Czarna wołga

W "Stuleciu winnych", serialowy czarny charakter Kazimierz Tarasiewicz, jako tajny współpracownik SB bierze udział w zamurowywaniu zwłok bestialsko zamordowanego ucznia. Okazuje się, że wątek ten nie jest serialową fikcją, a porwanie polityczne rzeczywiście miało miejsce w styczniu 1957 roku. Kto został porwany? Jak zakończyła się ta historia czasów PRL?

W Kielcach, gdzie mieszkały dzieci, zapanowała atmosfera podejrzliwości i zbiorowa histeria. Widok ciemnego samochodu albo mężczyzny kręcącego się przy placu zabaw był natychmiast zgłaszany na milicję w obawie, że dojdzie do kolejnego porwania. Prawda o zaginięciu "dzieci kieleckich" okazała się zgoła inna.

Politycy dobrze odczytują nastroje społeczne i grają tymi lękami, wykorzystując je do własnych celów. Nie potrafię ocenić, ile osób uwierzyło w to, że uchodźcy zakażą nas groźnymi chorobami. Chciałbym wierzyć, że mniej, niż w 1946 r. w Kielcach było przekonanych, że Żydzi mordują chrześcijańskie dzieci na macę.

Czarna wołga, którą niegdyś straszono dzieci, nie jest tylko legendą. Czarna wołga to auto jak każde inne, z numerem seryjnym, tablicami rejestracyjnymi, i wszystkim, w co auto powinno być wyposażone. Próbuje nas do tego przekonać Przemysław Semczuk, autor wydanej nakładem wydawnictwa Znak książki „Czarna wołga. Kryminalna historia PRL”.