Janusz K. Kowalski

Teoretycznie wszystko jest w porządku - polscy emeryci mają lepiej niż węgierscy, czy słowaccy. Jednak o takich świadczeniach, jakie dostają ludzie w bogatych krajach Zachodu, seniorzy mogą tylko marzyć.

Na podwyżki mogą liczyć górnicy. W budownictwie trwa walka o przetrwanie.

W końcu listopada na jedną ofertę zatrudnienia przypadały aż 62 osoby bez zajęcia. A kolejka po pracę jeszcze się wydłuży.

Fatalne dane płyną z polskiej gospodarki. Tylko w listopadzie pracę straciło 13 tysięcy ludzi. Ci, którzy zostali w firmach, nie mogą nawet myśleć o większych zarobkach. Do tego podwyżki, jeśli już są, to i tak są niższe od inflacji, więc realnie zarabiamy mniej. To najgorsze dane od 20 lat.

W najbiedniejszych rejonach Polski ceny rosną szybciej niż przeciętnie w kraju. Przyczynia się do tego żywność drożejąca w szybkim tempie.

W latach 2014–2020 polscy emigranci wytworzą dla innych państw do 130 mld euro PKB. Gdyby znaleźli pracę w Polsce, pieniądze zostałyby w kraju.

Tylko 1,5 proc. zatrudnionych szuka nowej, lepiej płatnej pracy. A i ci mają małe szanse na realizację planów. Większość pracowników nie wychyla się i pilnuje etatu.

Tylko co czternasty senior jest niezadowolony z życia, a bieda w tej grupie społecznej jest mniejsza niż średnia dla całego kraju. Jeżeli starsze osoby już o coś się martwią, najczęściej jest to zdrowie. A wolny czas spędzają głównie przed telewizorem.

Według resortu pracy w pierwszych dziesięciu miesiącach tego roku firmy zwolniły z przyczyn leżących po ich stronie (ekonomicznych, organizacyjnych, upadłości) ponad 73 tys. pracowników. Tyle osób zarejestrowało się z tych powodów w urzędach pracy. To aż o 40 proc. (o 21 tys.) więcej niż przed rokiem.

W listopadzie liczba zarejestrowanych osób bez zajęcia wzrosła o 64 tys. W grudniu może przybyć kolejne 100 tys.

O ponad 10 proc. wzrosła grupa osób, które nie szukają pracy. Ich zapał ku temu ostudziły skutecznie wcześniejsze porażki.

W ciągu roku z rynku zniknęło 51 tys. jednoosobowych firm. Okazuje się, że w czasach kryzysu mniej liczą się pieniądze, a bardziej bezpieczeństwo, jakie daje etat.

GUS zweryfikował dane o rynku pracy. Z dotychczasowych Badań Aktywności Ekonomicznej Ludności (BAEL) wynikało, że na koniec II kwartału pracowało 16,2 mln Polaków. Tymczasem na koniec III kwartału pracujących było 15,7 mln. Nie oznacza to jednak, że na przestrzeni trzech miesięcy aż pół miliona osób straciło zajęcie.

Według GUS w ubiegłym roku poniżej granicy ubóstwa znajdowało się ponad 2 mln gospodarstw domowych. W tym roku osób, którym nie wystarcza na podstawowe potrzeby, będzie więcej. Zwłaszcza tych źle wykształconych.

Już co czwarty bezrobotny przekroczył 50. rok życia. Dyskryminacja osób starszych na rynku pracy przybiera na sile.