Andrzej Krajewski

Widmo walki ze zmianami klimatu krąży po Europie, a kształt jakiego nabiera sprawia, iż zaczyna on bardziej przerażać zwykłych ludzi od skutków globalnego ocieplenia.

Trwająca właśnie kampania wyborcza jest sztampowa i przewidywalna. Jedyne co czyni ją fascynującą, to wygenerowane przez nudę pytanie - jak stare chwyty zadziałają w nowej rzeczywistości?

W długim terminie restrykcje ekonomiczne będą jednym z kluczowych czynników przesądzających o przyszłości Rosji. To jednak nie znaczy, iż za sprawą aż 13,5 tysiąca nałożonych dotąd sankcji rosyjska armia poniesie w tym roku na Ukrainie klęskę.

Choć wojna może trwać jeszcze długo, mocarstwa już piszą scenariusze nowego porządku w naszej części Europy. Polska chcąc w tym uczestniczyć, na początek musi zacząć odróżniać fakty od wyobrażeń.

Utrata imperialnych zdobyczy i prestiżu okazała się dla mocarstw kolonialnych tak bolesna, że były gotowe za wszelką cenę bronić resztek dawnej świetności – a nawet poświęcić własną przyszłość.

Rządowi Mateusza Morawieckiego udaje się rzecz nietuzinkowa. Jeszcze krok lub dwa i cała klasa polityczna w III RP stanie przed dylematem – co robić, gdy w państwie system sądownictwa się zawiesił, a głód unijnych funduszy nadal nie został zaspokojony.

Jeśli Polakom marzy się posiadanie mocy sprawczej w Unii Europejskiej, to powinni naśladować Niemców i Francuzów. Przechodząc wspólnie z Ukraińcami tę samą drogę od dawnej wrogości do strategicznego sojuszu, scementowanego wspólnym interesem.

Wedle obietnic "zielonego ładu" Unia w dwie dekady zerwie z paliwami kopalnymi. Jednak uzależnienie od energii w płynie zastępuje inny nałóg. Jest nim niezwykły metal, po który rusza właśnie wyścig stulecia.

Polityka klimatyczna Unii Europejskiej zamieniła się w coś na kształt chińskiego "zero Covid". Jednak może ona zaowocować większą klęską niż obecna - cicha kapitulacja Pekinu.

W polskim kalendarzu nie ma świątecznego dnia, który mocniej zapadałby w pamięć. Zwłaszcza wspomnienia Wigilii z trudniejszych czasów towarzyszą nam do końca życia. Co najciekawsze, zazwyczaj są to wspomnienia naznaczone nadzieją.

Jeśli wojska nie są przygotowane na plugawą pogodę, ryzykują przegraniem wojny. Zwłaszcza gdy zetkną się z rosyjską zimą.

To, że Niemcy łatwo nie przełkną elektrowni atomowych w Polsce, było oczywiste. Pierwsze tego symptomy zwiastują widowiskową histerię za Odrą. Ale sytuacja energetyczna III RP nie pozwala, by cofnąć się nawet o krok.

W huku wojny umyka uwadze, jak umiera po cichu jedna z największych fantasmagorii. Zakładała ona, iż w nowoczesnym świecie kultury będą się zlewać, aż Rosja, Chiny, czy Arabia Saudyjska zaczną trzymać się reguł, dziś oczywistych dla Europy i USA.

Nigdy wcześniej Prawu i Sprawiedliwości nie kalkulowało się bardziej, by doprowadzić do przedterminowych wyborów. Suma zysków jest pokaźna - i to także w przypadku utraty władzy.

Tak bardzo brakuje w polskiej polityce zagranicznej przebiegłości, a o odrobince makiawelizmu nie można nawet marzyć. Zamiast niego mamy prostolinijność pozwalającą każdemu zgadnąć, czego się po III RP spodziewać oraz jak ją rozgrywać.