dr Marzena Mazur, psycholog biznesu

Mam 40 lat, od ponad dwudziestu lat pracuję w ZUS. Mój nowy kierownik uwziął się na mnie, wyzywa mnie prawie codziennie. Poniża nie tylko mnie, ale i moje koleżanki z pokoju. Daje nam coraz więcej pracy, a gdy mówimy, że możemy nie zdążyć jej wykonać w danym terminie, to grozi, że nas zwolni. Wciąż powtarza, że na nasze miejsce czeka tysiące chętnych młodych do pracy. Na każdym kroku słyszę „ty idiotko” albo „kretynko”. Jestem załamana, codziennie boli mnie głowa i żołądek. Nie mogę się zwolnić, bo w tym wieku nie znajdę już innej pracy. Proszę o radę, bo nie mam już siły chodzić do pracy. Krystyna

Mam problemy z męską częścią kontrahentów. Przy pierwszym spotkaniu bardziej skupieni są na flirtowaniu ze mną, niż na temacie spotkania. Jestem wykształcona, doświadczona, zdecydowana, ale większość mężczyzn na wejściu traktuje mnie jak idiotkę. Ubieram się elegancko w stonowanych kolorach, makijażem podkreślam tylko oczy, staram się nie uśmiechać i nie pozwalam się obcałowywać po rękach. Za każdym razem muszę jednak stoczyć walkę, zanim przystąpimy do rozmów. Wiem też, że takie traktowanie mojej osoby wpływa negatywnie na moją ocenę u przełożonych. Co mam zrobić? Małgorzata

Większość ludzi myśli, że propozycja awansu to jedna z przyjemniejszych rzeczy, które mogą spotkać człowieka. Nic bardziej mylnego. Nawet ci, którzy na stanowisko czekają od dawna i czują się całkowicie przygotowani do pełnienia nowych funkcji, w kluczowym momencie przeżywają rozterki. Jak sobie radzić na nowym stanowisku radzi psycholog biznesu.

Czujesz, że nie jesteś efektywny, masz kłopoty z koncentracją? I boisz się, jak Twoją pracę oceni szef? Zanim jednak zdecydujesz się powiedzieć mu, że cierpisz na depresję i bierzesz leki, zastanów się w jaki sposób i czy warto to zrobić?