Lekarze na alergie słoneczną częściej mówią fotodermatoza lub nadwrażliwość na światło słoneczne. Chcą w ten sposób oddzielić tę reakcję skórną na słońce od alergii jako schorzenia.

Reklama

Alergia słoneczna to miejscowa reakcja toksyczna powstała pod wpływem działania słońca.

Przyjmuje się, że alergia słoneczna dotyka głowie kobiety w wieku od 20 do 50 lat. I generalnie stanowi problem nawet dla około 10 procent dorosłych. Narażone są na nią zwłaszcza osoby, których bliscy mają uczulenie na słońce.

Jak się objawia uczulenie na słońce?

  • pobyt na słońcu kończy się pojawieniem na skórze krostek, grudek i czerwonych plam (ale nie takich, jak przy oparzeniu słonecznym). Objawy są tym bardziej nasilone, im intensywniejsze było działanie promieni słonecznych na skórę;
  • skóra poddawana działaniu słońca swędzi i piecze;
  • na skórze może pojawić się tzw. pokrzywka słoneczna, czyli różnej wielkości bąble (leczy się ją lakami przeciwhistaminowymi jak przy alergii);
  • może pojawić się gorączka, ale nie jako objaw infekcji czy udaru cieplnego;
  • może wystąpić alergiczne zapalenie spojówek

Jeśli mimo tych dolegliwości osoba uczulona na słońce nie zrezygnuje z opalania (ale takiego rozsądnego, ze stosowaniem kremów z filtrami przeciwsłonecznymi), to po ponad tygodniu, gdy tylko pojawi się opalenizna, objawy alergii słonecznej powinny ustąpić. Opalenizna może bowiem pełnić funkcję ochronną dla skóry.

Aby zapobiec alergii na słońce, warto kilka tygodni przed wakacjami (czyli opalaniem się) poddać się kuracji na bazie beta karotenu. Podczas pobytu na słońcu należy korzystać z hipoalergicznych kremów przeciwsłonecznych z wysokim faktorem (SPF minimum 25).

Zdrowie dziennik.pl na Facebooku: polub i bądź na bieżąco >>>