|

|

|

Komentarze (63)

e-mail:

środa 29 kwietnia 2009 13:24

Prawnicy zbulwersowani słowami prezesa PiS

Kaczyński zaatakował sędzię, bo jest młoda?

Prawnicy bronią sędzi Alicji Fronczyk, która wydała pierwszy wyrok w sprawie spotu wyborczego PiS. Sąd pod jej przewodnictwem zakazał emisji reklamówki. Jarosław Kaczyński ostro skrytykował za to sędzię, nazywając ją "młodą damą, która uznała, że w Polsce o wszystkim decyduje Bruksela". "To naprawdę szokująca wypowiedź" - mówi prof. Piotr Kruszyński.

Prezes PiS z pewnością dostrzegł urodę sędzi Alicji Fronczyk. Nie zachwyciły go jednak jej młody wygląd i bystre spojrzenie. "Cała Polska widziała tę młodą osobę, która jako sędzia ogłaszała i uzasadniała wyrok w sprawie spotu. Już mniejsza o ten wyrok, chodzi o uzasadnienie. Ta młoda dama uznała, że w Polsce o wszystkim decyduje Bruksela, a polski rząd nie ma nic do gadania. Chciałbym, żeby Polacy nie aprobowali takich ludzi w polskim aparacie państwowym" - tak skomentował w poniedziałek orzeczenie wydane przez sędzię Fronczyk Jarosław Kaczyński.

>>>Kim jest sędzia, którą zaatakował Kaczyński

Fronczyk ma 35 lat i jest uważana za bardzo zdolną sędzię. Ona sama nie komentuje słów prezesa PiS. Robią to jednak inni prawnicy - wykładowcy prawa.

"Dla mnie ta wypowiedź jest zadziwiająca. Nie wypada politykowi tej rangi co prezes PiS w tak lekceważący sposób wypowiadać się o polskim sędzi, zwłaszcza w sprawie, która w istotny sposób dotyczy samego prezesa PiS. Słowa o tym, że Polacy nie powinni <aprobować takich osób jak Alicja Fronczyk na państwowych stanowiskach> budzą u mnie złe reminiscencje. Takich argumentów używano w 1968 roku w marcu, gdy mówiono, że Polacy powinni decydować o polskich sprawach. To ma podtekst ksenofobiczny. Mam jednak nadzieję, że nie o to chodziło prezesowi PiS. Argumenty dotyczące wieku też są nie na miejscu. Można być młodym i zdolnym sędzią, ale też starszym i bardzo złym. To dla mnie naprawdę szokująca wypowiedź" - mówi prof. Piotr Kruszyński, dyrektor Instytut Prawa Karnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, członek Naczelnej Rady Adwokackiej.

>>>Migalski broni słów prezesa PiS o sędzi cytatem z Palikota

"Zacznijmy od tego, że wyroków sądu się nie komentuje" - mówi dr Monika Zbrojewska, adiunkt w Katedrze Postępowania Karnego i Kryminalistyki Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego. "Poza tym naprawdę nie jestem w stanie zrozumieć, o co chodziło prezesowi PiS. Mogę się tylko domyślać sensu jego słów. Być może zaatakował sędzię dlatego, że dostrzegł w niej młodą dziewczynę, nieobciążoną walką z komunizmem, niezwiązaną bezpośrednio z narodowymi powstaniami i historią. To było mu łatwo zderzyć z postawą proeuropejską. Oskarżył więc sędzię o to, że działa w interesie Brukseli. Nie wiązałabym tych słów z rokiem 1968, ale raczej z konfliktem pokoleń".

TOKU

Fochy Marcinkiewicza. "Kazik uspokój się"

Wiśniewscy chcą na stałe opuścić Polskę

"Co chce ukryć poseł Wassermann"

•  
  2009-05-06 07:51  Opinia  ~Obserwator

  Jacy ludzie sa sędziami taka wartośc sądu. Cyniczny i zdemoralizowany sędzia- wiadomo jaki wyrok. Porzadny sędzia - uczciwy wyrok. Kazda instytucja w tym szczególnie sądowniczan powinna podlegać szczególnej kontroli, w przeciwnym wypadku dojdzie do zdemoralizowania i rozkładu Państwa. Zasłanianie się immunitetem i ferowanie wyroków w imieniu Rzeczpospolitej w sposób bezkarny jest kpiną z ludzi. Najwyższy czas z tym skończyć - jest to apel do polityków bo tylko oni maja takie plenipotencje.

•  
  2009-05-04 23:57  Jaki rząd taki sąd?!  ~sigis

  po WYROKACH ocenia się sądy. Od kilkunastu lat program "Sprawa dla Reportera" pokazuje "nasze" sądy??? sędziowie wydają wyroki "W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ" często WBREW interesom Polski i polaków?! Wymiar Sprawiedliwości powinien zmienić nazwę na Ministerstwo Manipulacji Prawem ?

•  
  2009-05-04 09:31  Każda władza w Polsce podlega krytyce, w tym władza sądownicza.  ~Mirosław Siwonia

  Każda władza w Polsce podlega krytyce, w tym władza sądownicza. Ja nie wyobrażam sobie, co by się stało z tą władzą sądowniczą, gdyby nie podlegała krytyce, jakim wypaczeniom podlegałaby. Prawo jest bowiem nauką społeczną, a więc zależy od zachowań i interpretacji ludzi – sędziów, prokuratorów, policjantów, itd. Niezawisły Sąd to nie znaczy, że może sobie dowolnie wyrokować, wydawać wyroki według własnego upodobania. Sąd przecież wydaje wyroki w imieniu narodu, w imieniu Rzeczypospolitej Polski, a nie w imieniu własnym. Niezawisły Sąd to nie oznacza, że zawsze ma rację. Przecież Sąd jest oparty na ludziach, my też jesteśmy ludźmi, my też mamy głowę, my też mamy mózg, my też mamy rozum, my też potrafimy wyodrębnić prawdę, odróżnić Sprawiedliwość od niesprawiedliwości. Obecnie w Polsce w instytucji Sądu mamy sytuację taką, że wyrok zapadnie w takiej formie, gdzie jest uzależniony od składu sędziowskiego, od danych osób. Inaczej mówiąc: obecnie w Polsce wyroki Sądu są zależne od składu sędziowskiego. Obecnie w Polsce wyrok Sądu jest zależny od sytuacji: na jakie nazwisko (osobę) sędziego trafi dana rozpatrywana sprawa sądowa. Mamy przykład kopalni Wujek, kiedy to wielokrotnie poszczególne składy sędziowskie uniewinniały ZOMO-wców, aż w końcu po 28 latach dana sprawa sądowa trafiła na takie poszczególne składy sędziów Sprawiedliwych i w końcu zapadł ostateczny wyrok skazujący. Takich przykładów różnych wyroków Sądu jest bardzo wiele. Przykładem teraźniejszym jest sygnatura akt: X K 1/05 Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku, sygnatura akt: V Ka 2312/05 Sądu Okręgowego w Gdańsku oraz sygnatura akt: Wo 308/07, Wpkz 315/08, Ko 565/08 Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku XI Wydział Wykonawczy, gdzie poszczególne składy sędziowskie prowadziły postępowanie procesowe i interpretowały materiały dowodowe w sposób wygodny dla nich. Oskarżonego pozbawiono wszelkich podstawowych praw procesowych, tylko część z nich wymienię (ze względów ograniczenia tekstu pisanego na forum): - Podstawowego prawa do obrony, a mianowicie prawa do obrońcy z urzędu (art. 78 § 1 kpk). Pomimo, że oskarżony w sposób należyty wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony, bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny (karta 59A, 60A). - Rzetelnego i pełnego zebrania i zweryfikowania przez Sąd wszystkich materiałów dowodowych. - Dnia 29.08.2003 r. został zmieniony skład Sądu, rozprawę główną Sąd kontynuował, Sąd nie postanowił prowadzić jej od początku (karta 133). - W poszczególnych dniach rozprawy głównej, gdy oskarżony składał wyjaśnienia, tylko na początku przez kilkanaście minut, czyli w początkowych fazach rozpraw ławnicy mieli otwarte oczy, natomiast przez pozostałą bardzo większą część tych rozpraw wykazywali oznaki snu, drzemki. Oczy mieli zamknięte, głowy podparte na dłoni ręki poprzez łokieć, który z kolei opierał się o ławę składu orzekającego oraz były również takie sytuacje, że podczas wspomnianego snu, drzemki poszczególnym ławnikom głowa opadała w dół stołu lub do tyłu poza linię pionu pozycji siedzącej. Przewodniczący składu Sądu (asesor) siedząc pośrodku miał doskonały obraz sytuacji, że ławnicy śpią, drzemią, ale nigdy nie zainterweniował i w żadnym protokole rozprawy głównej nie naniósł żadnej wzmianki o zaistniałych sytuacjach, w ten sposób przemilczał te sytuacje, przychylając się do nieprawidłowego przebiegu procesu. Doskonale ten obraz, że podczas tych wyszczególnionych dni rozprawy głównej w/w ławnicy spali, drzemiąc widzieli poszczególni prokuratorzy sesyjni, którzy brali wówczas udział w rozprawie. Również w tym przypadku jest milczenie ze strony tych poszczególnych prokuratorów sesyjnych, doskonale to widzieli. Dlaczego w tej sprawie milczeli i nadal milczą, nie było żadnej wówczas odpowiedniej reakcji podczas rozprawy, jako „strażnicy praworządności” przecież odpowiednio powinni zareagować. - Art. 46 i art. 20 § 2 kpk, które stanowią: W sprawach o przestępstwa z oskarżenia publicznego udział prokuratora w rozprawie jest obowiązkowy. Otóż, podczas rozprawy głównej dnia 14.06.2004 r., czyli w czasie trwania tej rozprawy obecna wówczas na tej rozprawie pani prokurator samowolnie, nie informując Sądu i bez zgody Sądu opuściła salę rozpraw i dalsza część rozprawy odbyła się pod nieobecność pani prokurator. Sąd wówczas nie zarządził przerwy, rozprawa toczyła się dalej pomimo, że na sali rozpraw wówczas nie była obecna pani prokurator. - Art. 171 § 1,2,4,6 kpk oraz art. 175 § kpk i art. 367 § 1 kpk. Określone w tych przepisach prawa oskarżonego do swobodnej wypowiedzi zostały ograniczone, gdyż wypowiedzi oskarżonego powinny być nieskrępowane, wolne od wywierania nacisku na wolę i stan jego świadomości. Tych działań w czasie tego procesu dopuszczali się poszczególni prokuratorzy sesyjni i adwokat Zbigniew W., którzy w trakcie składania oświadczeń, wyjaśnień co do dowodów, pytań do światków ustawicznie przerywali oskarżonemu, co wytrącało oskarżonego z toku myśli, gubieniem wątków. Wszystkie te działania blokowania swobodnej wypowiedzi oskarżonego przez poszczególnych prokuratorów i adwokata Zbigniewa W., odbywały się za bardzo przychylnym przyzwoleniem przewodniczącego składu Sądu (asesora). W tym procesie prokuratorzy i adwokat Zbigniew W. kierowali procesem. Gdy oskarżony formułował do światków niewygodne pytania z punktu procesowego dla oskarżyciela, błyskawicznie jak „sprężyna” wstawali i przerywali oskarżonemu pytania, wypowiedzi, wyjaśnienia, oświadczenia (karta 319, 323v-328). Sąd, prokuratorzy podczas składania przez oskarżonego wyjaśnień, oświadczeń, wyjaśnień co do dowodów wywierał presję, że odbierze głos oskarżonemu (karta 270,270v,328v) oraz uniemożliwił oskarżonemu wypowiedź odbierając głos (karta 321). - Art. 148 kpk, polegającego na tym, że Sąd nie protokołował pełnych zeznań światków, biegłych, wyjaśnień i oświadczeń oraz pytań oskarżonego i pytań Sadu, oskarżyciela publicznego, adwokata Zbigniewa W. oraz zachowania się i wypowiadania słów przez Antoniego S. podczas rozprawy. W tym zakresie są znaczne opuszczenia wypowiadanych zdań, słów, których nie sposób jest obecnie odtworzyć, po prostu te zdania i słowa poszły w „eter”, a nie ma ich w protokołach rozprawy głównej. Treść wypowiedzi światka, oskarżonego, biegłego, pytań zadawanych im powinna być wciągnięta do protokołu dosłownie, bez opuszczeń, bez przekształceń wypowiedzi oraz w protokole powinien być zawarty opis emocji, zachowania się osób wypowiadających się podczas rozprawy oraz opis z pokazywanych znaków, gestów przez uczestników podczas rozprawy głównej. Czyli protokół powinien odzwierciedlać prawdziwy przebieg rozprawy. Niniejsze protokoły nie odzwierciedlają rzeczywistego przebiegu rozprawy głównej, procesu. W tej kwestii dochodziło niemal do „wojny” na argumenty, gdyż przewodniczący składu Sądu odmawiał wciągnięcia do protokołów wypowiedzi w sposób pełny, wierny, dosłowny. Często ta kwestia była poruszana podczas rozprawy, aby protokoły rozprawy głównej odpowiadały w treści rzeczywistemu przebiegu rozprawy (karta 68A, 72A, 73A, 134, 135, 439, 440, 441, 605). Na karcie 134v, przewodniczący składu Sądu wypowiada się w taki sposób: „W tym miejscu przewodniczący pouczył oskarżonego o treści art. 148 § 2 kpk, iż między innymi oświadczenia wciąga się do protokołu z możliwą dokładnością, co nie oznacza jednakże, iż osoba składająca oświadczenie ma prawo żądać wpisania do protokołu każdego jednego słowa. Rozprawą kieruje przewodniczący i to on dyktuje do protokołu”. Na karcie 440 prokurator wypowiada się w następujący sposób: „Nie ma sensu zapisywać pytań …”. - Art. 358 kpk polegającego na tym, że Sąd odmówił oskarżonemu zgody na rejestrację całej rozprawy głównej za pomocą własnego dyktafonu, pomimo tego, że rozprawa odbywała się jawnie (karta 59A, 60A, 134, 135, 135v, 143v). Należy tutaj zadać pytanie, dlaczego ten skład Sądu nie wyraził zgody oskarżonemu na nagrywanie za pomocą własnego dyktafonu całej rozprawy głównej, przecież w tym celu powstał art. 358 kpk, aby strona postępowania mogła na własny użytek rejestrować przebieg rozprawy za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk. Czego się obawiał ten skład Sądu? Czy obawiał się tego, że zostanie zarejestrowany rzeczywisty przebieg postępowania procesowego na rozprawie głównej, obawiał się prawdy? Przecież dla sędziego, dla instytucji Sądu prawda powinna być najwyższą wartością. - Art. 132 §1, 450 kpk, gdyż druga rozprawa apelacyjna odbyła się pod nieobecność oskarżonego, gdyż oskarżonemu nie zostało doręczone żadne zawiadomienie o terminie rozprawy. - Oraz wiele innych uchybień procesowych, które tutaj nie można wymienić ze względów ograniczenia formatu tekstu. W skrócie opiszę następujący wątek sprawy w postępowaniu apelacyjnym: dnia 24 lutego 2006 r. (karta 772) odbyła się rozprawa apelacyjna, gdzie prokurator Prokuratury Okręgowej w Gdańsku odstąpił od oskarżenia w sprawie i wycofał akt oskarżenia. Skład Sądu w tym dniu był następujący:1. przewodniczący i jednocześnie sprawozdawca p. Wojciech A. sędzia Sądu Okręgowego i jednocześnie Prezes Sądu Okręgowego w Gdańsku, 2. p. Dorota R. sędzia Sądu Okręgowego, 3. p. Krzysztof R. sędzia Sądu Rejonowego. Następnie z inicjatywy adwokata Zbigniewa W. odbyła się dnia 14 września 2006 r. (karta 823) druga rozprawa apelacyjna (kontynuacja poprzedniej rozprawy apelacyjnej), gdzie skład Sądu uległ całkowitej zmianie, a mianowicie pozostał jedynie nie zmieniony przewodniczący i sprawozdawca p. Wojciech A. sędzia Sądu Okręgowego i jednocześnie Prezes Sądu Okręgowego w Gdańsku (który jednocześnie pisze uzasadnienie wyroku), zaś dwóch pozostałych sędziów zostało zmienionych na: 2. p. Grażyna Ś.-W. sędzia Sądu Okręgowego, 3. p. Jacek M. sędzia Sądu Rejonowego. Prezes Sądu Okręgowego w Gdańsku oraz jednocześnie przewodniczący i sprawozdawca p. Wojciech A. w niniejszej sprawie sam sobie dobiera ten drugi skład Sądu, czego dowodem jest karta 816, gdzie pismem wydanym z dnia 7 września 2006 r. deleguje p. Jacka M. sędziego Sądu Rejonowego do V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Gdańsku celem uzupełnienia składu sądzącego na dzień: 14 września 2006 r. Proszę tutaj uważnie przypatrzyć się na daty, pismo delegujące p. Jacka M. sędziego Sądu Rejonowego było wydane dnia 7 września 2006 r. a rozprawa apelacyjna odbyła się dnia 14 września 2006 r. (karta 816 oraz 823). No i gdzie ten wyżej wymieniony sędzia miał czas na dogłębne zapoznanie się z aktami sprawy, na dogłębną analizę, dogłębną weryfikację wyroku Sądu I instancji (5 tomów akt, przesłuchanie 4 kaset magnetofonowych, zdjęcia, itd.). Poza tym była to tylko delegacja jednodniowa do Odwoławczego Sądu Okręgowego, na dzień 14 września 2006 r., czyli na dzień rozprawy apelacyjnej. I z reguły jest tak, że ten sam skład Sądu jednego dnia rozpatruje wokandą kilka apelacji. I w tym przypadku podejrzewam, że tak było, że tego dnia czyli 14 września 2006 r. ten skład Sądu rozpatrywał wokandą więcej apelacji. I dochodzimy do wniosku, że w rozprawie apelacyjnej dotyczącej tej samej sprawy, dotyczącej tej samej wniesionej apelacji, występują dwa różne składy Sądu Odwoławczego, tylko sędzia przewodniczący i jednocześnie sprawozdawca p. Wojciech A. nie ulega zmianie, który jest jednocześnie Prezesem Sądu Okręgowego w Gdańsku. Gdyby tak było, że cały 3 – osobowy skład Sądu Odwoławczego wydający wyrok, dogłębnie zapoznaje się z aktami sprawy, dogłębnie je analizuje i dogłębnie weryfikuje wyrok, to czy Sąd pozwalałby sobie na zmianę za każdym razem różnych składów Sądu Odwoławczego, żeby coraz to nowi sędziowie zapoznawali się z aktami sprawy. Otóż nie, bo na taką dogłębną analizę akt, potrzeba długiego okresu czasu, to jest bardzo czasochłonne, tego nie da zrobić się z tak zwanego „doskoku”. Jeszcze należy podnieść kwestię ciekawej taktyki Prezesa Sądu Okręgowego w Gdańsku p. Wojciecha A. w doborze składu Sądu w tych rozprawach apelacyjnych, gdzie występuje w roli sędziego przewodniczącego i jednocześnie sprawozdawcy składu Sądu, otóż w rozprawie apelacyjnej dnia 24 lutego 2006 r. oraz w rozprawie apelacyjnej dnia 14 września 2006 r. zawsze za każdym razem dobierał sobie do składu Sądu, sędziego niższego rangą, a mianowicie sędziego Sądu Rejonowego. Nie ma tutaj żadnej wątpliwości, że sędzia niższy rangą jest to sędzia zależny, a gdy przewodniczącym składu Sądu jest sam Prezes Sądu Okręgowego to wiadomo jaka wówczas powstaje zależność sędziego Sądu Rejonowego. Należy tutaj zadać pytanie ku czemu taka taktyka doboru sędziów służyła? W Polsce komunistycznej istniało takie coś jak etap dobierania w Sądzie posłusznych sędziów, działania nieuczciwe, ale w majestacie prawa. Odnosi się tutaj wrażenie, że w danej sprawie ktoś coś chce ukryć, ktoś kogoś chce chronić, ktoś coś chce zatuszować. Jeśli ktoś z mocy ustawy ma dostęp do akt to niech się zapozna z tymi aktami sprawy (oraz z aktami sprawy sygn. akt: XIX K 373/03 Sądu Rejonowego Gd-Południe w Gdańsku), dogłębnie je przeanalizuje i zobaczy jak jest naprawdę, tam wszystko widać gołym okiem, niech sam oceni, gdzie jest prawda. W tej sprawie prawidłowy wyrok oparty na prawdzie dziecko z gimnazjum wydałoby, a nie potrafi tego Sąd Odwoławczy. Dlaczego? Niech teraz to oceni społeczeństwo. Rzeczywiście jest wyrok prawomocny, ale nie prawdomocny, nie jest oparty na prawdzie, jest wyrok, ale nie ma Sprawiedliwości. Oparty jest na wielkim kłamstwie i na wielkich matactwach, krętactwach poszczególnych członków „Wymiaru Sprawiedliwości” biorących udział w niniejszym postępowaniu procesowym. Ta sprawa to jest rzeczywisty przykład działania instytucji Wymiaru Sprawiedliwości, instytucji Ministerstwa Sprawiedliwości. To jest żywy przykład jak łatwo można wrobić niewinnego człowieka. Ale, najgorsze jest to, że w tym wszystkim biorą udział również ludzie, którzy powinni stać na straży Sprawiedliwości, poszczególni członkowie instytucji Wymiaru Sprawiedliwości. Po to tylko, aby osiągnąć swój zamierzony cel i mieć z tego satysfakcję, że się dokuczyło stronie przeciwnej, „niech się jeszcze pogimnastykuje – z Sądu do Sądu a co nam mogą zrobić” oraz po to tylko, aby poprzez ten wyrok ukryć nieudolność, matactwa i krętactwa poszczególnych członków Wymiaru Sprawiedliwości, po to tylko, aby im nie zamykać drogi do awansów służbowych, po to tylko, aby ich chronić przed wielką kompromitacją. Należy zadać pytanie, dlaczego na rozprawie apelacyjnej dnia 24 lutego 2006 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w Gdańsku odstąpił od oskarżenia w sprawie i wycofał akt oskarżenia (karta 772). Natomiast prokurator p. Wiesław K. i prokuratorzy sesyjni z Prokuratury Rejonowej w Pruszczu Gdańskim z tak wielką zaciekłością bronił i bronili swojej tezy, że jak wynika z akt sprawy na karcie 614 domagali się 10 miesięcy pozbawienia wolności. No dlaczego? Czyżby miał taki kaprys, zachciankę, tą decyzją przekreślałby dotychczasowy „wysiłek” Prokuratora Rejonowego p. Wiesława K. i Prokuratury Rejonowej w Pruszczu Gdańskim? A no dlatego, że ten prokurator z Prokuratury Okręgowej w Gdańsku okazał się jedynym Sprawiedliwym. Otóż, przygotowując się do rozprawy apelacyjnej, przeglądając i analizując akta z niniejszej sprawy z łatwością dostrzegł bardzo rażące błędy poszczególnych członków Sądu Rejonowego w Gdańsku, bardzo rażący sposób prowadzenia postępowania procesowego przez poszczególnych członków Sądu Rejonowego w Gdańsku oraz bardzo rażące błędy oskarżającego Prokuratora Rejonowego p. Wiesława K., Prokuratury Rejonowej w Pruszczu Gdańskim i Policji, postanowił odstąpić od oskarżenia i wycofał akt oskarżenia. Postanowił nie brać udziału w tej ZBRODNI SĄDOWEJ. I to właśnie ten prokurator z Prokuratury Okręgowej w Gdańsku okazał się jedynym Sprawiedliwym (miał odwagę przeciwstawić się złu) spośród wszystkich członków Wymiaru Sprawiedliwości biorących udział w postępowaniu procesowym w niniejszej sprawie. To daje wyraźny i czytelny obraz rzeczywistości, jaki jest obecnie procent ilościowy ludzi Sprawiedliwych zatrudnionych na stanowiskach decyzyjnych w instytucji Wymiaru Sprawiedliwości. Tylko jeden Sprawiedliwy na tylu. Oskarżony zadarł z sędziami, prokuratorami podczas procesu w tej sprawie (oraz w sprawie sygn. akt: XIX K 373/03 Sądu Rejonowego Gd-Południe w Gdańsku) i dlatego oni postanowili wykorzystać swoje wzajemne powiązania, wpływy, aby go skazać za wszelką cenę, aby go w ten sposób zniszczyć. Do Ministra Sprawiedliwości zostały dotychczas przesłane 4 pisma z wnioskiem o kasację wyroku oraz kaseta z nagraniem, z wnioskiem o przeprowadzenie śledztwa, bo została nagrana rozmowa telefoniczna jak ktoś z Sądu bądź z Prokuratury telefonicznie rozmawiał z Antonim S. i ustalał działania procesowe w niniejszej sprawie, Antoni S. wówczas mówił do rozmówcy między innymi, że w tej sprawie będzie u Prezesa. Te pisma w ogóle nie trafiają do Ministra Sprawiedliwości, przechwytują je urzędnicy Ministerstwa Sprawiedliwości, czego dowodem są dwa pisma z Ministerstwa Sprawiedliwości: z dnia 31 października 2007 r. nr DK-V-051-247/07 wydanym przez Dyrektora Departamentu Kadr p. Elżbietę R. oraz z dnia 5 maja 2008 roku nr DSP-I-051-259/2008 wydanym przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Sądów Powszechnych p. Tomasza W. Te dwa pisma nadesłane z Ministerstwa Sprawiedliwości, czyli nr DK-V-051-247/07 i nr DSP-I-051-259/2008 w zawartej swojej treści mają taką cechę krążenia wokół sprawy, wokół tematu. Przypominają, przysłowiowe działanie – „odbijanie piłeczki”. Po to tylko, aby w tej sprawie nie podejmować żadnych konkretnych działań, aby „zbyć” człowieka, który domaga się Sprawiedliwości. Śledztwo w sprawie w/w nadesłanej do Ministra Sprawiedliwości kasety z nagranej rozmowy telefonicznej przez Prokuratora Generalnego dotychczas nie zostało podjęte, jest milczenie w tej sprawie oraz dotychczas nie ma odpowiedzi na wniosek o kasację wyroku. Również wniosek o kasację wyroku został napisany do Rzecznika Praw Obywatelskich, to pismo nie trafiło do Rzecznika Praw Obywatelskich w ogóle się z nim nie zapoznał, zostało przechwycone przez urzędników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, czego dowodem jest pismo z dnia 05.09.2008 r. nr RPO-587536-II/08/JM wydane przez p. Karola K. Te pisma są dowodem, że jeśli ktoś się zwraca do Ministra Sprawiedliwości i Rzecznika Praw Obywatelskich o pomoc, o Sprawiedliwość to urzędnicy tych instytucji traktują go jak intruza, bo zakłóca spokój funkcjonowania urzędnikom tych instytucji. Ta sprawa to jest żywy przykład jak tak naprawdę działa ludzka sprawiedliwość, instytucje Wymiaru Sprawiedliwości. W walce z niesprawiedliwością w instytucji Wymiaru Sprawiedliwości trzeba mieć nadludzką siłę, można to określić jako przysłowiowe „rozbijanie muru głową, twardego betonu”. Ale jest też przysłowie, które sprawdza się w życiu codziennym i w dziejach historii ludzkości, że „kropla drąży skałę”, która z biegiem czasu rozsypie tę skałę.

•  
  2009-05-01 23:04  Re: Kaczyński zaatakował sędzię, bo jest młoda?  Richardo

  Młoszi mają niewypaczone spojrzenie .Nie Są homosovietikus.

•  
  2009-04-30 11:51  Sędziego ocenia się po jego wyrokach.  ~Mirosław Siwonia

  Sędziego ocenia się po jego wyrokach. Inaczej mówiąc: po wyrokach ich poznacie.

• ( 192 )

  Kto z komisji topi PO donosami do gazety?
  Ostatni wpis: Zenek12 , 13:33 2010-02-09
  &gt; **ant Napisał(a&#41;:** &gt; &gt; więc przeciekowych i gazetowych afer będzie &gt; jeszcze mn&amp;amp;oacute;stwo. To pewne, zwłaszcza &gt; przed wyborami. Id ...

• ( 141 )

  Graś: Ciocia Klocia wygrałaby z Kaczyńskim
  Ostatni wpis: re zibi , 16:28 2010-02-09
  bb jest spoko. Daj mu spok&oacute;j zibi. ...

• ( 140 )

  Pawlak: KRUS naprawdę jest dobry
  Ostatni wpis: finito , 11:24 2010-02-09
  Czas skończyć z przymusowymi ubezpieczeniami. Niech ludzie sami wybierają czy chcą być w ZUS, KRUS, OFE czy nigdzie. Na początek niech będzie chociaż tak jak z OC samochodowym. ...

• ( 125 )

  Kto dał gazecie "kwity" o Sobiesiaku
  Ostatni wpis: xxL , 12:06 2010-02-09
  Na przecieki najlepsze są pampersy!! Zapampersować prokuraturę!!! Zapampersować całą Platformę!!! Przecieki na platformie są niebespieczne!!! Grożą zatonięciem Platformy!!! ...

• ( 111 )

  "Putin wplątuje Tuska w misterną grę"
  Ostatni wpis: laufer , 15:39 2010-02-09
  bedzie gambit pionka ...