ekonomia

Ekonomia też ma swoje płaskie ziemie i lewoskrętne witaminy C. Trzeba na nie uważać, bo wypaczają obraz rzeczywistości.

"No, sam już nie wiem. Może to ze mną jest coś nie tak?". Założę się, że niejeden czytelnik stawiał sobie nieraz takie właśnie pytanie. Ja zadaję je sobie regularnie. Na przykład po jakiejś burzliwej rozmowie o gospodarce albo o polityce. Psychologowie radzą w takiej sytuacji zastanowić się, czy oto nie padamy ofiarą wyjątkowo perfidnej przemocy psychicznej. Zwanej w literaturze fachowej jako "gaslighting". Gaszenie płomienia.

Najważniejsze wydarzenie w światowej ekonomii w 2017 r.? Dla mnie to druga fala badań nad nierównościami społecznymi, która wlewa się właśnie z hukiem do głównego nurtu publicznej debaty. I oby go na dobre zmieniła.

Nie jestem Jamesem Bondem, ja tylko dostarczam potrzebne informacje – mówi absolwent Szkoły Wojny Ekonomicznej.

Bloomberg, mainstreamowa agencja informacyjna, pisze, jak zachodni kapitał skolonizował Polskę i kraje Europy centralnej. W takiej rzeczywistości żyjemy. Maski opadły. Wszyscy stoimy w obliczu gigantycznego wyzwania – mówił premier Mateusz Morawiecki w swoim exposé. Gdzie szukać źródła tych alarmistycznych wypowiedzi? Co premier miał na myśli? Przed jakim wyzwaniem stoi Polska i czy polityka ekonomiczna nowego rządu temu wyzwaniu sprosta?

To ostatni unijny budżet, z którego tak wiele pieniędzy popłynie do Warszawy. A to zaś oznacza, że do utrzymania inwestycji publicznych – jako głównego czynnika wzrostu gospodarczego – rząd musi znaleźć alternatywne, wewnętrzne oraz zewnętrzne źródła finansowania.

Wielu firmom jest już za ciasno w Polsce i Europie, dlatego chcą zdobywać globalne przyczółki. Jednak bez sprawnego lobbingu ze strony instytucji państwowych podbijanie świata będzie trudne.

Największą wartością tej książki jest to, że udało się wreszcie znaleźć formułę wydawniczą, która uczyni rozbuchane myśli Grzegorza W. Kołodki bardziej użytecznymi dla szerszego czytelnika.

Ekonomiczny Nobel przypadł w tym roku Richardowi Thalerowi, ostatniemu przedstawicielowi szkoły chicagowskiej. Dynastii, która do niedawna rządziła w ekonomii. Ale w końcu, na naszych oczach, wyzionęła ducha.

Polityka wydatków socjalnych to polityka wyborcza – ma zapewnić reelekcję, a nie dobrobyt. Na szczęście dla gospodarki nie zawsze działa tak, jak chcieliby tego rządzący.