Zbigniew Parafianowicz

Rosji od lat udawało się wprowadzać do ukraińskiego parlamentu swoich deputowanych. Dziś stanowią mniejszość. Moskwa nie może liczyć nawet na pogrobowców Janukowycza.

Problemem jeśli chodzi o wywiad dla Politico nie była szczerość Sikorskiego. Problemem jest to, że były szef strategicznego resortu potrzebował aż pół dnia, by uświadomić sobie, że nie było żadnej propozycji rozbioru Ukrainy. Najpierw sypał szczegółami, takimi jak świadomość Tuska, że jest nagrywany przez Putina, by w końcu przyznać, że zawiodła go pamięć. Sikorski nie ma wielu sojuszników w PO. Opozycja go nienawidzi. Pałac Prezydencki traktuje z dystansem. Słaba pamięć i ponury żart mogą go kosztować stanowisko.

Były szef MSZ zdradził tajemnicę poliszynela. Rosjanie w polityce zbliżenia z Polską od lat widzieli możliwość dobicia targu w sprawie byłych republik radzieckich.

Pojedynczy Polacy walczą prawdopodobnie po obu stronach konfliktu. Wśród ochotników popierających Moskwę są Serbowie, Francuzi i Węgrzy. Większość z nich to zwolennicy skrajnej prawicy.

Kamizelki kuloodporne produkuje się domowymi metodami. O noktowizorach coraz częściej można tylko pomarzyć, żołnierze walczą w mundurach przeróżnych armii świata, a szef sztabu generalnego używa maila stworzonego na rosyjskim serwisie. Nic dziwnego, że morale ukraińskiej armii jest bliskie dna.

Na Wschodzie są już nowe elity. Bo to broń rodzi władzę. Oligarchowie będą chcieli je kupić. Wykorzystać do walki po swojej stronie, do ochrony własnych kombinatów.

Zwycięstwo lidera Solidarności daje nadzieję na kompromis Kijów-Moskwa i modernizację państwa.

Na Ukrainie mamy dwa ciekawe zjawiska. Po pierwsze: na terenie państwa, które do tej pory w niczym nie przypominało Iraku, Libii czy Afganistanu, prowadzona jest niewypowiedziana wojna zastępcza między Amerykanami i Rosjanami. Po drugie: część działań w tej wojnie sprywatyzowano.

Władze w Kijowie próbują przejąć kontrolę nad wschodem kraju. Jednak szanse na to, by przywrócić status quo są coraz mniejsze. Oto trzy czarne scenariusze dla rządu w Kijowie.

Wojna domowa czy seria krwawych epizodów? Terroryści czy demonstranci? Krwiożerczy buntownicy, a może zwyczajni górnicy? Obu stronom zależy dziś na wzmacnianiu przekazu propagandowego. Pokazujemy, jak mnożą się mity i spiskowe teorie na Wschodzie.

Kiedy Putin mówi, że wycofa wojska to mówi - ocenia na łamach "DGP" Zbigniew Parafianowicz. Jego zdaniem, rosyjski przywódca nie zdecyduje się na razie na wjechanie czołgami na Ukrainę - ma bardziej ambitny plan.

Rosjanie i prorosyjscy separatyści, mimo braku poparcia lokalnej ludności, kontrolują część Zagłębia Donieckiego. Równocześnie Kreml prowadzi ofensywę dyplomatyczną, której celem jest kantonizacja Ukrainy.

Jednak dopóki Moskwa trzyma w ręku duży kij i chce nim okładać Kijów, dialog to mission impossible - mówi w rozmowie z "DGP" Pat Cox, który w imieniu Unii Europejskiej (wspólnie Aleksandrem Kwaśniewskim) negocjował uwolnienie Julii Tymoszenko.

Demonstracje i manifestacje na tyłach wroga. Sianie niepokoju. Demoralizacja ludzi plus terror. Brak jakichkolwiek zasad. To doktryna opracowana przez byłego oficera carskiego Jewgienija Messnera

Rosja niemal na pewno spróbuje zerwać wybory prezydenckie na Ukrainie, by udowodnić tezę o konieczności federalizacji kraju. Do maja należy spodziewać się antymajdanów na południu i wschodzie kraju - pisze w DGP Zbigniew Parafianowicz.