Marcin Hadaj

Prezes Jarosław Kaczyński odnotował kolejne wyborcze zwycięstwo PiS. 32 proc. poparcia daje jego partii pierwsze miejsce w liczbie mandatów zdobytych w sejmikach wojewódzkich. Problem jednak w tym, że PiS w praktyce nie ma zdolności koalicyjnej.

Po 10 tys. zł specjalnej nagrody dostaną wkrótce wszyscy żyjący powstańcy 1944 roku.

Pieniądze ze sprzedaży działek miasto wyda na nowe szkoły, by rozładować dwuzmianowość wprowadzoną reformą edukacji.

Co najmniej 16 inwestycji w ścisłym centrum stolicy wartych dziesiątki milionów złotych powstaje lub jest planowanych w oparciu o nieprzejrzyste procedury. Część z nich to rozbudowa kamienic zreprywatyzowanych w atmosferze skandalu.

Protesty w obronie sądów to wstęp. Na miejscu polityków PiS już dziś zastanawiałbym się, jak spiłować kanty innym kontrowersyjnym ustawom zapowiadanym na jesień. Choćby tej o dekoncentracji w mediach. Hashtag #wolnośćsłowa jeszcze dobitniej bije po oczach niż #3razyweto.

Lewica troszczy się o odrzuconych i rolę państwa w gospodarce, a prawica hołduje konserwatywnym wartościom i sprzyja biznesowi? Zapomnijcie. Dzisiaj oś podziału w walce o wyborców jest inna: otwartość i tolerancja kontra ksenofobia i podejrzliwość.

Te go, że PiS nie poprze oficjalnie Donalda Tuska w staraniach o reelekcję na stanowisku szefa Rady Europejskiej, można było się spodziewać właściwie od dawna. Dla obserwatorów polskiej polityki było to czytelne i niezaskakujące od chwili, gdy PKW ogłosiła wygraną PiS w ostatnich wyborach parlamentarnych. Była to wygrana bez precedensu, indywidualne zwycięstwo Jarosława Kaczyńskiego, który po wielu latach prób osiągnął to, do czego dążył zawsze: samodzielną większość w Sejmie. Władzę dającą możliwości nigdy wcześniej po 1989 r. w Polsce nienotowane. 

Tego, że PiS nie poprze oficjalnie Donalda Tuska w staraniach o reelekcję na stanowisku szefa Rady Europejskiej, można było spodziewać się właściwie od początku.

Kraje, które były liderami walki o niwelowanie społecznych nierówności, będą je teraz pogłębiać. I to, o paradoksie, dlatego że część odrzuconych obywateli tych państw ma dość innych, odrzuconych jeszcze bardziej.

Wiele osób żyje z polityki. Mało żyje dla niej – mawiał zmarły w poniedziałek słynny socjolog prof. Zygmunt Bauman. W pierwszą kategorię doskonale wpisali się nowi polscy szemrani liderzy – Ryszard Petru i Mateusz Kijowski. Plastikowi guru bez znaczenia, brylujący jedynie we własnych środowiskach. A teraz doszczętnie skompromitowani.

Aktyw PiS ma podobny stosunek do państwa prawa, co niegdyś bolszewicy i faszyści – napisał na Twitterze Leszek Balcerowicz. My dodamy, że werbalny bolszewizm jest z wielką ochotą używany przez wszystkie ugrupowania

To już pewne - mamy największy kryzys parlamentarny XXI wieku. Kryzys wywołany przez większość sejmową PiS roszczącą sobie prawa, które z samego faktu wygrania wyborów wcale nie wynikają.

Bez wątpienia mamy do czynienia z piekielnie poważnym kryzysem politycznym. Czy również konstytucyjnym, orzekną w najbliższych dniach prawnicy, ale już dzisiaj możemy zaryzykować twierdzenie, ze Polska jest rozrywana przez skrajne emocje. Zafundowali je nam politycy PiS, którzy wyszli z założenia, że zwycięzcy biorą wszystko i mogą wszystko. Jednak to, że tak nie jest, udowadnia nam dzisiaj opozycja: ma swoje pięć minut, które może zdefiniować jej przyszłość na miesiące, a może i lata.

Nie po raz pierwszy i nie ostatni zobaczyliśmy we wtorek dwie część-Polski. Tak właśnie, to nie pomyłka, część-Polski. Obie maszerowały wyposażone w biało-czerwone flagi, obie powoływały się na swój patriotyzm, odmawiając go innym. Obie grzmiały, ciskały kalumnie, obrażały.

Czy wygrana Donalda Trumpa to koniec świata, jak chcą to widzieć elity? Na pewno koniec elit jako grup opiniotwórczych, mających wpływ na wybory mas. Masy słuchają teraz tylko siebie.