Ignacy Morawski

W ostatnim roku globalna gospodarka wyraźnie się ożywiła, a fala tego ożywienia niosła ze sobą zarówno nadzieje, jak i pytania, czy to przypadkiem nie kolejna efemeryda w pokryzysowej pustyni rozwojowej.

Już się lis z gąską wita, a i gąska chce na tym ewidentnie jakiś interes ubić. W ostatnich dniach pojawiło się kilka informacji, które spójnie układają się w jeden obraz: kraje zachodnie myślą o uszczupleniu budżetu europejskiego przeznaczonego dla Polski i innych krajów naszego regionu, by jednocześnie więcej pieniędzy przeznaczyć na integrację strefy euro.

W większości krajów Unii Europejskiej żyje się znacznie lepiej niż w Polsce, ale każdy adept ekonomii i innych nauk społecznych wie, że najważniejsze dla nastrojów społecznych są kierunek i tempo zmiany, a nie poziom jakiejś zmiennej. Ujmując to obrazowo, przeciętny Grek jest zamożniejszy niż przeciętny Polak, ale będąc na równi pochyłej, czuje się zapewne znacznie gorzej.

Stany Zjednoczone odwracają się do globalizacji plecami, choć do tej pory były jej gwarantem. Chiny wkraczają zaś na scenę jako obrońca wolnego handlu i – co najważniejsze – dostawca kapitału.

Pierwsza zła wiadomość jest taka, że frank nie staniał znacząco – wciąż kosztuje ponad 4 zł. Druga, jeszcze gorsza wiadomość jest taka, że Szwajcarzy z mocną walutą trzymają się bardzo dobrze. Frank jest mocny, ale bezrobocie jest niskie, eksport rośnie jak na drożdżach, a inwestorzy wciąż zgłaszają popyt na szwajcarskie aktywa. To dla nas niebezpieczne zjawisko, ponieważ istnieje ryzyko, że przy kolejnych turbulencjach finansowych na świecie frank znów się znacząco umocni.

Każda partia może sobie znaleźć własny autorytet. Nawet taki z Noblem - pisze Ignacy Morawski.

W strefie euro łatwo wycofać kapitał z zagrożonego państwa. Nawet jeśli owo zagrożenie nie istnieje. Na całej operacji straci tylko to państwo - pisze Ignacy Morawski.