magazyn cały

Atakowanie polityków skrajnych, często praktykowane w mediach, nie jest moją ulubioną rozrywką. Interpelacja Roberta Winnickiego, narodowca, na temat tegorocznej matury zaciekawiła mnie jednak na tyle, że postanowiłem nie przejmować się tą zasadą.

Za niecałą godzinę muszę oddać ten materiał redaktorom Magazynu, a nadal nie mam bladego pojęcia, od czego go zacząć, nie wspominając o środku i puencie. I nie chodzi wcale o to, że za późno wziąłem się do roboty. Przeciwnie – pracuję nad tym felietonem już od poniedziałku i szalenie się przy tym męczę.

Że niby Grecy są sami sobie winni? To śmieszne. Gdyby nie było euro, o naszej recesji nikt by już nie pamiętał - mówi Janis Warufakis, ekonomista i były minister finansów Grecji.

Margaret Atwood przewidziała wielki powrót patriarchatu, a Philip K. Dick dyktaturę grożącą Ameryce. Coraz częściej próbujemy zrozumieć sytuację świata, sięgając po klasyczne powieści

Instytucje totalne to więzienia, szpitale psychiatryczne, koszary, obozy koncentracyjne. I polskie domy pomocy społecznej. Przejmują kontrolę nad podopiecznymi, a wcale nie gwarantują rzeczywistej pomocy.

Przyjrzyjmy się raz jeszcze kulisom wyboru Donalda Tuska na przewodniczącego Rady Europejskiej, by lepiej zrozumieć, jak działa wielka polityka

Nie czytamy książek, ale coraz częściej chodzimy do kina. Narzekamy na ceny płyt, ale co roku słono płacimy za słuchanie muzyki podczas letnich festiwali. Myśleniu, jak zarobić na chleb, towarzyszy myśl, ile wydać na igrzyska.

Po powrocie z weekendu majowego, który spędziliśmy na słonecznym Korfu, zaczęliśmy wspólnie z żoną poważnie rozważać sprzedanie domu, rezygnację z dotychczasowych zajęć, porzucenie przyjaciół, znajomych i rodziny oraz kupienie jakiejś niewielkiej chatki gdzieś na południu Europy. I zajęcie się uprawą winorośli ewentualnie prowadzeniem punktu skupu oliwek.

Skoro i tak dostanę małą emeryturę albo ZUS zbankrutuje, to lepiej płacić jak najmniej. I wydać te pieniądze na siebie już dziś. A jeśli nie zbankrutuje? To i tak dostanę jakieś minimalne świadczenie.

Pojedynczych uciekinierów nie brakuje. Ale tym razem chodziło o to, żeby nie znikać ze świata na dobre. Lecz przeciwnie – normalnie w nim funkcjonować. Tyle że bez internetu.