Andrzej Krajewski

Największym dokonaniem Władimira Putina okazuje się to, że gdyby nagle zmarł lub choćby tylko utracił zdolność sprawowania władzy, grozi to dziś Rosji nieobliczalną katastrofą.

Od początku swego pontyfikatu Jorge Bergoglio postawił krzyżyk na Europie, widząc w Starym Kontynencie co najwyżej dawcę organów dla reszty świata. Jednak dopiero najazd Rosji na Ukrainę to uwypuklił.

Właśnie z fajerwerkami żegnamy epokę globalizacji. Może to przynieść Rzeczpospolitej korzyści, jakich los nie oferował Polakom od stuleci.

Niemcy w swej historii regularnie doświadczają katastrof, które wcześniej sami prokurują. Niestety, wynikłych z tego rachunków nie płacą indywidualnie, lecz w gronie ościennych państw.

Gdyby ktoś pytał o pandemię, która nagle zniknęła z mediów, to ma się ona nadal nieźle. Acz jedynym miejsce, gdzie zachowała swe znaczenie są jej macierzyste Chiny.

Żadne z państw nie miało ostatnio tylu powodów do wdzięczności wobec Kremla, co Turcja. W końcu to przecież Władimir Putin otworzył przed nią możność odzyskania mocarstwowej pozycji i to kosztem Rosji.

Restrykcje gospodarcze czasem odnoszą zupełnie nieprzewidziane skutki. W historii bywały zarzewiem wojny, a nie narzędziem, by jej zapobiec.

Wojna to chwila nagiej prawdy, ponieważ stanowi bezwzględny test stanu państwa. Dziś już widać, że Rosja jest jak krążownik Moskwa. Olbrzymia i niby uzbrojona po zęby, a jednocześnie kompletnie anachroniczna, sama siebie posyłająca na dno.

Emmanuel Macron wygrał pierwszą turę wyborów prezydenckich, lecz dwa razy więcej Francuzów wolało oddać głos nie na niego, lecz na narodowców lub komunistów. Ostatni raz tak głosowano w Europie za czasów Republiki Weimarskiej.

Państwo niemieckie przez trzy dekady żyło w przekonaniu, iż Rosja to racjonalny partner i można z nią bezpiecznie kooperować. Aż tyran z Kremla jednym kopniakiem wywalił stołki, na których posadziło swą … przyszłość.

Wcześniej czy później sojusznicy z Waszyngtonem na czele zapytają, jak długo jeszcze Warszawa będzie wiernie wspierać premiera Węgier? Rozsądna odpowiedź brzmi – a co nam w zamian nam dacie? A potem należy dopiąć transakcji.

Polska musi mieć odwagę żądać od krajów Zachodu, by zapewniły jej dostęp do uzbrojenia i produktów ze sfery obronności na takich zasadach, jakie USA zagwarantowały swym sojusznikom podczas II wojny światowej. Najwyższa pora na Lend-Lease 2.0. 

Nawet podczas wojny domowej Rosja nie pogodziła się z niepodległością narodów zniewolonych przez imperium Romanowów.

Lata teoretycznych rozważań nie dały tylu odpowiedzi w kwestiach kluczowych dla Polski, co miesiąc wojny. I trudno o lepsze drogowskazy na przyszłość.

To nie przypadek, że dwaj zausznicy Putina nagle zaczęli interesować się Polską. Kreml zmienia strategię prowadzenia wojny, bo o jej wyniku może zadecydować rola, jaką zaczęła odgrywać III RP.