, Holandii, Belgii i Szwajcarii. Wszyscy zawodnicy należą do klubów naturystów, które zwykle posiadają lub wynajmują baseny dla swoich członków.
Jedna z brytyjskich dziennikarek, Jessica Hatcher, odważnie postanowiła wziąć udział w zawodach i przyjrzeć się, co się dzieje na największej międzynarodowej pływackiej gali golasów. Organizatorzy zgodzili się – oczywiście pod warunkiem, że reporterka wystąpi tak, jak inni uczestnicy: nago. Sama zawsze nienawidziła obnażać się publicznie. „Ale mój kraj mnie potrzebuje” – pomyślała.

Archiwum sond

» SONDA

Czy byłaś kiedykolwiek na plaży lub na imprezie dla naturystów?

35 %	Tak
55 %	Nie
10 %	Regularnie odwiedzam takie miejsca

	Tak
	Nie
	Regularnie odwiedzam takie miejsca

Dziękujemy za głosowanie

NIE MA SENSU NIC POPRAWIAĆ

Kiedy Jessica uświadamia sobie, że jest ostatnią, która nie zrzuciła ręcznika, czuje się jeszcze bardziej nieswojo. Lecz gdy w końcu odsłania się cała, czuje dziwne uczucie lekkości. „Nosząc bikini, zawsze wciągam brzuch i poprawiam ułożenie piersi. Teraz, gdy jestem naga, nie ma nic do poprawiania” – opowiada. Do tego widzi, że wbrew obawom nikt nachalnie się na nią nie gapi.

Zawody przebiegają zupełnie zwyczajnie, poza tym, ze wszyscy są nadzy. No, nie do końca – mają przecież czepki na głowach… Większość naturystów chwali sobie te same rzeczy: dotyk wody na nagiej skórze, wolność ciała od niewygodnych, opiętych ubrań i naturalne zachowywanie się wszystkich organów.

„Nie można wytłumaczyć naturyzmu. Musisz go spróbować” – przekonuje jeden z uczestników zawodów, Tim, 37-letni konsultant obrotu nieruchomościami. „Chodzi o wolność. Bycie nagim sprawia, że czuję się dobrze. Pływanie nago jest jeszcze przyjemniejsze, jest najbardziej naturalną rzeczą, jaka można zrobić” – zachwala.