Marcin Zaborowski

Niccolò Machiavelli, twórca współczesnej myśli państwowej, zalecał zawieranie sojuszy. Ale ostrzegał przed aliansami, w których państwo słabsze uzależnia się od silniejszego. Jeśli jednak taki sojusz, pisał, jest konieczny, należy opanować sztukę dbania o własne interesy. Bo bez klarownego wyznaczenia granic słabszy traci, zdaniem renesansowego teoretyka, podmiotowość i staje się wasalem silniejszego. W dodatku patron zawsze może "przehandlować" interesy protegowanego na rzecz porozumienia ze wspólnym adwersarzem.

Jest rok 1984, Europę Środkową ogarnął marazm. Po sierpniu 1980 r. i trwającym ponad rok festiwalu wolności polska Solidarność jest zmarginalizowana, podzielona oraz zepchnięta do podziemia. W Czechosłowacji żelazną ręką rządzi Gustáv Husák, kultura znalazła się pod kontrolą zamordystycznej frakcji partii komunistycznej, w radiu dominują kiczowate piosenki Karela Gotta. Na Węgrzech panuje gulaszowa stabilizacja – dzięki lekkiemu otwarciu gospodarki w sklepach pojawiły się zachodnie produkty, a trwające w stanie zbiorowej depresji społeczeństwo zajęło się konsumpcją.

Od połowy listopada wszystkie banki polskie notowane na giełdzie, włącznie z państwowymi, traciły na wartości. Początkowo spadki były głębokie, ostatnio podmioty te odrobiły część strat, ale tylko nieznacznie.

Od połowy listopada wszystkie banki polskie notowane na giełdzie, włącznie z państwowymi, traciły na wartości. Początkowo spadki były głębokie, ostatnio podmioty te odrobiły część strat, ale tylko nieznacznie.

Sędzia Kavanaugh jest teraz częścią rodziny Sądu Najwyższego. Nasza dziewiątka (skład amerykańskiego SN – red.) stanowi rodzinę w stopniu nie mniejszym niż nasze osobiste więzi. W końcu ta sądowa relacja jest na całe życie – powiedziała ultraliberalna sędzia Sonia Sotomayor (nominowana przez Baracka Obamę) o ultrakonserwatywnym sędzim Bretcie Kavanaugh, wydelegowanym do SN przez Donalda Trumpa.

Po ponad dwóch latach od referendum, w którym Brytyjczycy opowiedzieli się za wystąpieniem z Unii Europejskiej, narasta świadomość ludzkich kosztów tej decyzji. Niestety dla Brytyjczyków jest to trochę późno, być może nawet za późno na wynegocjowanie z UE porozumienia minimalizującego społeczne koszty brexitu.

Dziś jak nigdy warto zadać pytanie, jak zbieżne są interesy geopolityczne Budapesztu i Warszawy. Być może dobrze jest na nie odpowiedzieć, porównując terminarze prezydenta Andrzeja Dudy i premiera Viktora Orbána. 18 września ten pierwszy spotka się w USA z Donaldem Trumpem. Ten drugi w Moskwie z Władimirem Putinem.

Nad Bosforem mamy do czynienia z polityzacją sektora finansowego. Jeszcze przed wyborami prezydenckimi Recep Tayyip Erdoğan dawał jasno do zrozumienia, że chce przejąć osobistą kontrolę nad systemem monetarnym kraju , a wysokie stopy procentowe uważa za niemoralne i niezgodne z nauką islamu.

W przeciwieństwie do rządu i prezesa PiS, Andrzej Duda nie prowadzi polityki antyniemieckiej czy antyfrancuskiej. Dba też o zachowanie pozorów w relacjach z instytucjami unijnymi, włącznie z Radą Europejską, na czele której stoi Donald Tusk

Od niesławnego przemówienia prezydenta George , a H.W. Busha w Kijowie minęło 27 lat. Ale niewiele się zmieniło. Stany Zjednoczone Donalda Trumpa nadal patrzą na wschód Europy przez pryzmat Kremla.

Czy możemy liczyć na realną solidarność Zachodu? To pytanie pozostaje szczególnie aktualne przed poniedziałkowym szczytem prezydentów USA i Rosji

Agresywna Rosja oraz odwracające się od Europy Stany Zjednoczone to wielkie wyzwania dla naszej dyplomacji. W tej sytuacji warto zadbać o przyjaciół i rozejrzeć się dookoła, na kogo możemy liczyć.

Unia może nas nie lubić, najważniejsze, że Ameryka kocha – krzyczał rozentuzjazmowany pan z amerykańską flagą, witając w lipcu 2017 r. Donalda Trumpa. A bard okresu komunistycznego Andrzej Rosiewicz wyśpiewywał peany na cześć prezydenta USA w piosence „From Warsaw with Love”.