Christoffer Boe

Duński hipis to postać równie absurdalna co narciarz z Mozambiku.

Podczas seansu filmu Christoffera Boego przypomina się słynny rysunek Marka Raczkowskiego z nagim mężczyzną przyznającym: "Zorganizowałem orgię, ale nikt nie przyszedł". W tym kontekście dziwią stosowane przez niektórych krytyków porównania produkcji Boego do niedawnego arcydzieła Martina Scorsesego. "Seks, narkotyki i podatki" to nic innego jak "Wilk z Wall Street" bez pazura – pisze Piotr Czerkawski w recenzji dla "Dziennika. Gazety Prawnej".

Tegoroczny Warszawski Festiwal Filmowy jak zwykle kusi różnorodnością: dokumenty i animacje, realistyczne dramaty i science-fiction, wybitni aktorzy i reżyserzy debiutanci – na imprezie takiej jak WFF można zaspokoić rozmaite kinowe pragnienia.