Cezary Michalski

Ameryka jest jednym z mitów, których tak czy inaczej używamy do naszej imitacyjnej pracy. Dlatego musimy odebrać ją jęczącym neokonom i przywrócić ludziom ciągle pragnącym żyć. Mój pierwszy list z Ameryki rozpocząłem od rozróżnienia pomiędzy Ameryką jako zastępczą ojczyzną polskich prawicowców i Ameryką prawdziwą. Będę się przy tym rozróżnieniu upierał, przede wszystkim dlatego, że Ameryka prawdziwa jest bez porównania fajniejsza - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Banałem stało się już stwierdzenie, że w Ameryce istnieją co najmniej dwa światy: świat amerykańskiej prowincji, gdzie wierzy się w istnienie Boga i głosuje na Republikanów, oraz świat amerykańskich kampusów uniwersyteckich, gdzie równie żarliwie wierzy się w Jego nieistnienie i głosuje na polityków lewego skrzydła Demokratów - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Cejrowski w proteście przeciwko UE emigruje z Polski do Ekwadoru. W ten sposób z komika sam stał się postacią komiczną - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski, zastępca redaktora naczelnego DZIENNIKA.

Ameryka to dzisiaj zastępcza ojczyzna polskiej prawicy. Trochę tak jak Unia Europejska, stała się zastępczą ojczyzną naszych lewicowców. I tak samo jak uproszczony model Europy, mający być antidotum na polski ciemnogród, podobnie Ameryka naszych neokonów, mająca być odtrutką na "brukselskie zepsucie", zwyczajnie nie istnieje - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski, zastępca redaktora naczelnego.

Akceptacja tarczy przez NATO i uspokojenie Rosji sprawiają, że ta instalacja zaczyna się Polsce opłacać - pisze w DZIENNIKU publicysta Cezary Michalski.

Zrywając z pedecją, Olejniczak ma szansę wyprowadzić lewicę z postkomunizmu. Geremek, Onyszkiewicz, Lityński nie są w stanie reprezentować lewicowych wartości, zbyt przyzwyczaili się do gry w odpuszczanie grzechów komuchom - pisze Cezary Michalski w DZIENNIKU.

Autorzy programu "Warto rozmawiać" urządzili lincz na DZIENNIKU. Tym łatwiejszy, że skazaniec był nieobecny. Przedstawiciela naszej redakcji nie wpuszczono do studia. Wiem o tym najlepiej, bo owym przedstawicielem miałem być ja - pisze w DZIENNIKU publicysta Cezary Michalski.

Humanitarne gesty Sarkozy’ego czy Tuska mogą zadziałać, kiedy staną się częścią wspólnej polityki Unii wobec Chin - pisze w DZIENNIKU publicysta Cezary Michalski.

Sprowadzanie Unii Europejskiej do mapy "Dojczlandu" z zamalowanymi na czarno polskimi prowincjami "Rzeszy" albo do obrazu gejowskiej pary dostającej ślub - jest kopniakiem wymierzonym w zdrowy rozsądek. Jest podcinaniem ostatniej gałęzi, na której wykańczana przez ostatnie trzy wieki i dziczejąca polskość mogłaby przysiąść - pisze zastępca redaktora naczelnego DZIENNIKA Cezary Michalski.

Telewizji publicznej nie mieliśmy w Polsce nigdy. Po prostu nie udało nam się jej po roku 1989 zbudować. Poprawna ustawowa fasada skrywała rzeczywistość, w której o panowanie na Woronicza bezpardonowo walczyły partie i środowiskowe sitwy - pisze publicysta DZIENNIKA, Cezary Michalski.

Marzec interpretowany jako triumf niezniszczalnego i nieuleczalnego polskiego antysemityzmu zawiera także tezę czy też lęk, że Polacy, jeśli da się im całkowitą wolność, zawsze wybiorą "Dmowskiego i Moczara" - pisze publicysta DZIENNIKA Cezary Michalski.

Są takie gwiazdy, za których obecność na scenie, w telewizji, na łamach gazety - warto wydać krocie. Ale są także inne, za których pozbycie się z zarządzanej przez siebie firmy warto zapłacić majątek. Do tych drugich należy była już dyrektor pierwszego programu TVP Małgorzata Raczyńska - pisze w DZIENNIKU zastępca redaktora naczelnego Cezary Michalski.

Trybunał Konstytucyjny zostawił z ustawy lustracyjnej smętny kadłubek. Jednak nawet te resztki wymuszają na polskich europosłach obowiązek złożenia oświadczenia lustracyjnego. Bronisław Geremek znów postanowił polskiego prawa nie przestrzegać i oświadczenia nie złoży - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Polacy po raz pierwszy od dwustu lat są szczęśliwi. Takie są wyniki najszerszego, najbardziej ambitnego badania nastrojów społecznych, które komentujemy w DZIENNIKU od dwóch dni. Właśnie dlatego, że są tak zaskakujące - pisze w DZIENNIKU publicysta Cezary Michalski.

Ćwiąkalski ani nie traktuje wojny z Ziobrą jako kwestii ustrojowej, ani nie walczy z Ziobrą "bo go nienawidzi". Zimny racjonalny PR jego własnej partii kieruje działaniami ministra. A ci spośród zwolenników PiS, którzy chcieliby go za to osądzić, musieliby zawiesić na tym samym haku Kamińskiego, Bielana czy Ziobrę - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.