Marta Strzelecka

Przepis na bożonarodzeniową komedię romantyczną wydaje się prosty. Jednak tym razem się nie udało.

W "Niebezpiecznej metodzie" Davida Cronenberga zamiast starcia dwóch wybitnych osobowości jest jedynie letnia walka na poglądy.

To miał być dokument oddający mistrzostwo Piny Bausch w trójwymiarze. Jednak nie wystarczy dobry reżyser ani genialna choreografka, żeby film się udał...

To nie jest wyłącznie łatwa komedia. Baby są jakieś inne, ale równie trudno jest zrozumieć facetów.

"Szalona miłość – Yves Saint Laurent" to opowieść o człowieku, którego zniszczyła depresja.

Na szczęście jest guzik, dzięki któremu "Zabiłem moją matkę" można przyspieszyć. Polecam przewijanie do przodu scen, w których bohater tańczy w klubie, rzuca talerzami albo tylko długo unosi je nad głową, żeby zdecydować, że nie rzuci.

Podczas Plane-te Doc odbędzie się premiera "Jaskini zapomnianych snów". Werner Herzog zadaje pytania o początek ludzkości.

Połączenie talentu, urody, intelektu. Rachel Weisz jest równie dobra w teatrze jak w hollywoodzkich filmach.

Ikona seksu istniała obok ikony stylu, choć wydaje się, że żyły w odrębnych światach. Biografie Marilyn Monroe i Audrey Hepburn nie niszczą tych mitów, nie sprawiają, że są bliższe rzeczywistości. Za to podkreślają różnice między nimi.

Do połowy lat 60. Luis Bunuel tworzył filmy odrzucane przez cenzurę, za to bardziej podobne do snów niż wszystkie późniejsze.

To mogłaby być gra o nazwie "Ułóż film Allena". Oglądamy efekt zabawy przypadkowego gracza. Do dyspozycji miał następujące elementy: kilka typowych dla Allena postaci, zestaw charakterystycznych gestów, sposobów mówienia, utworów muzycznych, miejsc akcji.

Nie nazywajcie jej piękną francuską aktorką, nie lubi tego. Julie Delpy potrafi dużo więcej. Reżyseruje, komponuje, śpiewa, pisze dialogi.

Guevara sam tworzył swój mit. Steven Soderbergh próbuje w filmie o Che zrozumieć jego charakter.

Precyzyjnie rozpisana autobiografia. Czytając "Jak ryba w wodzie" można mieć wrażenie uczestniczenia w autoterapii Mario Vargasa Llosy. Są w tej historii emocje związane z Peru, zapał, strach oraz wielkie rozczarowanie.

Wiem, że możliwe jest stworzenie w literaturze czegoś, co naprawdę niszczy wszystkie granice – mówi wybitny izraelski pisarz Amos Oz.