atom

Uruchomienie pierwszych reaktorów w Polsce w następnej dekadzie wydaje się całkiem możliwe. Ale – jak pokazuje historia Żarnowca – z atomem nic nie jest pewne.

Jeśli wierzyć we wnioski płynące z raportu, jaki ogłosiła śledząca nowoczesne wojny gospodarcze École de guerre économique (EGE), najgroźniejszym wrogiem Francji w Europie są Niemcy. 

Niemcy dążą do osłabienia francuskiego przemysłu nuklearnego, używając do tego fundacji politycznych, które tworzą antynuklearną narrację, organizują szkolenia i wyjazdy dla liderów opinii i ekspertów – pisze francuski tygodnik „L’Express”. Te działania mają ograniczyć konkurencyjność Francji.

Na razie mamy atomowe plany, a nie rozpoczęte inwestycje. Tym bardziej warto wyciągnąć wnioski z kosztownych doświadczeń Helsinek.

Tu nie chodzi tylko o klimat czy bezpieczeństwo energetyczne. W wewnątrzunijnych walkach atomu i OZE ścierają się tak naprawdę interesy sterników UE – Niemiec i Francji

Zachodnie społeczeństwa są gotowe na powrót do energetyki jądrowej. Ale żeby doszło do odrodzenia sektora – i podjęcia na nowo technologicznej rywalizacji z Chinami i Rosją – swoje muszą zrobić i regulatorzy, i przemysł.

Szef białoruskiej dyplomacji Siarhiej Alejnik wziął wczoraj udział w Budapeszcie w międzyrządowym posiedzeniu komisji ds. współpracy gospodarczej. Spotkanie było realizacją deklaracji ministra spraw zagranicznych i handlu Węgier, Pétera Szijjártó, który goszcząc w lutym w Mińsku, zapowiedział intensyfikację białorusko-węgierskich relacji. Przedmiotem rozmów Alejnika były także kwestie związane z rolnictwem. O samym wydarzeniu w zasadzie w ogóle nie informowały węgierskie media.

11 unijnych państw na czele z Francją powołało nieformalne porozumienie na rzecz energetyki jądrowej.

"Zachód i NATO powinny bardziej zdecydowanie reagować na rosyjskie groźby nuklearne" – stwierdził w czwartek w Kijowie Andrij Melnyk, były ambasador Ukrainy w Niemczech. W rozmowie z dziennikiem „Welt” podkreślił, że Zachód powinien "krystalicznie jasno sformułować, jakie poważne konsekwencje miałby atak nuklearny dla Putina osobiście, dla jego reżimu oraz dla Rosji jako państwa”.

Od czasu wejścia do NATO i UE nie mieliśmy dużego celu cywilizacyjnego, do którego dążyłaby cała klasa polityczna, a opozycja nie zamierzała z niego zrezygnować zaraz po zmianie władzy. Może nim być program energetyki jądrowej.