Łukasz Guza

W III RP nie było chyba rządu, który nie opracowałby swojego pakietu dla przedsiębiorców. Donald Tusk promował „jedno okienko”, a Janusz Palikot skakał po stercie dokumentów zawierających przepisy, które komisja Przyjazne Państwo usunęła z obrotu prawnego.

Rada Dialogu Społecznego pracuje nad nową inicjatywą ustawodawczą. Związkowcy i pracodawcy chcą zmienić terminy na odwołanie się od wypowiedzeń i dyscyplinarek

Błahe sprawy blokują ważne rozstrzygnięcia w prawie pracy. SN domaga się ograniczenia możliwości składania skarg kasacyjnych w kwestii dotyczącej zatrudnienia.

Wiele propozycji, ale na razie mało konkretów. Tak się prezentuje plan głębokich zmian, który ma być największym gospodarczym sukcesem obecnego rządu. Eksperci powtarzają jak mantrę: za wcześnie na bicie braw.

Według resortu rodziny, pracy i polityki społecznej w przyszłym roku najniższe krajowe wynagrodzenie będzie wyższe o 70 zł.

Firmy nie będą musiały rozliczać czasu pracy zleceniobiorców zatrudnionych jako np. przedstawiciele handlowi lub akwizytorzy. Minimalna stawka godzinowa ich nie obejmie.

Firma bez menedżerów, nielimitująca urlopów albo z podwładnymi pracującymi w domu? Takie przedsiębiorstwa już funkcjonują, bo zatrudnieni zyskują coraz większą swobodę w organizowaniu pracy.

Wprowadzenie godzinowej płacy minimalnej nie jest równoznaczne ze zwolnieniami. Przeczą temu statystyki, badania i przykłady innych państw.

Niektóre polskie ustawy są jak amerykańska konstytucja – obowiązują latami i nikt nie ma zamiaru ich zmieniać. Inne są jedynie przyczyny takiego zaniechania. W przeciwieństwie do najstarszej na świecie ustawy zasadniczej powodem braku zmian krajowych przepisów nie jest ich uniwersalność. Przyczyna jest dużo bardziej prozaiczna, a wręcz asekurancka. Jak mawiają prawnicy – lepiej niektórych przepisów nie dotykać, bo można się sparzyć lub coś zepsuć.

Pracownicy są biedniejsi od utrzymujących się na własny rachunek, ale płacą więcej na ZUS. Jeśli nie zmienią tego rządzący, wyręczą ich sami zatrudnieni.

O tym, że globalna konkurencja wymusza ustępstwa wobec firm, a płacą za to pracownicy

Rząd zapowiada rewolucję w zatrudnieniu: chce wspierać firmy, które podwyższą pensje i przyjmą na umowę o pracę.

Pracują na telefon - muszą czekać na sygnał od szefa, stawić się w firmie i wtedy rozpocząć wykonywanie zadań. Jeśli im się poszczęści, mogą przepracować nawet pełny wymiar czasu w danym okresie, np. 40 godzin w tygodniu. Ale równie dobrze może zdarzyć się miesiąc, w którym pracodawca nie zadzwoni i nie zarobią nic.

Kiedy Rafał Książek, przedsiębiorca z Piaseczna, ogłosił, że w powiecie o bardzo wysokim poziomie bezrobocia chce otworzyć zakład, sądził, że na jedno z 15 nowo tworzonych miejsc pracy będzie przypadać kilku chętnych do podjęcia zatrudnienia. Na spotkanie z nim zorganizowane przez publiczny pośredniak przyszły tylko trzy osoby. Przy czym dwie w ogóle nie były zainteresowane jego ofertą. Pojawiły się, bo w przeciwnym razie zostałyby wykreślone z rejestru bezrobotnych.

Czy jednolitym kontraktem będą objęci także samozatrudnieni? Bo przecież są przedsiębiorcami, a nie pracownikami.