Samotność na Wyspie Wielkanocnej

Rapa Nui, bo tak też jest nazywana, swoją europejską nazwę zawdzięcza holenderskiemu żeglarzowi Jakubowi van Roggeveen. Na pokładzie żaglowca "Afrikaansche Galei" przemierzał on morza w poszukiwaniu Terra Australis, legendarnego kontynentu umieszczonego przez Ptolemeusza na mapie z I w.

Roggeveen nie spodziewał się lądu pośrodku Pacyfiku, tysiące kilometrów od najbliższych wysp. W dzienniku pokładowym zanotował: "Nadaliśmy wyspie nazwę Paasch Eylandt (Wyspa Wielkanocna), ponieważ odkryliśmy ją w Wielkanoc". Było to w 1722 roku.

Kiedy wyprawa Roggeveena zbliżyła się do Wyspy Wielkanocnej, ujrzała na jej brzegach masywne, kamienne posągi. Trudno się dziwić, że ich widok z jednej strony wzbudził w zabobonnych marynarzach przerażenie, z drugiej - zachwyt. Jak podaje dziennik kapitana: "Te kamienne figury napełniają nas podziwem, bo nie umiemy pojąć, jak ludzie niemający dźwigów ani lin byli w stanie je ustawić". Ponoć wyspiarze nie widzieli tu żadnego problemu, byli przekonani, że ogromne moai dzięki magicznej mocy ich kapłanów same przywędrowały na swoje miejsca.

Chociaż Wyspa Wielkanocna nie może się pochwalić bujną roślinnością ani przybrzeżnymi płyciznami z piaszczystymi plażami, tajemnicza sława około 900 wielkich kamiennych posągów zwabia tu kilkadziesiąt tysięcy turystów rocznie. Widać je niemal na całej wyspie, od pojedynczych głów po 15-osobowe skupiska. Wysokość niektórych nie przekracza 2 metrów, ale są takie, które mierzą ponad 20.

Niektóre posiadają budzące grozę oczy z korala, na innych sterczą kapelusze z czerwonego kamienia, ale na żadnej twarzy nie rysuje się choćby grymas uśmiechu. Większość z posągów została wykuta w tufie wulkanicznym pochodzącym z wulkanu Rano Raraku za pomocą narzędzi z bazaltu.

Do dziś nie wiadomo, co posągi miały symbolizować ani w jakim celu je rzeźbiono. Powstało na ten temat wiele teorii, które w większości przypisują tajemniczym figurom rolę bóstw lub zmarłych przodków. Być może to właśnie od posągów wzięła się nazwa Matakiterani - Oczy patrzą w gwiazdy, jak o wyspie mówią Polinezyjczycy.