Michał Wójcicki

"Jak cię widzą, tak cię piszą". Ta zasada sprawdza się w przypadku zwykłych ludzi, jak i firm. I malutkich, i wielkich korporacji. O wizerunek warto – ba – nawet trzeba dbać. Jak?Wykorzystując choćby kilka podstawowych zasad public relations (PR, czyli promocja reputacji). Dzięki właściwym technikom wyobrażenie innych o nas możemy diametralnie zmienić.

Już od czasu serialu „Czterdziestolatek” wiadomo, że warto być inżynierem. Dziś wiadomo, że nie tylko warto, ale że to się po prostu opłaca. Inżynierowie są tam, gdzie są zakłady przemysłowe i projektowe. Tam, gdzie się buduje i tworzy nowe technologie. Nie może ich zabraknąć w branży motoryzacyjnej, chemicznej czy urządzeń sanitarnych. Przoduje tu województwo mazowieckie wraz ze swoją lokomotywą – Warszawą

Wojsko to nie tylko służba mundurowa, ale też cała armia cywili, którzy pracują na różnych stanowiskach. Wojsko jest jak firma. Żołnierze mogą w niej zajmować wszystkie stanowiska od kucharza przez tłumaczy aż po fotel głównego księgowego. Gdyby jednak były one zajęte przez samych wojskowych, mogłoby zabraknąć ludzi do ćwiczeń na poligonach, paradnych przejazdów przez Warszawę i leniuchowania w koszarach. Żeby uniknąć tego scenariusza, zatrudniono cywilnych pracowników do wykonywania pracy, do której nie trzeba być żołnierzem. Ile zarabiają ci ludzie?

Zakładamy: W tym roku ma być po prostu dobrze. A jeśli tak, jest to dobry moment, by pomyśleć także o własnej karierze. Mocna pozycja w firmie wraz z poczuciem bezpieczeństwa, jakie daje "rynek pracownika", to doskonały punkt startu do planowania rozwoju kariery, również w obecnym miejscu pracy. Trzeba tylko wyznaczyć sobie cel.

Chcemy mieć pieniądze na miłe spędzanie wolnego czasu, a więc dłużej siedzimy w pracy, przez co mamy jeszcze mniej czasu dla siebie... I tak wpadamy w błędne koło, gdzie nie ma czasu na nic poza karierą. Ale za to na naszym zapracowaniu zarabiają inni. Prasowacz koszul, wyprowadzacz psów, kolejkowicz... Są ludzie, którzy zawodowo się tym zajmują. Zrobią za nas to, na co sami nie mamy czasu.

Asystentkę wyobrażamy sobie jako kruchą niewiastę w kusej spódniczce, biegającą truchtem za swym szefem, z plikiem papierzysk w ręku. Nic bardziej mylnego. Często zna co najmniej dwa języki obce, umie znaleźć najdogodniejsze połączenie lotnicze z Hongkongiem, zarezerwować pokoje w hotelu i zamówić taksówkę na lotnisko.