Piotr Czerkawski

"Uciekinier z Nowego Jorku" sprytnie wymyka się interpretacyjnym uproszczeniom. Dokument Michaela Oberta to osobliwa hybryda współczesnej baśni, opowieści inicjacyjnej i antropologicznego traktatu.

Upada imperium Adam Sandlera – grzmi amerykańska prasa. Coś w tym jest. "Rodzinne rewolucje" zaliczyły jeden z najgorszych wyników otwarcia w karierze komika, który od paru lat rozbawić potrafi chyba tylko samego siebie.

"Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął" wygląda jak ilustracja znanej maksymy Karola Marksa: "Historia powtarza się za pierwszym razem jako tragedia, za drugim jako farsa".

"O krok od sławy" jest jak zanucona pod nosem piosenka, która przypadkiem stała się wielkim przebojem.

Nazwisko Heinricha von Kleista zabrzmiało w kinie najdonośniej dzięki Ericowi Rohmerowi. W brawurowej adaptacji "Markizy O" francuski mistrz dyskretnie zaczaił się w okolicach alkowy tytułowej bohaterki. Poszukiwanie sprawcy tajemniczej ciąży dziewczyny skłoniło Rohmera do moralnej prowokacji, która zaowocowała powstaniem jednego z najlepszych filmów w jego karierze. Niestety "Michael Kohlhaas" – choć również wywodzi się z twórczości Kleista – ma niewiele wspólnego ze stylistyką "Markizy O".

"Jak ojciec i syn" to smakowity okruch życia i opera mydlana, którą można by wystawić w mediolańskiej La Scali.

Piotr Stasik za jednym energicznym zamachem wypełnia kilka luk pozostawionych przez rodzime fabuły. Dokument o wakacyjnej wyprawie znanego fotografa Tadeusza Rolkego i jego młodego ucznia sprawdza się jednocześnie jako kino drogi, opowieść o dojrzewaniu i hymn na cześć męskiej przyjaźni

Dzięki przypadkowemu zrządzeniu losu "Mandarynki" wchodzą na nasze ekrany bogatsze o ciekawy kontekst interpretacyjny.

Wprost trudno uwierzyć, że autor konwencjonalnego "Combat Girls" poważył się na tak straceńczą szarżę. Podjęte przez Davida Wnendta ryzyko w pełni się jednak opłaciło. "Wilgotne miejsca" to list miłosny do dziury w dupie, najpiękniej obrzydliwy film od czasu "Różowych flamingów" Watersa i apoteoza świata, któremu puściły zwieracze przyzwoitości.

Jurij Gagarin skomentował widok Ziemi widzianej z kosmosu serią ekstatycznych okrzyków. Niestety, biografia słynnego Rosjanina nie ma szans, by wzbudzić równie intensywne emocje.

Reżyser "Powiem ci wszystko" realizuje groźbę zawartą w tytule. Od pierwszych scen bombarduje nas bełkotliwym słowotokiem, w którym poczucie bezradności łączy się z aurą cynizmu.

"Jaskółka", pełnometrażowy debiut Bartosza Warwasa rozczarowuje tym bardziej, że mamy przecież do czynienia z autorem przebojowego "MC. Człowieka z winylu".

Duński hipis to postać równie absurdalna co narciarz z Mozambiku.

"Szukając Vivian Maier" to nostalgiczna ballada o spóźnionej eksplozji pewnego talentu.

"Casanova po przejściach" przypomina ilustrację słynnego bon motu Woody'ego Allena: "Nie znam pytania, ale na pewno seks jest odpowiedzią".