Ireneusz Krzemiński

Polityka obelg, wyzwisk, gier personalnych i grupowych, propagandowych chwytów i obracania sloganami stała się dla wszystkich normalna, ale pusta - ocenia w DZIENNIKU socjolog Ireneusz Krzemiński. Gdyby pojawił się polityk apelujący do intelektu i dający pogłębioną analizę społeczną - mógłby zdobyć poparcie nie tylko elitarnej inteligencji czy studentów, ale całych rzesz rozsądnych obywateli.

Pomysł, że Marcinkiewicz może założyć partię należy między bajki włożyć. Powstawanie partii odgórnie, co w Polsce miało miejsce, wiązało się ze szczególnym stanem stosunków społecznych. Wszystkie niemal owe partyjki bazowały na niezadowoleniu społecznym - pisze w DZIENNIKU politolog Ireneusz Krzemiński.

Na awans Gowina i Sikorskiego należy spojrzeć przede wszystkim z punktu widzenia personalnych rozgrywek w partii, a także - gry ambicji i pragnień władzy. Gowina po jego sukcesie wyborczym w Krakowie lekceważyć ani marginalizować dłużej nie można, zwłaszcza że jego lojalność, poddana tak ciężkiej próbie, też może się okazać dla Tuska wiele warta - pisze w DZIENNIKU socjolog, Ireneusz Krzemiński.

Tak zwane liberalne oczekiwania, które wywołało wyborcze zwycięstwo PO, nie są zbyt wygórowane i dotyczą tego, co można nazwać liberalnym minimum obecnym w większości krajów Unii Europejskiej. Okazuje się, że i to jest już zbyt wielkim wyzwaniem dla PO - pisze w DZIENNIKU socjolog Ireneusz Krzemiński.

Ojciec Tadeusz Rydzyk obawiając się, że rząd skontroluje jego uczelnię, zapowiedział marsz swoich słuchaczy na Warszawę. Tymi groźbami powinien się zaniepokoić Kościół, bo rząd jakoś sobie poradzi - pisze w DZIENNIKU Ireneusz Krzemiński, socjolog.

Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że Jarosław Kaczyński odniósł zwycięstwo w swej partii. Wraz z nim, jak sądzę, zwyciężyło coś więcej: określony rodzaj organizacji partyjnej - pisze na łamach DZIENNIKA Ireneusz Krzemiński, socjolog.