Kącik złamanych serc Morrisseya

Morrissey "Year of Refusal"

Wyd. Universal, 2009

Ocena 4/6

----------------------------------------------------------------

Można go kochać albo nienawidzić, ale w żadnym wypadku nie można przejść obok Morrissey’a obojętnie. Za czasów The Smiths był podziwianym przez wszystkich nastoletnim rockmanem z duszą romantyka, a dziś jest zgryźliwym bufonem, który wciąż żyje swoim młodzieńczym mitem. Nie zmienia to jednak faktu, że dwoma ostatnimi albumami, „You Are the Quarry” i „ Ringleader of the Tormentors”, pokazał, że ma coś jeszcze do powiedzenia. Teraz zamyka swoją trylogię mocnym muzycznie i dosyć irytującym tekstowo „Year of Refusal”.

„Oh, coś nie daje mi spokoju – coś, czego nie potrafię opisać. To brak miłości we współczesnym świecie” – takim wyznaniem na początku płyty Morrissey już zapowiada naprawdę ostrą jazdę. Tak jak na okładce płyty – wciąż trzyma fason jak przed laty, tylko teraz zgrywa wrażliwego twardziela, który cierpi za miliony.

Moz wciąż nie wyrósł ze swoich młodzieńczych rozterek sercowych i nie opuszczają go refleksje na temat dojrzewania w „That’s How People Grow Up”, kiedy śpiewa: „Traciłem swój czas, próbując się zakochać, ale wszystkie rozczarowania dostatecznie mnie zraniły. Tak dorastają ludzie”.

Wokalista dochodzi do wniosku, że dopiero wypadek samochodowy, w którym złamie się kręgosłup, może uzmysłowić, że w życiu są gorsze rzeczy niż bycie niekochanym. Nie trudno dostrzec w tych słowach charakterystycznego dla niego sarkazmu, ale po pięćdzięsięcioletnim facecie można by spodziewać się bystrzejszych spostrzeżeń.

Zamiast tego Anglik serwuje nam (....)

Jacek Skolimowski

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Recenzja nowej płyty Morrisseya w całości ukaże się w piątkowym magazynie Kultura DZIENNIKA