Rafał Woś

Mimo miliardów wpompowanych w gospodarkę przez władze widmo recesji wciąż straszy. Rządy nie mają już pieniędzy na pakiety stymulacyjne, wciąż jednak wierzą w potęgę interwencji, nazywając ją mniejszym złem.

Z jednej strony koncern Johnson&Johnson ze 114 tysiącami pracowników, przedstawicielstwa w większości krajów świata i zysk roczny na poziomie 13 miliardów dolarów. Z drugiej maleńki szwajcarski Basellandschaftliche Kantonalbank. Pracuje dla niego 700 osób i to w zaledwie 26 placówkach bankowych położonych w niemieckojęzycznym regionie Bazylei. Co je łączy? Są w prestiżowej grupie ośmiu krajów na świecie, które mają ranking wypłacalności AAA.

Nawet własna partia ma już dość kolejnych pomysłów Angeli Merkel. Wewnętrzna opozycja domaga się, by kanclerz wytłumaczyła się, dlaczego zgodziła się na zwiększenie funduszów na ratowanie europejskich bankrutów. Niemcy mają już bowiem dość płacenia na całą Europę.

Prezes agencji ratingowej S&P stał się bohaterem narodowym Indii. Tamtejsze media cały czas przypominają, że człowiek, którego firma zadała druzgoczący cios amerykańskiej gospodarce pochodzi z azjatyckiego supermocarstwa.

Choć firma istnieje dopiero od niecałej dekady, produkowane przez nią buty dorobiły się statusu kultowych. W tym roku, po kilkuletnim załamaniu, znów zaczęła przynosić zyski.

Słysząc informacje o zarobkach piosenkarzy, kosztach tras koncertowych czy nakręcenia teledysków, pewnie nieraz każdy z nas zastanawiał się, ile kosztuje stworzenie hitu. Okazuje się, że można to dość dokładnie oszacować.

Międzynarodowe banki wyprzedają greckie obligacje, mimo, że obiecały iż nie będą wyprzedawać papierów. Menedżerowie zarobili już na pożyczkach dla Aten, a teraz nie chcą, by ich instytucje straciły na greckich papierach. Bo za narażenie instytucji na straty, szefowie banków mogliby trafić za kratki.

Kiedyś uchodziły za najlepszą inwestycję o ratingu AAA. Dziś coraz bardziej przypominają greckie papiery wartościowe. Ryzyko spore, zaś długoterminowy zysk coraz mniej prawdopodobny. Mowa o dzieciach.

Bruksela ma dosyć. Grecja nie radzi sobie z naprawianiem finansów, a plajta Aten mogłaby pogrążyć całą Wspólnotę. Dlatego Komisarze wpadli na pomysł. Stworzą specjalną agencję, na którą rząd grecki nie będzie miał żadnego wpływu. To unijni eksperci zdecydują co i za ile sprzedać z majątku Aten.

Berlin pogodził się z porażką w sprawie kontroli nad najważniejszym bankiem Europy. Jednak Angela Merkel chce przekuć przegraną w sukces. Dlatego prowadzi tajne negocjacje z Włochami, które mogą znacznie zwiększyć pozycję Berlina w Europie.

Coraz więcej portali internetowych zmusza ludzi do podawania swego pełnego imienia i nazwiska. Tłumaczą, że w ten sposób odstraszą nieuczciwych internautów. Z drugiej jednak strony anonimowość to jedyna broń ludzi walczących z korporacjami.

30 tysięcy Polaków studiuje za granicą. W Europie nie ma już dla nich edukacyjnych barier. Mogą wybrać przeciętne uniwersytety niemieckie czy francuskie albo elitarne angielskie. Choć większość ma rozbudowane systemy stypendialne, studia są drogie

Reforma strefy euro to szansa dla Komisji Europejskiej, by odebrać władzę stolicom. Dla eurokratów kryzys to bowiem dowód na to, że państwa zawiodły, a tylko silna władza Brukseli może uratować Unię Europejską przed kolejnym załamaniem na rynkach.

Naszych przedstawicieli nie będzie na marcowym szczycie, na którym uzgodniona zostanie reforma Unii. Na dwóch brukselskich szczytach 11 i 24 marca zapadną kluczowe dla strefy euro decyzje: czy przyjąć zaproponowany przez Niemcy i Francję pakt stabilności.

Angela Merkel chciała ukryć sekret, który zagraża niemieckiej gospodarki. Na szczęście Komisja Europejska wytropiła to, co chowała kanclerz Niemiec. Bruksela żąda teraz, by Niemcy wyspowiadały się ze swych finansowych grzechów.