Andrzej Krajewski

W długim terminie restrykcje ekonomiczne będą jednym z kluczowych czynników przesądzających o przyszłości Rosji. To jednak nie znaczy, iż za sprawą aż 13,5 tysiąca nałożonych dotąd sankcji rosyjska armia poniesie w tym roku na Ukrainie klęskę.

Choć wojna może trwać jeszcze długo, mocarstwa już piszą scenariusze nowego porządku w naszej części Europy. Polska chcąc w tym uczestniczyć, na początek musi zacząć odróżniać fakty od wyobrażeń.

Utrata imperialnych zdobyczy i prestiżu okazała się dla mocarstw kolonialnych tak bolesna, że były gotowe za wszelką cenę bronić resztek dawnej świetności – a nawet poświęcić własną przyszłość.

Rządowi Mateusza Morawieckiego udaje się rzecz nietuzinkowa. Jeszcze krok lub dwa i cała klasa polityczna w III RP stanie przed dylematem – co robić, gdy w państwie system sądownictwa się zawiesił, a głód unijnych funduszy nadal nie został zaspokojony.

Jeśli Polakom marzy się posiadanie mocy sprawczej w Unii Europejskiej, to powinni naśladować Niemców i Francuzów. Przechodząc wspólnie z Ukraińcami tę samą drogę od dawnej wrogości do strategicznego sojuszu, scementowanego wspólnym interesem.

Wedle obietnic "zielonego ładu" Unia w dwie dekady zerwie z paliwami kopalnymi. Jednak uzależnienie od energii w płynie zastępuje inny nałóg. Jest nim niezwykły metal, po który rusza właśnie wyścig stulecia.

Polityka klimatyczna Unii Europejskiej zamieniła się w coś na kształt chińskiego "zero Covid". Jednak może ona zaowocować większą klęską niż obecna - cicha kapitulacja Pekinu.

W polskim kalendarzu nie ma świątecznego dnia, który mocniej zapadałby w pamięć. Zwłaszcza wspomnienia Wigilii z trudniejszych czasów towarzyszą nam do końca życia. Co najciekawsze, zazwyczaj są to wspomnienia naznaczone nadzieją.

Jeśli wojska nie są przygotowane na plugawą pogodę, ryzykują przegraniem wojny. Zwłaszcza gdy zetkną się z rosyjską zimą.

To, że Niemcy łatwo nie przełkną elektrowni atomowych w Polsce, było oczywiste. Pierwsze tego symptomy zwiastują widowiskową histerię za Odrą. Ale sytuacja energetyczna III RP nie pozwala, by cofnąć się nawet o krok.

W huku wojny umyka uwadze, jak umiera po cichu jedna z największych fantasmagorii. Zakładała ona, iż w nowoczesnym świecie kultury będą się zlewać, aż Rosja, Chiny, czy Arabia Saudyjska zaczną trzymać się reguł, dziś oczywistych dla Europy i USA.

Nigdy wcześniej Prawu i Sprawiedliwości nie kalkulowało się bardziej, by doprowadzić do przedterminowych wyborów. Suma zysków jest pokaźna - i to także w przypadku utraty władzy.

Tak bardzo brakuje w polskiej polityce zagranicznej przebiegłości, a o odrobince makiawelizmu nie można nawet marzyć. Zamiast niego mamy prostolinijność pozwalającą każdemu zgadnąć, czego się po III RP spodziewać oraz jak ją rozgrywać.

Rzeczą, której Polacy mogli od pokoleń zazdrościć najpotężniejszym demokracjom Zachodu, było posiadanie dojrzałej klasy politycznej. Obecna zawierucha dziejowa stwarza szansę, że III RP wreszcie też się takiej doczeka.

Polakom wciąż sprzyja olbrzymie szczęście. To, co wydarzyło się w Przewodowie, przy skali toczącej się na Ukrainie wojny, stanowi zaledwie tragiczny incydent. Ale jest on głośnym dzwonkiem alarmowym, nakazującym być gotowym na rzeczy o wiele gorsze.