Janusz Rolicki

"Gdyby SLD miała taką sympatię wyborców, jak prawnik z Puszczy Białowieskiej, to nie pałętałby się na scenie politycznej, tuż nad progiem wyborczym" - uważa publicysta Janusz Rolicki. Jego zdaniem Włodzimierz Cimoszewicz sprawdziłby się w roli doradcy Donalda Tuska.

Wynurzenia szefa Wojsk Lądowych zmuszają do postawienia pytania: czy aby nasze misje zagraniczne nie ogałacają z niezbędnego sprzętu armii pozostającej w kraju? - zastanawia się publicysta Janusz Rolicki. A przecież jej zadaniem jest obrona polskiego terytorium przed potencjalnym atakiem.

Decyzja prokuratury w sprawie podsłuchów zaskakuje, bowiem nie można w demokratycznym kraju tak ważnej sprawy schować pod sukno tłumacząc, ze jest tajna - ocenia Janusz Rolicki, publicysta. Ten tajny gryf sprawia, że orzeczenie prokuratury jest niewiarygodne i na jego temat można snuć przeróżne teorie.

Zwolenników SLD spotkała niespodzianka, najlepszy wynik wyborczy od trzech elekcji. Znamienne, że Sojusz osiąga lepszy wynik od LiD - który miał być panaceum na zadyszkę lewicy, ale okazał się wielką pomyłką - pisze Janusz Rolicki, publicysta

Teatr Faktu TVP zafundował nam premierę. Tym razem o Stanisławie Mikołajczyku. "Gazeta Wyborcza" zarzuca sztuce "czytankowość". Ja natomiast pochwalam unikanie stawiania kropek nad i. Chodzi m.in. o ocenę ucieczki Mikołajczyka z Polski w 1947 r. - komentuje dla DZIENNIKA Janusz Rolicki, publicysta.

Niedawno ktoś mnie zapytał: po co nam media publiczne? Gdy wzruszyłem na to ramionami, odpowiedział: abyśmy wiedzieli, która partia pełni rolę kierowniczej siły. Było to, zanim pytanie to straciło swą aktualność, bowiem dziś nie sposób jest twierdzić, że pan Farfał reprezentuje rządzącą partię - pisze Janusz Rolicki.

Gdybym był podpowiadaczem premiera, poradziłbym mu pozbycie się ministra Drzewieckiego. Tyle, że nie zostałbym wysłuchany. Minister sportu należy do ludzi z pierwszego kręgu zaufańców. Zasłużył sobie na to finezją w kopaniu piłki na boisku dozorowanym przez Tuska - listę ministrów do dymisji układa publicysta Janusz Rolicki.

Dawno nie słyszałem tak absurdalnego pomysłu, jak zapowiedziany przez rząd plan pobierania opłat za przejazd tzw. gierkówką. Przecież ta droga została ona wybudowana ze środków publicznych, więc czemu ma być płatna? - pyta Janusz Rolicki.

Jak wiadomo, pierwsi sekretarze partii, a nie prezydenci, byli rzeczywistymi szefami państw komunistycznych. Z prawnego punktu widzenia stwarzało to często sytuację dziwaczną. Nie wzięło się to jednak z niczego. Lenin na łożu boleści dobrał sobie pomocnika w osobie Józefa Stalina. Powierzył mu funkcję sekretarza partii, dla siebie zachowując stanowisko przewodniczącego - czytamy w DZIENNIKU.

Konflikt prezydenta z premierem zazwyczaj przedstawia się mylnie jako spór personalny. Jest to, moim zdaniem, fałszywy punkt widzenia. Konflikt ten bowiem po przegranych przez PiS wyborach został wpisany w strategię prezydenta i jego brata - pisze w DZIENNIKU publicysta Janusz Rolicki.

Wyznam szczerze, że od dawna nie czytałem tak nieobiektywnego, choć efektownego formalnie tekstu analitycznego, jak artykuł Jana Rokity o "osobistych rządach Donalda Tuska". Artykuł ten w zdumiewający sposób abstrahuje od realiów bieżącej polityki polskiej. Gdyby dotyczył on jedynie sposobu kontrolowania PO przez Donalda Tuska, można by było mu w jakimś tam stopniu przyklasnąć - pisze dla DZIENNIKA Janusz Rolicki.

Piotr Zaremba w środowym DZIENNIKU dokonał analizy sytuacji politycznej w kraju. W antrakcie wakacyjnym jest czas zastanowić się nad przyszłością, która, czy się to nam podoba czy nie, dotyka wszystkich. Gdyby zresztą nie ta zasadnicza przypadłość polityki, byłaby ona kiepskim kabaretem - pisze w DZIENNIKU historyk Janusz Rolicki.

Poseł Jacek Kurski zadał mi niedawno pytanie: "Dlaczego tak przypieprza się pan do Napieralskiego? Przecież jeśli dogada się on z Sierakowskim, to Sojuszowi skoczy poparcie na 20 procent" - pisze w DZIENNIKU publicysta Janusz Rolicki.

Peter V. vel Filipczyński - Polak, a dziś obywatel niemiecki, jest osobą znaną nad Wisłą od najgorszej strony. Jako 17-latek zabił 75-letnią staruszkę, za co został skazany na 25 lat więzienia, z czego odsiedział dziewięć; po czym w tajemniczych okolicznościach uciekł na Zachód. W Polsce uaktywnił się po 1989 roku i nazwany został kasjerem lewicy - pisze "Fakt".

Dziś trudno jest rozstrzygnąć, czy to generał Jaruzelski sam pchał się do władzy, czy na szczyty niosły go wydarzenia polityczne. Dość, że jego kariera jako wojskowego nie ma wzorca. Jeszcze w trakcie VIII Zjazdu PZPR w styczniu 1980 roku, gdy rozstrzygały się losy Jaroszewicza, stukając obcasami, odmówił Gierkowi przyjęcia stanowiska premiera, a rok później wziął tę posadę z ręki Kani jak swoją. A latem ’80 był współakuszerem upadku Gierka i Babiucha oraz awansu Kani - - pisze w "Fakcie" publicysta Janusz Rolicki.