Piotr Zaremba

O sukcesie polskiej dyplomacji nie ma mowy. Nawet jeśli Steinbach ze względu na opory socjaldemokratów do rady w końcu nie wejdzie, będzie w niej żyć jej duch. Jest on reprezentowany przez jej dwóch zastępców ze Związku Wypędzonych - pisze Piotr Zaremba.

"Był to człowiek zaplątany w politykę trochę przypadkiem" - powtarzają ludzie, którzy razem z nim w tej polityce działali. A jednak, co ciekawe, nikt mu tego nie miał za złe. "Myślę o nim nie jako o polityku, a jako o bardzo przyzwoitym, uczynnym człowieku, przyjacielu" - mówi pod świeżym wrażeniem wiadomości o śmierci Zbigniewa Religi jego dawny partyjny kolega z SKL Aleksander Hall.

"Był to człowiek zaplątany w politykę przypadkiem. Sam nawet nie udawał, że jest inaczej. Senatorowanie i kierowanie partią zajmowało mu jakieś kilka godzin dziennie. Reszta to były operacje, przyjmowanie chorych, kierowanie kliniką. Swoją duszę zostawiał w szpitalu" - pisze Piotr Zaremba.

Andrzej Kwiatkowski w TVP to powrót do najgorszych czasów w dziejach telewizji publicznej. Mamy do czynienia z recydywą ludzi innego Kwiatkowskiego: Roberta, który przez lata zarządzał publiczną telewizją z nadania SLD i prezydenta Kwaśniewskiego - pisze Piotr Zaremba.

"SB na przesłuchaniu szanowała mnie bardziej" - pisał ks. Jerzy Popiełuszko po rozmowie z prymasem Józefem Glempem. Kardynał przez lata nie potrafił wykrzesać z siebie jednoznacznie życzliwego tonu wobec kapelana "Solidarności". O konflikcie "dwóch skromnych ludzi" w Kościele piszą Jerzy Jachowicz i Piotr Zaremba.

Gdy Janusz Palikot chce się zająć ustawą o eutanazji, szef klubu PO Zbigniew Chlebowski oznajmia, że jej tekst wyląduje w koszu. Ale Donald Tusk mówi, że o problemie eutanazji warto debatować. Co to oznacza? Wszystko albo nic - pisze Piotr Zaremba.

Mój kandydat na prezesa telewizji nie ma żadnych szans - w dzisiejszych czasach, ale chyba w ogóle. Jego nazwisko brzmi: Krzysztof Skowroński - o tym, kto powinien zostać nowym prezesem TVP, pisze komentator DZIENNIKA Piotr Zaremba.

Rząd każe nam cieszyć się niewejściem Steinbach do rady fundacji, choć po wygranych wyborach ta ekipa próbowała bezskutecznie przekonywać kanclerz Merkel do rezygnacji z takiej placówki. Dziś już godzimy się z muzeum, które będzie przedstawiało nieszczęścia ludności niemieckiej po II wojnie na równi z nieszczęściami narodów - pisze Piotr Zaremba.

"Czy nie mamy tu sytuacji jak z greckiej tragedii?" - pyta Piotr Zaremba, recenzując program "Teraz my" z udziałem kobiety domagającej się eutanazji dla swojego syna. "Tym większa wdzięczność dla Sekielskiego i Morozowskiego, że nie weszli w łatwe role rozliczających polityka, ale próbowali zrozumieć obie strony".

Oglądając film Rafała Wieczyńskiego szukałem wspomnień. Brakuje mi w w nim jednak ukazania paradoksów, w jakie uwikłany był kapłan próbujący łączyć powołanie duszpasterskie z narodowym i jego konfliktu z logika kościelnych instytucji - pisze w swojej recenzji filmu o ks. Jerzym Popiełuszce Piotr Zaremba.

Udało się! Kilkutygodniowa nagonka "Gazety Wyborczej" zakończyła się sukcesem. Dyrektor radiowej "Trójki" Krzysztof Skowroński został odwołany. Nie czekano na wyniki audytu, który miał być podstawą do bliżej niesprecyzowanych zarzutów, a nawet na jego powrót z zimowych wakacji - komentuje Piotr Zaremba, publicysta DZIENNIKA.

Jarosław ofiarował urząd prezydenta Lechowi niczym braterski prezent i nie odbierze mu go pod żadnym pozorem. Taka jest natura ich wzajemnych relacji - pisze Piotr Zaremba. Więc dlaczego Brudziński powiedział o kandydaturze Jarosława? "Bo bezpiecznie jest wysokiemu funkcjonariuszowi PiS nieco okadzić obu braci."

Renata Kim wzywa do dyskusji, a ja się tej dyskusji boję. Każde przyzwolenie na przekroczenie tabu zaczynało się od przypadków drastycznych. Tę granice można potem przesuwać. Mimo zabezpieczeń na końcu i tak jest tylko groza. Groza biurokratycznej loterii decydującej o życiu - pisze Piotr Zaremba.

Kazimierz Marcinkiewicz znów ma pretensję do dziennikarzy. Przedstawia się jako osoba podpatrywana bez własnej woli, choć już jako premier był świetnie zorientowany w logice mediów. Gdyby dziś był zainteresowany zejściem Polakom z oczu, jego noga nie przekroczyłaby progu telewizyjnego studia.

Na naszych oczach lewica po raz kolejny odgrywa smutny taniec prawicy z lat 90. Układanie list do europarlamentu zakończy się zapewne widowiskiem pod tytułem: jednoczenie przez podział. Z winy Włodzimierza Cimoszewicza lewica zmierza do ognia jak ćma.