Bartosz Staszczyszyn

Jak wyglądałoby połączenie "Okna na podwórze" Hitchcocka z "Kevinem samym w domu"? Jak "Niepokój". Jego reżyser D.J. Caruso raz stara się poważnie mówić o współczesnym świecie, by chwilę później oddać się banalnemu zabawianiu i straszeniu widzów.

W świetnej powieści portugalski pisarz mistrzowsko łączy erudycję z niezwykłym poczuciem humoru. Opowieści o tytułowych "Panach z dzielnicy" to mini rozprawy o maxi sprawach.

Twórcy filmowi często próbują trafiać do serc widzów przez żołądek. Podobną drogę chciał przebyć Scott Hicks, ale raczej mu się to nie uda. Bo "Życie od kuchni" to zaledwie przeciętna romantyczna komedia w amerykańskim stylu.

László Krasznahorkai twierdzi, że naturalnym stanem świata jest rozkład. Postępujący, cierpliwy, usypiający naszą uwagę. Po lekturze "Melancholii sprzeciwu" istotnie da się uwierzyć, że otaczającą rzeczywistość zżera niewidoczna gangrena.

Jak chimeryczna bywa Fortuna wobec hollywoodzkich aktorów, wiemy dobrze. Co najmniej od 1950 roku, kiedy to Billy Wilder wyreżyserował "Bulwar Zachodzącego Słońca", opowieść o zapomnianej gwieździe kina niemego, która nie chce przyjąć do wiadomości, że jej blask dawno zgasł. Dziś o tym, że w stolicy kina czasem jest się na wozie, a zwykle pod nim, przypomina Allen Coulter w znakomitym "Hollywoodland" .

Michael Faber przekonuje, że jabłko czasem pada daleko od jabłoni. Chcąc powtórzyć sukces "Szkarłatnego płatka i białego" , stworzył opowiadania pozbawione świeżości i pomysłu.

W prowincjonalnym szwedzkim Ystad nigdy nie ma spokoju. Policyjne kartoteki puchną od kryminalnych zagadek. Najtrudniejsze rozwiązuje komisarz Kurt Wallander, stary wyga, który w życiu widział już niejedno. O jego przygodach nakręcono już kilkanaście filmów, które stały się tak wielkim sukcesem, jak powieści o nim.