Patryk Godowski

Znakomity przed laty napastnik, od momentu przejęcia kadry jest poddawany bezustannej krytyce. Najpierw próbował kierować kadrą z Los Angeles, bo nie chciał zostawiać uroczej żony Debbie i swoich dzieci. Później zaczął wprowadzać do kadry amerykańskie metody pracy, którymi jest zachwycony.

Irański trener nie ma wielkiego doświadczenia w samodzielnej pracy, ale za to może się pochwalić 3. miejscem na MŚ 1998. Był wtedy asystentem trenera Chorwacji Miroslava Blazevicia. Irańscy paparazzi wciąż próbują go namierzyć na jakimś "wyskoku", ale nie mają szans. Ivanković to wyjątkowo spokojny typ i większość czasu spędza w domu.

W Brazylii liczy się zawsze tylko tytuł mistrzowski. Każdy inny wynik to dla kibiców klęska. Dlatego Canarinhos jadą do Niemiec, by obronić trofeum, zdobyte przed czterema laty w Korei i Japonii. Zamierzają tego dokonać w rytmie samby. Bo właśnie takie rytmy mają towarzyszyć Kanarkowym w czasie treningów.

Brytyjski producent popularnej gry Monopoly w specjalnym wydaniu na mundial umieścił Australię na najtańszym miejscu, a jej grupowego rywala – Brazylię na najdroższym. Australijczycy oburzyli się. Wprawdzie od piłki nożnej wolą rugby i jeszcze kilka innych sportów, ale od kiedy Socceroos, czyli piłkarskie Kangury, awansowali do finałów mistrzostw świata, kraj opanowała futbolowa gorączka.

Janas był jednym z najlepszych obrońców w historii polskiego futbolu. W 1982 roku wywalczył trzecie miejsce w mistrzostwach świata w Hiszpanii. W sumie, w barwach drużyny narodowej rozegrał aż 54 mecze. Jako trener też ma się czym pochwalić.

Velky strateg - tak nazywają Karela Bruecknera czescy kibice, którzy kochają swojego szkoleniowca, podobnie jak Polacy Kazimierza Górskiego. Skromny, sympatyczny człowiek, który dla swoich piłkarzy jest łagodny jak ojciec. Z reprezentacją pracuje czwarty rok i sprawuje się bardzo dobrze.

Trener Meksyku nie trzyma w domu zeschniętych kwiatów. Zamyka toaletę, aby nie uciekła pozytywna energia i nie wiesza lustra naprzeciw drzwi. Według niektórych, kadrę Meksyku także ustawia według filozofii feng shui wyznawanej przez siebie.

Oczekiwania kibiców Argentyny przed wyprawą do Niemiec są wielkie. Ministerstwo Edukacji wydało rozporządzenie, żeby dzieci w szkołach oglądały mecze MŚ nawet, jeśli będą kolidowały z planem lekcji. A Diego Maradona, do niedawna dyżurny krytyk poczynań trenera Jose Pekermana, rozpowiada wszem i wobec, jak zdolne pokolenie piłkarzy gra w reprezentacji.

W kurorcie Bad Nauheim (30 km na północ od Frankfurtu), który na czas mistrzostw będzie siedzibą Saudyjczyków, od kilku tygodni trwały przygotowania na ich przyjazd. W ekskluzywnym hotelu "Dolce Bad Nauheim" goście z Azji wynajmą 59 ze 159 pokoi. Żądają tylko jednego: aby ich piłkarze nie mieli kontaktu z pokusami cywilizacyjnymi.

Piłkarzom reprezentacji Angoli udało się to, co nie udało się tamtejszym politykom przez prawie 30 lat. Dzięki ich świetnej grze zjednoczył się cały kraj. Sakiewką sypnęła nawet rządząca partia z prezydentem Jose Eduardo dos Santosem na czele.

Raymond Domenech w reprezentacji rozegrał zaledwie 6 spotkań. Koledzy z boiska zapamiętali go jako „surowego”, ostro grającego obrońcę. Dlatego jego nominacja na selekcjonera Les Bleus wywołała wiele kontrowersji. Francuz był dotychczas cenionym szkoleniowcem, ale w piłce młodzieżowej. To Domenech wychował wielu z tych zawodników, którzy w 1998 roku zdobyli pod wodzą Aime'a Jacqueta mistrzostwo świata.

Do ostatnich chwil przed mundialem najważniejszą osobą w angielskim futbolu nie jest wcale selekcjoner Sven Goran Eriksson. Szwed mimo kontraktu ważnego do 2008 r. (5 mln euro rocznie) odchodzi po mistrzostwach. Mało kogo obchodzi też jego następca - Steven McClaren. Teraz liczą się tylko umiejętności Leifa Swarda, lekarza reprezentacji. On ma sprawić cud i doprowadzić do pełni sił Wayne’a Rooneya.

Polska reprezentacja to fenomen. Mamy słabą ligę, a mimo to reprezentacja zakwalifikowała się do finału w bardzo przyzwoitym stylu. Po losowaniu grup mundialowych zapanował optymizm. Głównie dlatego, że nasza wiedza o egzotycznych rywalach - takich jak Ekwador czy Kostaryka - była niewielka.

We Włoszech uważany jest za cudotwórcę: czego się nie dotknie, zamienia w sukces. Od 1994 roku z Juventusem pięciokrotnie zdobywał mistrzostwo, wygrał Ligę Mistrzów, Puchar Interkontynentalny i Superpuchar Europy. Gdy objął reprezentację Włoch, wprowadził swoje porządki. Zaczął od sprowadzenia rozkapryszonych piłkarzy na ziemię.

Tej ekipy nie sposób nie lubić. Bez względu na poziom rywala Kostarykanie grają radosny, bardzo ofensywny futbol. Miejsce w sercach kibiców zapewnili sobie podczas mundialu w Korei i Japonii, kiedy w ostatnim meczu grupowym ich rywalem była Brazylia. Wbrew zdrowemu rozsądkowi, piłkarze z maleńkiego kraju nie stanęli murem przed własnym polem karnym, tylko poszli na wymianę ciosów. Przegrali 2:5, ale odwagi im odmówić nie sposób.