Prawo do kultury

Problemem Polski są specyficzne emocje, jakie łączy się z przekazem symbolicznym i polityką. Poczucie dziejowej krzywdy wymieszane z niespełnionymi ambicjami narzucały naszej kulturze zachowawczy rys.

Samorządy nie inwestują w kulturę. Wydatki gmin na tę działalność są na ostatnim miejscu budżetów lokalnych. Zaś w blisko stu samorządach takich inwestycji w ogóle nie ma.

Czy prawo do kultury powinno być jednym z praw obywateli umieszczonym w europejskiej konwencji praw człowieka i podstawowych wolności? O tym rozmawiano w Sejmie podczas debaty zorganizowanej przez DGP.

Prawo do kultury jest w istocie uniwersalnym prawem człowieka do indywidualnego, intelektualnego i duchowego, rozwoju oraz do kształtowania relacji międzyludzkich ku społecznemu porozumieniu i dobrostanowi, a także ku poszanowaniu innych.

Nuda w wymiarze społecznym prowadzi do przemocy, zbrodni, upadku. Jednym z najlepszych lekarstw na nudę jest kultura. Jej zasoby mają tę właściwość, że w miarę korzystania z nich nie zużywają się, lecz przyrastają.