andrzej krajewski

Polska liberalna przegrywa już szóste wybory pod rząd, nadal nie potrafiąc pojąć dlaczego. I nie pojmie, jeśli nie wyjdzie poza świat swoich wyobrażeń, by w końcu dostrzec ten realny. W nim zaś dzieją się rzeczy fundamentalne.

Wolne wybory to magiczny moment, w którym przez medialny szum przebija się rzeczywistość. Wedle szumu, zarówno z lewa, jak i z prawa, w Polsce rewolucja w kwestiach obyczajowych czeka już za progiem. Tymczasem pierwsza tura wyborów prezydenckich jasno oznajmiła, że nieuchronnie weźmiemy na siebie rolę najbardziej konserwatywno-prawicowego kraju Unii Europejskiej. Jest to pewien rodzaj determinizmu historycznego, którego nie da się odwrócić. Tak, jak w XIX w. Polacy byli skazani na miano najbardziej lewicowo-postępowej nacji świata.

W naszym europejskim chaosie, który zwykle towarzyszy narodzinom nowych czasów, da się dostrzec pewien zaskakujący porządek rzeczy. Drogi w przyszłość niespodziewanie zaczęły wytyczać małe narody z obrzeży Unii. Sztuka ta w ostatnich latach nadspodziewanie dobrze udaje się Węgrom, Szwedom i Austriakom.

Jeśli tak mocno chcemy ratować II Rzeczpospolitą przed zagładą, jaka spotkała ją we wrześniu 1939 r., to najwyższa pora stawić czoło zwolennikom sojuszu z Niemcami i wybrać przyjaźń z Czechosłowacją.

Nim jesienią nadejdą wybory parlamentarne, niektórzy już je wygrali. Spośród triumfatorów, mogących sobie gratulować sukcesów, pierwsze miejsce wydawał się do niedawna okupować Robert Biedroń. Jednak w ostatnim tygodniu wyzwanie rzucił mu Patryk Vega. Wiele wskazuje na to, iż to on weźmie laury największego zwycięzcy wyborczego sezonu.

"Mamy nadzieję, że polski rząd zrozumie, że trzeba się zająć odszkodowaniami" – oznajmił w środę tygodnikowi "The New York Jewish Week" Gideon Taylor. Skarbnik World Jewish Restitution Organization nie ukrywał, że organizacje skupione pod szyldem WJRO będą sukcesywnie zwiększały nacisk na Warszawę, by zmieniła swe nieprzejednane stanowisko.

Ludzie pod choinkę najbardziej potrzebują jakiejś radości, która da im choć troszkę szczęścia w te trudne, świąteczne dni. Każdy szanujący się przywódca dobrze o tym wie. W poprzedniej epoce wykonanie przez władzę wigilijnego obowiązku, wymagało mobilizacji całego aparatu państwa.

Wiele wskazywało na to, że w Królestwie Polskim zamiast powstania przeciwko Rosji wybuchnie wojna domowa.

Partnerstwo między Polakami a Rosjanami okazało się złudzeniem już za rządów Aleksandra I. Po śmierci liberalnego cara było tylko gorzej.

Polska w przed rozbiorowych granicach, rządzona wraz z Rosją przez Romanowów - ta wizja księcia Czartoryskiego zauroczyła Aleksandra I. Jej realizacja dawała carowi możliwość osiągnięcia pozycji najpotężniejszego władcy Europy