liberalizm

Jeśli zaczyna wrzeć w większości krajów Europy, oznacza to, że dotychczasowy porządek polityczny na Starym Kontynencie traci rację bytu.

Bardziej empatyczni, otwarci, tolerancyjni, ciekawi świata, gotowi na zmiany. Dawno i nieprawda. Polski liberalizm jest dziś równie radykalny i zamknięty na debatę jak konserwatyści z PiS.

Grzegorz Schetyna wraz z Katarzyną Lubnauer i Barbarą Nowacką budują politycznego Frankensteina. Koalicja Obywatelska łączy wszystkie możliwe idee – oprócz liberalnej.

Założyciel prawicowej organizacji Ordo Iuris, konsultant rady naukowej Konferencji Episkopatu Polski, kawaler Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie. Osoby o tak zdeklarowanych prawicowych i katolickich poglądach być może już niedługo zostaną sędziami Sądu Najwyższego. Pierwszym testem, czy Sąd Najwyższy zacznie orzekać w oparciu o konserwatywny światopogląd, może być sprawa nauczycielki z Krapkowic, która zdjęła krzyż ze ściany pokoju nauczycielskiego.

Debata publiczna powinna towarzyszyć wydarzeniom. One się zmieniają, powinna zmieniać się i ona. Raz zaproponowane wyjaśnienia powinny ewoluować, ulepszać się, zmieniać.

M ożna mieć wrażenie, że przez lata zamiast radośnie implementować kolejne założenia liberalizmu, zbiorowo czuwamy przy jego szpitalnym łożu, wpatrując się smętnie w pikający nierównym rytmem serca monitor. A może to już stypa, tylko w nawale pobożnych życzeń nikt nie zauważył, że pacjenta odłączono od aparatury?

Zamiast większej równości widzimy, że starą, rodową arystokrację zastąpiła nowa, która swój wysoki status społeczny zdobyła dzięki odziedziczonemu bogactwu, elitarnemu wykształceniu i umiejętności rywalizacji w zglobalizowanym świecie.

Na naszych oczach trwa wielki spór. Jedni boją się, że nadchodzi koniec świata – oto upadają twierdze demokracji liberalnych i szerzy się zbrodniczy populizm. Drudzy kontrują, że nie ma co żałować tego, co ginie. Bo od dawna były to co najwyżej twierdze niedemokratycznego liberalizmu. W jego miejsce trzeba zaś budować nową demokrację.

Największą wartością tej książki jest to, że udało się wreszcie znaleźć formułę wydawniczą, która uczyni rozbuchane myśli Grzegorza W. Kołodki bardziej użytecznymi dla szerszego czytelnika.

Lekceważąc reguły Unii Europejskiej we wszystkim, od niezależności sądownictwa po wycinkę drzew, Warszawa ryzykuje pogłębieniem podziałów w ramach Unii - ocenił w niedzielę brytyjski dziennik "Sunday Times".