Piotr Dobry

Barry Jenkins, laureat Oscara za "Moonlight", tym razem sięga po prozę Jamesa Baldwina, wybitnego afroamerykańskiego pisarza i filozofa. Znów z sukcesem.

"Granica" Alego Abbasiego jest być może najbardziej oryginalnym filmem roku, ale w swym meritum zadaje te same fundamentalne pytania, co "Granica" Zofii Nałkowskiej.

Czy nominowany do pięciu Oscarów "Green Book" to tylko kolejna gładka bajka o rasizmie, nakręcona przez białych liberałów dla białych liberałów? Odpowiedź wcale nie jest tak oczywista, jak mogłoby się wydawać.

"Świat należy do złodziei i artystów. Reszta tyra", słyszy Carlitos, tytułowy Anioł z filmu Luisa Ortegi. I bardzo bierze sobie tę myśl do serca.

Nagrodzony w Sundance film Desiree Akhavan, Amerykanki irańskiego pochodzenia, trafia na nasze ekrany akurat w momencie, gdy zagraniczne media informują o przypadku Davida Mathesona, mormońskiego guru tzw. terapii konwersyjnych, który po latach hochsztaplerstwa "wrócił do bycia gejem".

Jak zwalczać hejt wśród młodzieży? Na pewno nie hipokrytycznym pustosłowiem rządzących przy jednoczesnym zakazie lekcji tolerancji. Zdecydowanie lepiej zabrać nastolatków na adaptację głośnej powieści, która w niektórych amerykańskich szkołach już trafiła do kanonu lektur.

Narkotyki zabijają więcej Amerykanów niż wypadki drogowe. Wśród uzależnionych rośnie liczba białych dzieciaków z dobrych domów. Jak Nic, bohater "Mojego pięknego syna", albo tytułowy Ben z filmu Petera Hedgesa.

Nowy film cenionej tunezyjskiej reżyserki Kaouther Ben Hanii przynosi adekwatny do naszych czasów obraz systemowego uprzedmiotowienia kobiet i gwałtu, który jest tak prywatnym dramatem, jak i publicznym problemem.

Dokumentacja wojny domowej w Syrii jest niezwykle trudna, ale ambitni filmowcy nie składają kamer. Najnowszy dowód już w polskich kinach.

Za nami 90. gala rozdania najważniejszych nagród filmowych. Tradycyjnie bez większych niespodzianek, choć może cieszyć, że pod znakiem mniejszości genderowych, etnicznych i seksualnych.

Tonya Harding funkcjonowała dotąd w popkulturze jako synonim niesportowego zachowania i braku skrupułów w dążeniu do sukcesu. Nominowany do trzech Oscarów film rozgrzesza antybohaterkę. I nie zamierza za to przepraszać.

Dziś na ekrany wchodzi biograficzny komediodramat „Jestem najlepsza. Ja Tonya”, w którym słynną łyżwiarkę-skandalistkę odgrywa australijska aktorka Margot Robbie, nominowana za tę rolę do Oscara. I słusznie, bo zarówno rola, jak i film sam w sobie, to pierwszorzędna robota. Tylko czy to etycznie robić z napastniczki ofiarę?

Prostytucja studentek, homoseksualizm księży, polska ksenofobia – Małgorzata Szumowska konsekwentnie podnosi tematy najbardziej polaryzujące opinię publiczną. To koniunkturalna publicystyka czy autentyczna chęć przełamywania tabu? Zdania są podzielone, ale jedno jest pewne: dwóch berlińskich Niedźwiedzi w ciągu raptem trzech lat nie dostaje się przypadkiem.

Rzadka sytuacja: na ekranach mamy właśnie dwa wybitne filmy skoncentrowane wokół tematyki rozwodu i przemocy domowej, które jednak uciekają od doraźnej publicystyki. To „Niemiłość” Andrieja Zwiagincewa i „Jeszcze nie koniec” Xaviera Legranda.

Donald Trump w iście zawrotnym tempie wyrósł na czołowy czarny charakter Hollywoodu. Tylko w ten weekend do polskich kin wchodzą dwa głośne tytuły o wymowie antytrumpowskiej. Jednak „Kształt wody” czyni przytyki pod adresem 45. prezydenta USA w formie o wiele bardziej aluzyjnej niż „Czwarta władza”, pozostając nade wszystko uniwersalną fantazją o dobrym Innym.