|

|

|

Komentarze (28)

e-mail:

wtorek 10 lutego 2009 23:17

Komentarz Bogumiła Łozińskiego

Eluana Englaro została zamordowana

» Eluana Englaro została zamordowana Zamknij X

Bogumił Łoziński: Eluanę zamordowano  fot. Potr Kowalczyk

"Pozostająca od 17 lat w stanie śpiączki Eluana Englaro została nie tylko zabita - ona zmarła w okrutnych męczarniach. Trzeba powiedzieć jasno, że na oczach całego świata doszło do morderstwa i oceny tej nie zmieni lawirowanie w aksjologicznej letniości światopoglądowych liberałów" - pisze Bogumił Łoziński.

Decyzja włoskiego sądu zezwalającego na odłączenie 38-letniej Włoszki od aparatury podtrzymującej życie wywołała wielką dyskusję o granicy między tzw. godną śmiercią a eutanazją. Sprawa stała się też przedmiotem ostrego sporu politycznego. Jej przebieg pokazuje, że nie da się pogodzić róźnych racji, znaleźć złotego środka, jak chcieliby zwolennicy aksjologicznej letniości, trzeba wybrać życie lub śmierć.

Życie jest wartością. Zgodna na śmierć osoby w śpiączce tę wartość relatywizuje i nieuchronnie otwiera drogę eutanazji. Decyzja sądu nie opierała się na przesłankach naukowych. Żaden ekspert nie jest w stanie stwierdzić, że stan wegetatywny w jakim znalazła się Eluana jest nieodwracalny. W Toruniu jest ośrodek, gdzie znajdują się ludzie w stanie śpiączki. W ostatnich kilku latach aż 17 z nich udało się wybudzić. Kto dał prawo włoskiemu sądowi do decydowania o zabiciu kobiety bez specjalistycznych badań? Tym bardziej, że pod względem biologicznym była zdrowa, tyle, że bez świadomości, a ingerencja z zewnątrz polegała na podawaniu pokarmu i płynu, a nie sztucznym zastępowaniu jakiegokolwiek narządu.

>>> Zupełnie inne poglądy na temat eutanazji Eluany Englaro ma Cezary Michalski

Eluana nie musiała umierać. Siostry zakonne, w domu opieki w którym przebywała przez ostatnie 17 lat zadeklarowały, że będą się nią opiekować nadal, bez żadnych opłat. Ojciec kobiety zdecydował inaczej. Nie posłuchał dramatycznego apelu ojca Amerykanki Terri Schiavio, która została uśmiercona w podobnych okolicznościach. "Powolna śmierć z odwodnienia i z głodu to krańcowe barbarzyństwo. Chociaż zwolennicy eutanazji powiedzą, że to bezbolesne, ja byłem świadkiem potwornych cierpień mojej córki. Jeśli nie przerwiesz tej procedury, będziesz świadkiem nieludzkiej agonii. Z Eluany zostanie tylko skóra i kości. Jej kości policzkowe powiększą się do nienaturalnych rozmiarów, a oczy wysuną się z oczodołów. Jeśli, powtarzam, nie powstrzymasz tego, to przygotuj się na widok straszliwego, nieporównywalnego z niczym cierpienia" - napisał ojciec Terry.

W naszej cywilizacji, która opiera się na wartościach chrześcijańskich, życie było uznawane za wartość niezależnie od światopoglądu. W czasach nowożytnych ujawniły się silne dążenia do odbierania tego prawa określonym grupom. Po eugenice ludzi niepełnosprawnych w latach 30-tych w Skandynawii, planowej eksterminacji Żydów, Cyganów, czy Polaków przez Hitlera, wreszcie zgody na nieograniczoną aborcję dzieci nienarodzonych, teraz przyszedł czas na eutanazję ludzi nieprzydatnych czy uciążliwych na podstawie subiektywnych kryteriów. Ten kierunek to barbarzyństwo kwestionujące podstawy naszej cywilizacji, którego ofiarami mogą paść także jego propagatorzy. Tragedia Eluany to tragiczne memento dla naszego świata.

Bogumił Łoziński

•  
  2009-02-13 13:19  o eluanie englaro  ~Zbigniew Głos

  O Eluanie Englaro Nie ma tutaj za dużo do powiedzenia. Jest jasne i oczywiste, że przerwanie karmienia Eluany było eutanazją w sensie ścisłym. Tu nie ma miejsca na pytania czy było to zabójstwo czy nie, bo było.Tu chodzi o pytanie czy wolno tak postepować. Tu tak naprawdę chodzi o naszą wizję człowieka, celu, sensu i wartości ludzkiego życia. To są pytania o etos. Czy wartość człowieka mierzy się jego społeczną przydatnością, jego możliwością wolnego, suwerennego i świadomego działania? To są pytania o antropologię. Czy prawo do życia ma wyłącznie człowiek, ktory sam może o siebie zadbać, sam decdować o kształcie swojego życia? Jeżeli dla nas dzisiaj najwyższą wartością jest zdrowie, siła fizyczna, moc, piękno to czysto zewnętrzne, to nigdy nie będziemy wstanie zaakceptować i pogodzić się z tym, że życie może wyglądać zupełnie inaczej i mieć sens... To są pytania o granice ingerencji w moje życie osób trzecich, nawet mi najbliższych. Pytania o to czy ja sam mam prawo stanowić o losie swoich bliskich i to wtedy gdy oni sami nie są wstanie w żaden sposób o sobie zdecydować...?

•  
  2009-02-12 19:15  Re: Eluana Englaro została zamordowana  ira

  śmier człowieka jest zawsze dramatem a podjęcie takiej decyzji przez ojca jeszcze większym on cierpiał przez 17 lat. Panie red. nadużyciem jest dramatyzowanie że ta biedna kobieta umierała w męczarniach z głodu i pragniena to gra na uczuciach i podsysanie ludzi do ostrego protestu a prawda niestety jest taka że przez 17 lat żyło tylko ciało niestety móżg już nie żył i nie stanowił jedności ,to mózg wysyła sygnał o tym że jesteśmy głodni lub spragnieni ale u tej kobiety mózg takich sygnałow nie wysyłał i z tego powodu nie mogła ciepieć .Myśle że teraz jest szczęśliwa zaznając spokoju wiecznego

•  
  2009-02-11 23:27  Re: Eluana Englaro została zamordowana  nn12345

  Chcę Panu redaktorowi Łozińskiemu pogratulować odwagi cywilnej, w przeciwienstwie do klakierów znających dobrze swoje miejsce i posłusznie warujących z mordą umazaną w padlinie... politycznej poprawności. Ten ich bełkotliwy język usłużnego pisarczyka jest mało zrozumiały nawet dla nich samych. Odwagi nie każdy z poza kręgów kościelnych jest szumowiną zbierającą na autostradę czy prezerwatywę kosztem życia tej kobiety.

•  
  2009-02-11 19:18  Eulenowy pretekst  ~elfrid

  Zygota to człowiek, embrion to dzidziuś, aborcja to zabójstwo, a wyłączenie aparatury sztucznie podtrzymującej przez siedemnaście lat funkcjonowanie organów kobiety po śmierci klinicznej to morderstwo. Do takiego zafałszowania rzeczywistości oraz lingwistycznych popisów chrześcijańskich dogmatyków można się przyzwyczaić czytając ultrakatolicką prasę. Tymczasem już nie tylko Rzeczpospolita i Nasz Dziennik piszą o zabójstwie, ale nawet w centrowym Dzienniku pojawia się opinia mówiąca o „morderstwie na oczach całego świata”. Nie ma możliwości kompromisu bo tu chodzi o fundamentalne prawo do życia, które kompromisowi nie podlega – tak w skrócie można streścić myśl przewodnią katolickiego publicysty, który de facto ucina jakąkolwiek dyskusje. Osobista tragedia zostaje z premedytacją wykorzystana do narzucenia religijno-dogmatycznego kontekstu na rzeczywistość i próbie ograniczenia wolnej woli niekatolików, ateistów, agnostyków, innych obywateli, którzy przecież należą do „cywilizacji śmierci” i są przeciw „cywilizacji życia” – bo tylko takie rozróżnienie tu istnieje. Komentator zwiększa ideologiczną prędkość, wrzucając do jednego worka eugenikę niepełnosprawnych, Holokaust, aborcję i eutanazję; nieformalnie i nie wprost nazywając nazistą każdego kto ma odmienne zdanie. Czyli w jakąkolwiek dyskusje z kościołowym publicystą wdawać się nie mogę, bo uważam, że życie to coś więcej niż metabolizm i zdolność do fotosyntezy, to coś więcej niż zapłodniona komórka; to czujący, świadomy człowiek, któremu choćby w minimalnym stopniu funkcjonuje mózg! A więc z religijnego piedestału zostaje zrównany ze zbrodniarzem i hitlerowcem, podludziem z którym się nie dyskutuje, tylko osądza. Jednak odwracając tą niekomfortową sytuację: czy jest możliwy merytoryczny dialog z katolikiem, który nie jest w stanie wyrwać się ze swoich dogmatycznych, kanonicznych pojęć i posługiwać się językiem świeckim, nie rozszerzającym do granic możliwości pojęcia życie? Czy jest w stanie wyjść poza egocentryczny "religiocentryzm" i zrozumieć wreszcie, że w obywatelskim społeczeństwie dekalog i chrześcijaństwo nie jest jedynym źródłem wartości i zasad?

•  
  2009-02-11 17:04  Czy "sprawa jest jasna"  J.

  "sprawa jest jasna" - dla kogo jest jasna, temu krzyż na drogę. Ja myślałem, że ta sytuacja to klasyczny dylemat.