Zbigniew Parafianowicz

Wiktor Janukowycz zbiegł na wschód. Majdan szykuje się do przejęcia odpowiedzialności za kraj. Przed nowymi elitami decyzje, które na lata określą kształt Ukrainy. Oto najważniejsze:

Polska zgoda wokół Ukrainy nie trwała długo. Już w weekend krytykowano szefa dyplomacji za ostre słowa pod adresem antyjanukowyczowskiej opozycji. Te słowa chyba tylko w Polsce są kontrowersyjne.

Oligarchowie są tak podzieleni, jak społeczeństwo. Ale to od nich może zależeć rozwój wydarzeń.

Andrzej M. był ledwie dyrektorem jednej z rządowych agend. Marcin F. zaledwie menedżerem w IBM. Tomasz Z. – w HP. Taki pułap wystarczył, by decydować o tempie cyfryzacji państwa.

Na barykadę numer dwa przy Hruszewśkoho w Kijowie przychodzą głównie gapie, chcący popatrzeć na Berkut. Na trzecią nikt ich nie wpuści. – Przyjdzie prowokator, rzuci w Berkut petardę i znów się zacznie wojna. My tu musimy pilnować porządku – mówi nam jeden z członków samoobrony. Zobacz FOTOREPORTAŻ z kijowskiego Majdanu.

Kijowski Majdan ma własne służby porządkowe. Milicja dała chuliganom wolną rękę, więc ludzie sami uczą się technik samoobrony i patrolują stołeczne osiedla.

Od ukraińskich rewolucjonistów można usłyszeć, że Berkut to rosyjskojęzyczne ukrainofoby i bestie, które tylko czekają na rozkaz, żeby zacząć zabijać. Poszliśmy to sprawdzić - reportaż wysłanników "Dziennika Gazety Prawnej" do Kijowa.

Państwo ukraińskie zrezygnowało z monopolu na przemoc. Zastosowało specyficzny outsourcing: stałe nękanie manifestujących przekazało półoficjalnym bandom, głównie z prorosyjskich części kraju.

Czy Wiktor Janukowycz ustępuje przed opozycją? To tylko pozory. Tak naprawdę ukraiński prezydent wprowadza w życie niezwykle szczwany plan, który na długo pozostawi władzę w jego rękach.

Wiktor Janukowycz, penalizując Majdan, złamał kolejną niepisaną zasadę ukraińskiego życia politycznego.

W dniu, w którym premier Mykoła Azarow oznajmiał, że Kijów zawiesza prace związane z podpisaniem umowy stowarzyszeniowej z UE, mijało dokładnie 9 lat od wydarzeń określanych mianem pomarańczowej rewolucji.

Co łączy generała Waldemara Skrzypczaka i generała Stanleya McChrystala? Obaj mają za sobą Irak - pisze w DGP Zbigniew Parafianowicz. 

Bogata Północ do tej pory nie znała problemu bezrobocia. Kraje takie jak Holandia, Wielka Brytania czy Szwecja były mekką dla pracowników z Polski. Czasy się jednak zmieniają. Politykom w tych państwach coraz trudniej ukryć niechęć do polskiego hydraulika, sprzedawcy, budowlańca.

Pomysł komisarza Johannesa Hahna, by wydawanie pieniędzy na spójność wiązać z bezrobociem, a nie z PKB, jest twórczym rozwinięciem tego, co w ubiegłym roku funkcjonowało pod nazwą funduszu wzrostu.

Dla Polski i Chin 4 czerwca to data szczególna. Polacy w tym dniu świętują upadek komunizmu. Przywódcy w Pekinie robią wszystko, by nikt nie chciał pamiętać o masakrze na domagających się reform mieszkańcach stolicy - pisze Zbigniew Parafianowicz, publicysta DGP.