Paweł Huczko

Wrocław ma klasy sportowe, obiekty, trenerów, związki sportowe i AWF. Ma też tradycje i nazwiska, które powinny być naturalnym magnesem dla młodych. A mimo to działa w trybie „każdy sobie” i potem przeżywa olimpiadę jak kibic, a nie jak miasto, które świadomie wychowuje kadry. Ten tekst pokazuje prosty model: 756 dzieci w stałym systemie (9 roczników, 6 dyscyplin), dopłaty do jakości zamiast finansowania od zera, selekcja roczna i realna koordynacja szkoły, klubu i AWF. Bez PR-u. Z liczbami. Żeby nie było nieporozumień: selekcja raz w roku powinna być poprzedzona półrocznym monitoringiem zdrowia i postępów. Weryfikacja raz w roku, korekty i ochrona dzieci co pół roku. To jest sport, nie casting do reklamy.

We Wrocławiu bardziej opłaca się mieć kartę prywatnego operatora niż po prostu być mieszkańcem. To najlepsze podsumowanie miejskiej polityki sportowej w obszarze sportu i rekreacji. Podatnik współfinansuje obiekty, potem płaci za wejście, a realny rabat pojawia się dopiero wtedy, gdy po drodze zarabia prywatny pośrednik. Od lat słyszymy o zdrowiu, aktywności i mieście przyjaznym rodzinom. Problem zaczyna się wtedy, gdy człowiek schodzi z konferencji prasowej na ziemię, czyli na basen, kort albo do Aquaparku. Wtedy okazuje się, że realna polityka sportowa miasta nie polega na prostym wspieraniu mieszkańca, lecz na osobliwej konstrukcji: podatnik współfinansuje obiekt, potem płaci za wejście, a jeśli chce zapłacić mniej, najlepiej, by najpierw zasilił prywatnego pośrednika. Prezydentem Wrocławia pozostaje Jacek Sutryk, więc trudno udawać, że ten system sam się ułożył. To nie przypadek. To model.

We Wrocławiu od lat funkcjonują obok siebie dwa mieszkaniowe światy. Formalnie oba należą do porządku publicznego i oba mają służyć realizacji polityki społecznej miasta. W praktyce prowadzą jednak do skutków tak odmiennych, że trudno mówić o jednej logice, jednym standardzie i jednym pojęciu sprawiedliwości. Wrocław utrzymuje przy wykupie mieszkań komunalnych bonifikaty sięgające 85 i 93 procent, a TBS Wrocław jednocześnie wprost komunikuje, że nie przewiduje przeniesienia własności lokalu na najemcę.

Katastrofa w Stroniu Śląskim nie wygląda dziś jak skutek wyłącznie nieprzewidzianej siły natury. Coraz więcej wskazuje na to, że była także efektem błędnych decyzji, wadliwych prac i braku realnej odpowiedzialności po stronie państwa. Co gorsza, o zagrożeniu wiedziano, ale komunikat wysłany do ludzi był uspokajający.

Wrocław chwali się jednym z największych w Polsce zasobów mieszkań komunalnych: około 30 tysięcy lokali. To majątek liczony w miliardach złotych. Jednocześnie Zarząd Zasobu Komunalnego uruchamia akcję „Zgłoś pustostan” i prosi mieszkańców, by pomagali mu szukać… miejskich mieszkań. Równolegle, w cieniu, narasta drugi problem: część miejskich gruntów funkcjonuje w praktyce jako „niczyje”, z realnym ryzykiem zasiedzenia. To nie są pojedyncze wpadki PR, lecz brak nadzoru właścicielskiego nad majątkiem publicznym. Stawką są setki milionów złotych oraz realna polityka mieszkaniowa dla tych, których Wrocław potrzebuje najbardziej: nauczycieli, policjantów i kierowców komunikacji miejskiej.

W dniu 2 stycznia 2026 r. weszła w życie nowelizacja Kodeksu wykroczeń oraz Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Nowe przepisy zaostrzają kary za wypalanie traw, rozniecanie ognia oraz inne zachowania stwarzające zagrożenie pożarowe w miejscach publicznych, terenach leśnych i zurbanizowanych (także np. palenie tytoniu poza wyznaczonymi miejscami). Najważniejsze zmiany to znaczący wzrost maksymalnych grzywien (do 30 tys. zł), wyższe mandaty oraz wprowadzenie kary ograniczenia wolności.

Więcej osób rocznie doświadcza ugryzienia przez psa niż doznaje urazu w wypadku drogowym. W 2024 roku odnotowano 26 588 pogryzień, tak wynika z raportu Izabeli Kadłuckiej przygotowanego we współpracy z Siecią Obywatelską Watchdog Polska. To oznacza średnio 73 osoby dziennie. W tym samym czasie ranne w wypadach drogowych zostały 24 782 osoby, czyli średnio 68 dziennie. Mimo to tylko 35% Polaków uważa, że opiekunowie psów powinni posiadać obowiązkowe ubezpieczenie OC – wynika z badania Rankomat.pl.

W Kenii zobaczyłem coś, czego polskie instytucje wciąż nie chcą przyjąć do wiadomości: Polska istnieje w globalnej wyobraźni nie przez urzędy ani kampanie, tylko przez ludzi i symbole. „Poland–Lewandowski” otwiera rozmowę na ulicy w Nairobi szybciej niż jakakolwiek prezentacja MSZ, „jazda” Świątek działa jak kulturowy kod bez tłumaczenia, a historia Sochana daje Ameryce opowieść, którą rozumie instynktownie. To wszystko można opowiedzieć światu tanio, w kilkunastu sekundach, bez telewizji i delegacji. Wystarczy decyzja, której państwo wciąż nie podejmuje.

Wiceministra Katarzyna Lubnauer ogłasza, że „prace domowe można, a wręcz powinno się zadawać”. To puste słowa, dopóki przepisy mówią co innego. MEN stworzył systemową fikcję, z której cieszą się tylko ci, których stać na prywatną edukację. Dla zdolnego dziecka z małej miejscowości, dla którego szkoła była jedyną szansą na awans, „szkoła bez stresu” oznacza szkołę bez przyszłości.

Państwo, które dobija do ligi największych gospodarek świata, powinno mieć dyplomację gospodarczą na miarę swojej skali. Polska tymczasem ma dyplomację na miarę własnych nawyków: dużo sporu o nazwiska i mało rozmowy o wyniku. A gdy nie ma wyniku, zawsze jest wygodny substytut: procedura, ceremonia, lista, a w razie potrzeby… „kierownik placówki” - pisze adwokat Grzegorz Prigan.

Wrocław bez spalarni śmieci będzie płacił coraz więcej, bo zależność od zewnętrznych instalacji zawsze kończy się podwyżkami. A skoro miasto od ponad ćwierć wieku dźwiga uciążliwość obsługi powiatu na swoim terenie, czas na uczciwą kompensatę: działka 10–15 ha w strefie przemysłowej pod inwestycję „odpady na energię”. W przeciwnym razie temat wróci w formie, której samorządy zwykle unikają: sporu o granice i kompetencje w aglomeracji - pisze adwokat Grzegorz Prigan.

Całe życie masz wrażenie, że coś się nie zgadza. Niby wszystko gra: dom, szkoła, praca, święta, zdjęcia na ścianie. Rodzice mówią: „jesteś nasz”. Urzędy mają pieczątki, w papierach jest data i miejsce urodzenia. Tylko że w środku masz niepokój, którego nie potrafisz nazwać. Jakbyś mieszkał w cudzym życiorysie. Pytasz raz. Drugi. Trzeci. „Mamo, tato… jak to było ze mną na początku?” I wtedy zapada cisza. Nie zwykła. Ciężka. Taka, w której słychać decyzję. Ktoś przestawia talerz, ktoś patrzy w okno, ktoś mówi: „po co wracać”. Czasem pada zdanie, które boli bardziej niż krzyk: „nie drąż”. W końcu przestajesz pytać, bo człowiek uczy się żyć nawet bez odpowiedzi, jeśli przez lata słyszy, że odpowiedź jest niewygodna. Tylko że prawda i tak wraca. Zawsze wraca.

Iga Świątek, jedna z najwybitniejszych tenisistek świata, rozpoczęła swój start w pierwszym turnieju wielkoszlemowym w 2026 roku - Australian Open w nietypowy i niezwykle emocjonujący sposób. Mimo, że Polka ostatecznie awansowała do drugiej rundy, jej pierwszy mecz w Melbourne zapamiętany zostanie nie tylko z powodu sportowych zmagań, ale również z powodu problemów z… własnym strojem.

Twój smartfon nigdy tak naprawdę nie śpi. Nawet w środku nocy, gdy leży nietknięty na stoliku nocnym, nadal dyskretnie wymienia niewielkie pakiety danych z serwerami, zachowując funkcjonalność, aktualność i responsywność. Chociaż znaczna część tej aktywności w tle jest niezbędna, nie wszystkie dane udostępniane w godzinach bezczynności są absolutnie konieczne. „Niektóre transmisje mogą obejmować ciągłe śledzenie lub sygnały związane z reklamami – procesy, które mogą ujawniać dane osobowe bez wiedzy użytkowników” – ostrzega Marijus Briedis, dyrektor ds. technologii w NordVPN.

Dowództwo Obrony Północnoamerykańskiej Przestrzeni Powietrznej i Kosmicznej (NORAD) poinformowało 19 stycznia 2025 r. o wysłaniu samolotów do amerykańskiej bazy w Pituffik na Grenlandii. NORAD podkreśliło, że jest to część planowanych wcześniej działań, realizowanych w zgodzie z władzami Danii i Grenlandii.