Łukasz Maciejewski

Carlos Saura zaprasza na kolejną lekcja tańca - czyli życia. Emocje zaklęte w kastanietach, przeczucia obnażone w tanecznej feerii: "Iberia" to żywioł muzyki i kina.

"Lakier do włosów" - inteligentny musical Adama Shankmana przypomniał o twórcy filmowego pierwowzoru "Hairspray", najgorszym reżyserze świata Johnie Watersie.

W "Antenie" Estebana Sapira wszystko wygląda tak jak w niemym kinie. Wyrafinowana gra światłocienia, wypieszczone detale. Sporo tu z ojca kina Georgesa Méliesa, jest coś z George’a Orwella, bardzo dużo z ekspresjonisty Fritza Langa. Najmniej z Sapira.

Wszystko kryło się w jej spojrzeniu. Drwina, szyderstwo, miłość, także strach i depresja. Jeżeli filmowe gwiazdy są jednak śmiertelne, Greta Garbo, bohaterka książki Barry'ego Parisa, umrze jako ostatnia.

"Habana Blues" Benita Zambrano nie jest filmem tak niewinnym, jak się wydaje. Żywioł muzyczny tuszuje niefrasobliwe przesłanie: tylko na Kubie muzycy są dziś wolni, kluby pełne i zawsze świeci słońce. Bałbym się tych ideologicznych promieni.

W krakowskim Teatrze Stu 17 września "Biesy" Dostojewskiego przedstawi Krzysztof Jasiński. Stawrogina, jedną z najtrudniejszych ról w światowym repertuarze, zagra Radosław Krzyżowski.

"Reguły kłamstwa" to mało czeski film. Jest w kontrze do podstawowego tonu tego kina, gdzie jowialność nieustannie miesza się z okrucieństwem, a śmiech mija się z drżeniem. W debiucie Roberta Sedlácka jest tylko drżenie

Fińsko-czeski debiut Juliusa Sevcíka to falstart. Po kilkunastu minutach tandetnego oczopląsu marzymy tylko o jednym: Reset, restart, finał.

Niezauważany, lekceważony, niemal widoczny. Świetny film Rodrigo Moreno opowiada o człowieku, który jest cieniem i wychodzi z cienia.

Ta filmowa "sztuka" nie jest wcale "twarda" - raczej łatwa. Tutaj łypnie oczkiem, tam puści się w tango wspomnień, w końcu nabożnie i obyczajnie podryfuje do finału.

Smok Wawelski spółkuje z zaskoczoną Dulską, a sprzedawca precli w brudnym fartuchu nocami wkłada rajstopy i do rana bawi się w Kitschu. "Książka o Krakowie" Magdaleny Kursy i Rafała Romanowskiego znakomicie oddaje wariacki rytm dzisiejszego Krakowa.

Francois Ozon lubi przebieranki. Często zmienia style, gatunki, kostiumy. W "Angel" zmienił jednak więcej: ambicje zastąpił tanimi efektami z melodramatów. To wyraźny spadek formy

Duszny film o duchach. Bez duchów. Bez keczupu, jatek, przewracania oczami. "Requiem" Hansa-Christiana Schmida opowiada o niepokojącym wnętrzu człowieka.

Rosemary i Guy wprowadzają się do kamienicy na Manhattanie. Mają śliczne mieszkanko i przymilnych sąsiadów. Ale wtedy niepostrzeżenie szatan majta przed nimi ogonkiem. Rosemary zachodzi w ciążę i źle się czuje. Groteskowi sąsiedzi okazują się przywódcami satanistycznej sekty, a przytulny domek zaczyna przypominać więzienną celę...

Zmrużyłem oczy. I zobaczyłem "Sztuczki" - bałamutną opowieść o tym, jak bardzo z siebie zadowolony pan przekonuje publiczność, że fajnie jest być biednym, ospałym i mieszkać na cudnej polskiej prowincji.