Marcin Piasecki

To naprawdę nie miało większego sensu. W gospodarczym wątku debaty kandydaci wypowiadali się o sprawach, o których albo nie mieli większego pojęcia, albo na które nie będą mieli większego wpływu. Albo jedno i drugie - pisze Marcin Piasecki.

Na ogół zajęciem nudnym jest lektura składów rad nadzorczych spółek, w których decydujący głos ma Skarb Państwa. Organy nadzorcze największych polskich firm w dużej mierze składają się z postaci mało znanych - naukowców, prawników, ekonomistów i urzędników resortu skarbu bądź kancelarii premiera.

Atmosfera wokół banków gęstnieje. Pół świata zastanawia się i zastanawiać będzie na najbliższym szczycie G20 w Toronto, jaki kaganiec założyć instytucjom finansowym.

Stan krajowych połączeń lotniczych to stan - delikatnie mówiąc - daleko posuniętej mizerii. I trudno się temu dziwić, kiedy przewoźnicy proponowali takie ceny, że zwykłemu śmiertelnikowi bardziej opłacało się zacisnąć zęby i tłuc się pociągiem czy samochodem.

Nie łudźmy się, reguła wydatkowa nie będzie żadnym cudownym antidotum na chorobę finansów publicznych w Polsce. Oszczędności rzędu 8,5 miliarda złotych do 2012 roku to kropla w morzu potrzeb. Jeżeli więc szukać jej znaczenia, to gdzie indziej - pisze Marcin Piasecki.

Zamiast w ciągu roku wrzucić miliardy złotych w zabezpieczenia przeciwpowodziowe, lepiej zbudować system, który znacząco zmniejszałby prawdopodobieństwo wystąpienia takiej skali tragedii, z jaką mamy teraz do czynienia - pisze Marcin Piasecki.

Najbogatszy Polak, Jan Kulczyk, rzuca wyzwanie światowym gigantom. Chce stworzyć wielki koncern w Polsce, który będzie w stanie rywalizować z największymi potęgami świata. Według niego Polska nie powinna być bowiem zapleczem świata, a wyznaczać tempo rozwoju Europy.

"Polska energetycznym tygrysem Europy" - tego rodzaju tytuły już krążyły pod gazetach, gdy okazało się, że struktura geologiczna naszych skał może być identyczna jak tych, z których Amerykanie wydobywają gaz łupkowy. To świetnie, że Polska ma - najprawdopodobniej - poważne złoża. Bardzo dobrze, że trwają intensywne zabiegi o jak najszybsze uruchomienie wydobycia.

To, co zrobiły Niemcy, czyli wprowadzenie zakazu nagiej krótkiej sprzedaży, wprawiło rynki finansowe w osłupienie. I przyniosło natychmiastowy, choć pewnie nie do końca zamierzony skutek w postaci zgodnego zjazdu europejskich giełd.

Minister Jacek Rostowski chce zaproponować szefom resortów państw UE własne pomysły na dyscyplinowanie finansów krajów Wspólnoty. I bardzo dobrze. Dlatego że w Unii trwa w tej chwili potężna dyskusja, jak nie dopuścić do powtórki - nazywając rzecz umownie - greckiego scenariusza. Warto, żeby w tej feerii ścierających się koncepcji słychać było głos Rostowskiego, często znacznie lepiej postrzeganego za granicą niż w kraju.

Rzadko słyszy się z ust szefa polskiego nadzoru finansowego deklaracje jak dzisiejsza wyrażona w wywiadzie dla „DGP”, a dotycząca przyszłości banku BZ WBK. Czy Stanisław Kluza zaczął ingerować w procesy zachodzące w sektorze finansowym, a idąc dalej: czy to ingerencja w wolny rynek?

Kto zostanie właścicielem BZ WBK? Po ten bank ustawia się kolejka światowych gigantów. Jednak szef Komisji Nadzoru Finansowego zachowuje się jak strażnik cnoty i zapowiada, że żaden bank, który ma problemy finansowe, nie dostanie zgody na kupno BZ WBK od irlandzkiego właściciela.

Prywatyzujemy z głową, a nie za wszelką cenę. Budżet jest ważny, ale nie najważniejszy. Gdy skoncentrujemy się tylko na nim, to doprowadzimy do powstania kolejnych komisji śledczych - mówi minister skarbu Aleksander Grad. I dodaje: Od dwóch lat obowiązuje zasada, że na 100 uruchamianych projektów tylko 60 kończy się sukcesem.

Dzisiaj będzie wiadomo, czy świat finansów zaufał europejskim politykom. Czy powstanie Europejskiego Mechanizmu Stabilizacyjnego zrównoważy wątpliwości co do sytuacji i losu takich państw jak Grecja, Portugalia i Hiszpania.

Tak wygląda koniec życia na kredyt. Przerabialiśmy to dwa lata temu, kiedy rynki finansowe powiedziały "sprawdzam" rozdętemu sektorowi pożyczek hipotecznych. Teraz mamy to samo "sprawdzam" w odniesieniu do państw, które swoją prosperity nakręcały cudzymi pieniędzmi.