Jerzy Jachowicz

Czy możliwe, że szef BBN nie wiedział, co akceptuje, podpisując oskarżający rząd raport o śmierci Polaka w Pakistanie? To oczywiste, że nie mógł nie wiedzieć. Czemu więc to zrobił? Czyżby aż tak duże ustępstwa musiał robić na rzecz polityki? I to polityki doraźnej?

W Koszalinie zjawiłem się na początku maja już po oficjalnym rozpoczęciu kampanii wyborczej. Całe miasto przytłoczone było billboardami Aleksandra Kwaśniewskiego, który startował z tego województwa do Senatu. Na tym tle portrety kandydatów "Solidarności" wyglądały jak ubogich krewnych - tak wspomina 1989 rok Jerzy Jachowicz.

Na spotkaniu wyborczym Ziobry wepchał się przede mnie jakiś starszy agresywny mężczyzna. Nie chciałam się z nim mocować. Wyglądał na osiłka, więc gdzie mnie do niego. Kruchej kobiecie - mówi w rozmowie z DZIENNIKIEM Joanna Senyszyn, kandydatka SLD do europarlamentu.

Popieram wysiłki IPN, aby pociągnąć do odpowiedzialności tych byłych esbeków, których winę da się jeszcze udowodnić - ocenia Jerzy Jachowicz, publicysta DZIENNIKA, komentując zarzuty, jakie IPN postawił byłym funkcjonariuszom SB, którzy w 1981 r. chcieli otruć Annę Walentynowicz. "Mam satysfakcję, że zostaną napiętnowani" - dodaje.

Wiem już, jaki zawód omijać z daleka. Uciekać trzeba od zawodu strażnika miejskiego. Na szczęście jak na razie tylko w Łodzi. Dlaczego? - w zdumieniu zapytają niewtajemniczeni. Bo jest tam strasznie wpływowy gość, który nie znosi strażników - pisze Jerzy Jachowicz.

Mam w ITI swoich zwolenników i nie mogę być na ich polityczne zaloty obojętna - kalkulowała Hanna Gronkiewicz-Waltz. Muszę dać tego dowody. Namacalne. I najlepiej wymierne - postanowiła. I tak zrobiła, przekazując 465 mln zł na budowę stadionu warszawskiej Legii - pisze Jerzy Jachowicz.

"Nieprawidłowości będą wypalane żelazem" - zapewnia premier Tusk, komentując sprawę Palikota. Słyszałem to już trzy lata temu, gdy pisałem o wyprowadzaniu pieniędzy z kasy sztabu wyborczego PO przez Marcina Rosoła - przypomina Jerzy Jachowicz. Potem Rosół został dyrektorem w Agencji Rozwoju Mazowsza. Dziś doradza ministrowi Mirosławowi Drzewieckiemu.

Po ujawnieniu „afery lekarskiej Rywina" pani prezes Naczelnej Rady Adwokackiej murem obstaje, że polska adwokatura jest bez zarzutu, a może nawet wzorem dla innych zawodów. Zaś kilku zdegenerowanych mecenasów nie jest w stanie tego sielankowego obrazu zmienić - pisze Jerzy Jachowicz.

W tym gronie oskażonych są podobno kolejni adwokaci, a wśród nich ludzie uchodzący za gwiazdy palestry warszawskiej. Czasami komentujący różne wydarzenia w mediach. Ta ostatnia informacja mną wstrząsnęła. Bo jeśli to prawda, być może za chwilę usłyszę nazwiska ludzi z którymi nie raz siedziałem przy jednym stole - pisze Jerzy Jachowicz.

Idąc do Tuska na skargę na prokuraturę, Ziobro utwierdza nas w przekonaniu, że za jego czasów premier mógł ręcznie sterować prokuraturą. Na jego miejscu podporządkowałbym kalendarz swoich spotkań wyborczych terminom jakie wyznaczyła mi prokuratura, nawet kosztem zmian w ostatniej minucie - radzi byłemu ministrowi sprawiedliwości publicysta DZIENNIKA Jerzy Jachowicz.

To paradoks, ale to prawda - wczorajsze zatrzymanie Lwa Rywina stwarza przed nim szansę na prawdziwe odkupienie swej winy. Do tej pory Rywin zachowywał się jak klasyczny gangster. Milczał jak grób. Nie zdradził nikogo. Czyżby dlatego, że milczenie uważał za sprawę własnego honoru? - pisze Jerzy Jachowicz

Piotr Kownacki lekką ręką z zasobów Banku Ochrony Środowiska wydał blisko 100 mln złotych inwestując je w fatalny interes, który przyniósł same straty. Działo się to wprawdzie osiem lat temu, czyli w 2001 roku, ale teraz dopiero eksperci bankowi prześwietlili tamte transakcje - pisze Jerzy Jachowicz.

Zawsze wierzyłem w Rywina. W to, że znowu coś wykręci. Tak jest już natura hochsztaplera. Trochę się dziwiłem, że tak długo zachowuje się cnotliwie. Tym razem dopadły go jeszcze stare grzechy. Więzienne - pisze Jerzy Jachowicz

Żadnego pozwu do sądu przeciwko komukolwiek, a więc też i pani Katarynie nie zamierzam wysyłać. To żadna zmiana frontu- mówi w rozmowie z DZIENNIKIEM Krzysztof Czuma, syn ministra sprawiedliwości

Boże, żebym miał tylko tyle złotówek, ile ostrych krytyk, zarzutów, oskarżeń, epitetów, a czasami brutalnych życzeń przeczytałem pod swoimi tekstami, umieszczanymi w DZIENNIKU. Włącznie z takim oto życzeniem, że już dawno powinienem "wąchać kwiatki od spodu", a nie wymądrzać się za judaszowskie srebrniki płacone przez niemiecki koncern - pisze Jerzy Jachowicz.