Piotr Zaremba

W zeszły piątek zdawało się, że Jarosław Gowin pokonał Jarosława Kaczyńskiego, blokując pomysł organizowania wyborów prezydenckich w apogeum epidemii. Prawicowa większość chwilowo zrezygnowała z forsowania ustawy o całkowicie korespondencyjnym głosowaniu. Nasuwała się myśl: oni już z tym projektem nie zdążą. Senat ma przecież zamiar przetrzymać go miesiąc.

Urzędujący w biurze przy Nowogrodzkiej w Warszawie Jarosław Kaczyński zwolniony z całego mnóstwa politycznych rozstrzygnięć ma mnóstwo czasu. Produktem samotnego siedzenia stała się jedyna rzecz, z którą jest dziś kojarzony: upór, aby jednak przeprowadzić wybory prezydenckie 10 maja.

Opozycja staje się w kampanii agresywna z poczucia bezsilności. Z kolei Jarosław Kaczyński coraz częściej nie jest już precyzyjnym szachistą

Od tygodni w centrali Prawa i Sprawiedliwości panowało przekonanie: wygraliśmy. Nie znamy skali zwycięstwa, musimy do ostatniej chwili mobilizować pasywnych wyborów (sławny "elektorat 500 plus"), aby sukces był pełny. Dobre nastroje umacniał każdy kolejny sondaż.

Spór o stopień decentralizacji jest jednym z tworzyw wojny politycznej. Ale czy granica, którą wyznaczają faktyczni federaliści, nie jest postawiona zbyt daleko?

"Mateusz Morawiecki zaczynał od przestrzegania przed prostym rozdawnictwem. Był solidarystą, ale z pomysłem na bardziej różnorodne priorytety. Dziś został sprowadzony do roli mechanicznego, choć zaufanego wykonawcy. I to jest ważniejsze niż pytania, czy grożono mu dymisją, czy przeciwnie, może mieć uzasadnioną nadzieję na fotel pisowskiego delfina" - przekonuje publicysta Piotr Zaremba.

N iektóre gazety zdążyły już ogłosić sobotnią konwencję PiS manifestem siły premiera Mateusza Morawieckiego, ba, wskazaniem go na następcę przez Jarosława Kaczyńskiego. Z tym bym się nie spieszył.

Zabawa byłego premiera z komisją badającą aferę Amber Gold nie jest budująca. Do ostatniej chwili nie było wiadomo, czy polityk dziś już europejski, ale obywatel polski, stawi się, czy nie . To zabawa sztuczkami podsuwanymi mu przez mecenasa Romana Giertycha. Zwykły obywatel nie trzymałby komisyjnej maszynerii w niepewności. Nie miałby odwagi.

Zrobienie męczenników z Bartosza Węglarczyka czy Tomasza Lisa przy okazji walki o medialną „większą równowagę” wcale nie musi prawicy pomóc. Warto się zastanowić przed podjęciem decyzji.

Mateusz Morawiecki stoi wobec przesilenia. Po wyborach chce usunąć z rządu osoby, które podejrzewa o nielojalność. Ale czy jego samego nie obwinią o "zbyt słaby" wynik wyborów? W otoczeniu premiera pojawiły się nawet obawy o jego wymianę.