Piotr Kofta

Varg Veum, prywatny detektyw z norweskiego Bergen, po raz kolejny próbuje podbić serca polskich czytelników. Zdecydowanie warto się skusić.

Fantastyka w sowieckich realiach? Zawsze mi się zdawało, że to potencjalnie bardzo twórcze połączenie.

Czy Sinfonietta Leoša Janáčka uruchamia alternatywne rzeczywistości? Odpowiedź tylko w nowej powieści Harukiego Murakamiego „1Q84”.

Mistrz egocentycznej, samotniczej i nihilistycznej podróży, Paul Theroux, raz jeszcze okrąża Azję. Śladem swojej najsłynniejszej wyprawy opisanej ponad trzy dekady temu w "Wielkim bazarze kolejowym".

Zastanawiający jest deszcz nagród (łącznie ze canneńską Złotą Palmą), którym obsypano ten film – wydany na DVD "Prorok" to co najwyżej niespełniona (i rozwlekła) obietnicą dobrego kina.

Naśladownictwo to jedna z sił napędowych literatury. Nie ma zresztą powodu, żeby się wstydzić dobrych wzorców. "Granatowa krew" Wiktora Hagena budzi taką właśnie refleksję – bo jest całkiem udaną polską wariacją na temat skandynawskiego kryminału.

Andrzej Stasiuk zaprasza w hipnotyczną, poetycką podróż przez naszą własną pogardę.

Przedstawiamy tegoroczne nominacje do nagrody Angelus.

Ocean sam w sobie jest przerażający. Jakby tego było mało, w "Statku" Stefána Mániego dryfuje po nim piekło.

Oto gorące filmowe nowości na DVD.

Skandynawskich kryminałów nigdy dość - ukazał się znakomity „Pierwszy śnieg” Norwega Jo Nesbo, mroczna i pesymistyczna historia z zimowym Oslo w tle.

Uwaga, arcydzieło! Okrutne, smoliście ponure, przerażające. Cormac McCarthy w "Krwawym południku", jednej z najważniejszych amerykańskich powieści wszech czasów, odmalowuje świat, który nie zasługuje na to, by istnieć.

Harlan Coben utrzymuje formę, a jego „Zaginiona” utrzymuje napięcie do ostatnich stron, opowiadając o najgłębszych lękach Amerykanów po zamachach 11 września.

Znakomity „Wielki bazar kolejowy” Paula Theroux to już klasyka – wreszcie możemy przeczytać jedną z najważniejszych XX-wiecznych książek o podróży i podróżowaniu.

Mniej więcej rok temu osobiście narzekałem po premierze „Mesjaszy” Györgya Spiró, że fioły i obsesje naszych romantycznych wieszczów musiały czekać na węgierskiego pisarza, by je przekuł na współczesną literaturę, bo Polakom zabrakło pomysłów, a przede wszystkim odwagi, żeby się zabrać za ów uświęcony temat. Bardzo przyjemnie jest odszczekiwać takie słowa - bo wreszcie się doczekałem.