Zbigniew Parafianowicz

Berlin wykorzystuje okazję do realizacji swoich, sprzecznych z polskimi, interesów na Wschodzie. W tym czasie Radosław Sikorski odwiedza Birmę, w której promuje polski model transformacji ustrojowej - pisze Zbigniew Parafianowicz.

Kijów zaczyna traktować stosunki z Unią Europejską użytkowo. To zdrowy układ, który przyniesie korzyści również Polsce.

Gdy powoływano unijną dyplomację, DGP opisywał wyniki prac polskich analityków, którzy pokazali, jak instytucja jest kolonizowana przez starą Europę.

Europie znudził się model Unii opartej na wspólnotowym systemie decyzyjnym. A instytucjom wspólnotowym znudziła się walka o własną wiarygodność. Świat za bardzo przyspieszył, by w nieskończoność debatować i szukać kompromisów w ramach 27 państw. Trudne sprawy lepiej załatwiać w gronie zainteresowanych stolic. Najlepiej najważniejszych.

Nowa Europa swoje zapóźnienia w gospodarce nadrabia między innymi emisją do atmosfery większej ilości CO2. Gdy osiągniemy pułap nieznającej realnego socjalizmu Skandynawii, natychmiast przyłączymy się do frontu jedności walki o zielony postęp.

Radosław Sikorski lubi kreować się na osobę pragmatyczną. Problem jednak w tym, że przyjmując taki wizerunek, Sikorski sam wpędził się w tarapaty. Szef MSZ ponosi kolejne porażki - ocenia Zbigniew Parafianowicz.

Niemcy aspirują do roli Dziewicy Orleańskiej. W debacie o genezie kryzysu zadłużenia przerzucają winę na Południe. To z kolei ma im dawać prawo do odbierania suwerenności państwom takim jak Grecja. Europa nie może pozwolić Berlinowi na napisanie historii kryzysu według wersji niemieckiej.

Czy Tusk mógł coś w ogóle wetować? Nie. Model integracji poprzez umowy międzyrządowe rozmontował zasadę jednomyślności. Chcesz, podporządkowujesz się Berlinowi i Paryżowi. Nie chcesz - umowa i tak wchodzi w życie - pisze o szczycie w Brukseli Zbigniew Parafianowicz.

Włochy, Niemcy i Dania są za udziałem państw bez wspólnej waluty w obradach strefy euro. Stanowiska tych krajów idą w poprzek planu Francji, która jest w tej sprawie zwyczajnie izolowana. To szansa dla Polski.

Francja proponuje, aby to unia fiskalna zajmowała się dzieleniem pieniędzy z polityki spójności i "koordynacją" europejskich CIT-ów. Poszłyby na walkę z bezrobociem w strefie euro i pomogły Sarkozy’emu wygrać wybory.

Sojusz z Włochami i unijnymi instytucjami – taki jest najnowszy pomysł rządu Donalda Tuska na forsowanie polskiego stanowiska w UE. Współpraca z Rzymem to uzupełnienie osi Francja – Niemcy – przekonuje premier.

Berlin z Paryżem przygotowały nową wersję paktu fiskalnego. Zapisy jednak Polski nie satysfakcjonują. Premier szuka więc nowych sojuszników w Europie, którzy pozwolą Polsce być w gronie rozgrywających.

Polska prezydencja wystawia fatalną ocenę naszej dyplomacji. Rząd zgodził się na niekorzystne umowy. A w kolejnych wersjach dokumentów pojawiają się coraz gorsze dla Polski propozycje.

Po degradacji Paryża usankcjonowana została decydująca pozycja Berlina w duumwiracie Merkozy.

Polska gorąco poparła rozwiązania niemiecko - francuskie. Okazało się jednak, że nie dostaliśmy tego, co Berlin i Paryż obiecywały. Tusk zamierza więc nie wchodzić do specjalnego paktu, który ma zmienić Unię.