Bartosz Marczuk

Zamieszanie wokół OFE sięga zenitu. Od miesięcy niemal codziennie różni członkowie tego samego wszak rządu zgłaszają skrajne, wykluczające się propozycje: likwidujmy OFE, wstrzymujmy transfer, zamieńmy gotówkę na obligacje, tylko poprawmy sposób zarządzania. Teraz znów słychać, że członek rządu buduje koalicję przeciw OFE z ... opozycją. Bardziej przypomina to cyrk niż poważne rządzenie.

Nowy system emerytalny ma działać na prostej zasadzie: ile wpłaciłeś, tyle dostaniesz. Takie są przynajmniej jego założenia. Okazuje się jednak, że praktyka ZUS od nich odbiega. Osoby, które przed 1999 rokiem opłacały składki na emeryturę, ale miały tego pecha, że robiły to krócej niż 6 miesięcy, wpłaciły je na przysłowiowy Berdyczów - pisze Bartosz Marczuk.

Komisja Europejska pozytywnie postrzega perspektywy gospodarcze Polski. Na tle strefy euro zostaniemy liderem wzrostu. Ostrzega jednak przed rosnącym długiem. Podobnie Rada Monitorująca "DGP", która drugi raz oceniła rząd.

Niech ta część składki emerytalnej, która idzie do OFE, trafia do kieszeni przyszłego emeryta, a nie do ZUS, jak chce rząd. Wystarczy, jeśli do systemu wpłacimy tyle, ile potrzeba na minimalne świadczenia

Najpierw rzut oka na tablicę długu publicznego wiszącą w Warszawie. Stan z wczoraj – 743 mld zł. I wciąż pędzi. Ocieramy się o drugi próg ostrożnościowy 55 proc. PKB, co budzi niepokój. Skierujmy więc wzrok na rząd. Co robi w sprawie długu? - pyta Bartosz Marczuk.

Rząd bez pardonu wyklucza z rynku pracy starszych pracowników. W ustawie o zwolnieniach w administracji, która właśnie trafiła do Sejmu, zachęca kierowników urzędów, aby w pierwszej kolejności pozbywali się starszych osób. Także ci, którzy łączą pracę z emeryturą, mają od stycznia stracić etaty. Wszystko to graniczy z obłędem.

Co czeka przyszłych emerytów? Nie wiadomo - premier nie w bowiem, którą opcję wybrać, czy reformę OFE, czy ich likwidacja. Oto plusy i minusy obecnego systemu emerytalnego

Od roku nie przybywa już emerytów otrzymujących świadczenia z ZUS, mimo pogarszającej się sytuacji demograficznej. Wypłacalny jest też specjalny fundusz zasilany składkami firm, z którego wypłacane są emerytury pomostowe - pisze Bartosz Marczuk.

Gabinet Donalda Tuska sięga po pieniądze przyszłych emerytów, by załatać dziurę budżetową. Od stycznia albo cała nasza składka trafi do ZUS, albo radykalnie zmniejszą się wpłaty do OFE. Budżet zaoszczędzi od 13 do 24 mld zł rocznie.

Od stycznia renty nie będą liczone według mniej korzystnych zasad, jak zapowiadało Ministerstwo Pracy. Ale nie wzrosną przyznawane przez ZUS renty rodzinne dla wdów i sierot.

Nieznajomość prawa szkodzi. Od tej reguły są jednak wyjątki – podatki i ZUS. Często zdarza się, że podatnicy czy ubezpieczeni chcą zapłacić poprawną kwotę zobowiązania, ale prawo jest tak skomplikowane, że nie wiedzą, jak to zrobić. Ich wątpliwości rozstrzygają dopiero po latach sądy - pisze Bartosz Marczuk.

Polska to kraj pełen nonsensów. Osoba zatrudniana na skromnym etacie i prowadząca dodatkowo maleńką firmę w ZUS płaci dwie składki do NFZ. I nie ma za to lepszej opieki medycznej. Jej sąsiad gospodarz, nawet jeśli ma 100 ha ziemi i roczne przychody sięgające kilkuset tysięcy złotych – do NFZ nie płaci nic. Robi to za niego budżet, czyli tak naprawdę często znacznie ubożsi podatnicy - pisze Bartosz Marczuk.

Premier urzęduje w Sejmie. Wszak od września miała się zacząć ofensywa legislacyjna. Tymczasem lektura porządku obrad kolejnego tej jesieni posiedzenia Sejmu każe wątpić w ten scenariusz. Zaczyna się od pasz, kończy sześcioma projektami o in vitro. O zmianach systemowych, reformach, przełomowych projektach – cicho.

Rząd przekonuje, że trzeba zwalniać miejsca pracy dla młodych i zmniejszyć wydatki ZUS, dlatego chce zakazać pobierania emerytury z ZUS bez uprzedniego zwolnienia się z firmy - pisze Bartosz Marczuk. 

Bieda emerytura to straszna wizja, którą prześladują nas co jakiś czas czołówki gazet. Na starość będziemy dostawać zaledwie 25 proc. naszej pensji – głoszą alarmiści. Tak będzie. Ale wtedy, gdy nie będziemy dłużej pracować. Bo skoro dłużej żyjemy, musimy też więcej odłożyć na emeryturę. To elementarne prawo nie tylko ekonomii, ale i logiki.