Andrzej Krajewski

Ilekroć Francja znajdowała się na krawędzi upadku, zamiast niego nadchodził początek nowej epoki. A ta potrafiła ruszyć z posad cały Stary Kontynent.

Leczenie kanałowe zęba bywa czasami rzeczą fajniejszą, niż uczestniczenie w państwowych oficjałkach. A gdy skumuluje się kilka przemówień, złożeń wieńców, czytań apelu poległych, mówienia wierszy przez dyżurne dziecko, to zaczyna się wręcz tęsknić za rwaniem, byle tylko być gdzieś indziej. Jednak pod pomnikiem Polskiego Państwa Podziemnego w Opolu jedyny raz spotkała mnie miła odmiana.

Rządzący nadal nie mogą wymienić całego społeczeństwa, pozostaje im więc wykształcenie u ludzi odruchów warunkowych wygodnych dla władzy. Pierwszy pilotaż startował 100 lat temu.

Jeden pewnik w Polsce jest niezmienny, im ktoś jest bardziej niekompetentny, tym ma szansę wspiąć się wyżej. Największym zaś wzięciem cieszą się zera absolutne.

Niecałe dwa tygodnie od momentu, kiedy w świat poszła wieść, iż Polska odzyskała niepodległość, nowe depesze doniosły, że Polacy masowo mordują Żydów

"Państwa narodowe powinny być obecnie gotowe do oddania suwerenności" - to zdanie, wypowiedziane w zeszłym tygodniu przez Angelę Merkel ma szansę stać się mottem niemieckiej polityki europejskiej. Nie szkodzi, że padło podczas niezobowiązującej konferencji "Parlamentaryzm między globalizacją a narodową suwerennością", zorganizowanej przez Fundację Konrada Adenauera.

Z każdym rokiem istnienia II RP politycy częściej ingerowali w sprawy gospodarcze. Na początek z konieczności, potem, bo tak było najprościej, wreszcie sięgali po prywatne firmy, ponieważ dawało się to zawsze uzasadnić interesem kraju.

Nic nie powinno przerażać bankierów i rządy bardziej od ludzkiego strachu.

Wyobraźmy sobie taką scenę. Listopadowy, deszczowy wieczór, tuż przed rogatkami miasta, na poboczu opustoszałej ulicy, stoi samochód z włączonymi światłami awaryjnymi...

Wzrost znaczenia Niemiec pod koniec XIX w. spowodował, że Wielka Brytania – największa potęga morska i gospodarcza, trzymająca się z dala od europejskich wojen – postanowiła podpalić świat. Czy pamięta o tym Donald Trump, kiedy myśli o Chinach?

"Niespodziewanie od samego Marszu Niepodległości ważniejsze okazuje się to, dokąd może nas zaprowadzić kolejny. Choć na razie najbardziej zaskakuje fakt, że od dawna nie zaszło w III RP coś, za co prawie wszyscy mogą byś wdzięczni. Przy czym sprawą dyskusyjną pozostaje: kto, komu i za co?" - pisze Andrzej Krajewski. 

Odrodzona Rzeczpospolita, nie dość, że zrujnowana przez wojnę, to jeszcze stanowiła zlepek trzech różnych systemów państwowych. A jednak udało się w II RP przeprowadzić wiele imponujących przedsięwzięć gospodarczych i wdrożyć nowatorskie rozwiązania

Jak powinna wyglądać Rzeczpospolita? Gorące dyskusje na ten temat toczyły wszystkie formacje ideologiczne. Ale choć socjaliści, ludowcy, a nawet nacjonaliści ze Stronnictwa Narodowego bardzo się różnili, to w jednym względzie byli zgodni – odrodzona Polska powinna być państwem nowoczesnym i sprawiedliwym.

Bieg zachodniej granicy Rzeczpospolitej miał zostać wytyczony podczas konferencji pokojowej w Paryżu, przy udziale polskiej dyplomacji. Jednak – przede wszystkim dzięki powstaniom – uzyskano więcej, niż wydawało się możliwe. Na wschodzie o wszystkim decydowała siła posiadanej armii. Jednak polskie wojska planowały zająć tylko ziemie pasujące do kryterium: "Cudzego nie chcemy, swego nie oddamy".

Dopóki Polacy musieli żyć na ziemiach rozdzielonych między trzy mocarstwa, spory, które toczyli ze sobą, dotyczyły głównie kwestii dróg do odzyskania własnego państwa. Gdy ta sztuka wreszcie się udała, szybko okazało się, że ostateczny kształt odrodzonej Polski jest bardzo dyskusyjną kwestią. Prawie wszyscy zgadzali się z tym, że II RP powinna być demokratyczną republiką. Jednak pozostawało pytanie: jaką właściwie republiką? Wielonarodową czy jednolitą etnicznie, a może jednak ludową?