magazyn

Ekonomista z Uniwersytetu Harvarda i Banku Anglii Paul Schmelzing twierdzi, że udało mu się uchwycić (i opisać też) historyczny trend rządzący wysokością stóp procentowych. Jego praca opublikowana na początku 2020 r. jest jedną z tych, które można by podzielić na kilka mniejszych – a każda z nich byłaby gęsta od szczegółów.

Prawo i Sprawiedliwość liczy, że powtórzy ścieżkę, która dała mu wyborcze zwycięstwo w 2005 r. Wtedy, wobec "Polski liberalnej” PO, postawiło na awans dla wyborców z prawej strony i Samoobrony, co dało zwycięstwo Lechowi Kaczyńskiemu. PO z kolei stawia na maksymalną mobilizację elektoratu, bo liczy, że wyższa frekwencja przysporzy wyborców Rafałowi Trzaskowskiemu.

Przy robieniu tabloidu emocje są absolutnie kluczowym kryterium - mówi w rozmowie z Robertem Mazurkiem Sławomir Jastrzębowski, redaktor naczelny "Super Expressu" w latach 2007–2018. Przeszedł do agencji PR R4S, założonej przez byłego posła PiS Adama Hofmana.

Demokracja ma nieskończoną liczbę oblicz. Wszystkie łączy rozczarowanie polityków i zwykłych ludzi wynikami głosowań.

Chociaż tylko jedna debata prezydencka w Polsce zdecydowała o wyniku wyborów, to wciąż ryzyko jest na tyle duże, że kandydaci podejmują je niechętnie. A w tym roku wcale.

Doszliśmy do sytuacji, w której głowa państwa ma co prawda silną legitymację, ale jeśli cokolwiek może, to tylko wtedy, gdy jest częścią rządzącej formacji. I to pod warunkiem, że dysponuje w niej wpływami

Jedni nie wierzą, że ich głos ma znaczenie, innych polityka rozczarowała na tyle, że nie chcą mieć z nią nic wspólnego. Kto nie chodzi na wybory?

Z górą 30 lat po transformacji polskiego ustroju powinniśmy się zacząć uczyć demokracji od początku. Ale brak nauczycieli.

Są dziś "Polska bezpieczeństwa” i "Polska wolności”. Obie mają problem z koegzystencją - mówi Marcin Duma, prezes Instytutu Badań Rynkowych i Społecznych IBRiS.

Błędem jest trywializowanie „debaty o debacie” jako sporu politycznych elit, z perspektywy zwykłego człowieka – toczonego nie wiadomo o co i nie wiadomo po co. Rafał Trzaskowski nie mógł pójść na debatę do TVP, bo telewizja aż tak skoszarowana oraz posłuszna politycznym decyzjom rządzącej partii jak ta z ul. Woronicza jest antypubliczna.