fale grawitacyjne

Grawitacja zwykle wydaje się czymś stałym i niezmiennym, jedną z podstawowych sił natury, na której można polegać. W rzeczywistości jednak jej natężenie nie jest wszędzie takie samo. Na powierzchni Ziemi występują niewielkie różnice w sile grawitacji, a jedno z najbardziej niezwykłych miejsc znajduje się pod lodami Antarktydy. Naukowcy od dawna wiedzą, że właśnie tam znajduje się najsilniejsza na Ziemi tzw. anomalia grawitacyjna, często określana jako „dziura grawitacyjna”. Nowe badania pozwoliły wreszcie wyjaśnić, w jaki sposób powstała.

Od niemal stu lat wiemy, że Wszechświat się rozszerza. Już w latach 20. XX wieku astronomowie zauważyli, że odległe galaktyki oddalają się od nas, a tempo tego procesu opisuje tzw. stała Hubble’a. Choć jej pomiar jest jednym z kluczowych zadań współczesnej kosmologii, naukowcy wciąż nie są zgodni co do jej dokładnej wartości.

Rainer Weiss, Barry C. Barish oraz Kip S. Thorne zostali we wtorek laureatami tegorocznej Nagrody Nobla z fizyki. Komitet Noblowski docenił ich "decydujący wkład w detektor LIGO i obserwacje fal grawitacyjnych".

Zarejestrowanie po raz pierwszy fal grawitacyjnych, przewidzianych wiek temu przez Einsteina, to jedno z kluczowych wydarzeń naukowych roku 2016. Naukowcy wiedzą też więcej m.in. o tym, jak zachować młodość i ustalili nowe, ważne fakty z dziejów ewolucji.

Po pół wieku poszukiwań fizycy odkryli w Stanach Zjednoczonych fale grawitacyjne. Poinformowano o tym na specjalnej konferencji w Waszyngtonie. Odkrycie jest potwierdzeniem ostatniego ważniejszego postulatu teorii względności Einsteina.