przepis

Zrazy to danie, które najlepiej wychodzi bez pośpiechu. Cienkie plastry wołowiny wypełnione ogórkiem kiszonym, cebulą i boczkiem zwija się w ciasne roladki, obsmaża, a potem długo dusi. To właśnie duszenie buduje smak głęboki, mięsny, świąteczny.

Kapuśniak z żeberkami był jednym z tych dań, które w PRL dawały pełen talerz ciepła i sytości. Prosta kapusta kiszona, kilka przypraw i kawałki tłustych żeberek tworzyły aromatyczny, kwaśny wywar idealny na chłodne dni.

Wielki Post o czas śledzi. Warto spróbować nowych smaków i przepisów. Podajemy sposób na śledzie, który opracował niezrównany kucharz ze Śląska, Remigiusz Raczka. To po prostu niebo w gębie i na pewno śledzie biskupie będą przebojem. Jest w tym przepisie staropolska nuta.

Śledzie to potrawa, która kojarzy się głównie z wigilijnym stołem, ale też czasem, który jest Wielki Post. Te z przepisu Ewy Wachowicz idealnie sprawdzą się na obiad lub kolację w postne piątki. Jak je zrobić?

Na środowy obiad proponujemy obiad pyszny i łatwy do przygotowania. To roladki z indyka z pieczarkami. Do tego ziemniaki z wody, surówka i wszyscy będą najedzeni i zadowoleni.

Królik wymaga spokoju i cierpliwości. Nie lubi wysokiej temperatury ani pośpiechu. Najlepiej smakuje długo, powoli duszony w jasnym, kremowym sosie z dodatkiem cebuli i koperku. To danie efektowne, subtelne, lekkie i bardzo rodzinne

Kartoflanka była jednym z tych dań, które w PRL królowały na stołach. Proste składniki, tania słonina lub boczek i ziemniaki gwarantowały pełny talerz sycącej zupy, idealnej na każdy dzień tygodnia. Ziemniaki były łatwo dostępne, trochę słoninki, skwarek lub boczku zawsze się znalazło.

Miękkie, soczyste pulpety zanurzone w gęstym, pachnącym grzybami sosie to jedno z tych dań, które nigdy się nie nudzą. To klasyczny, domowy obiad, który sprawdzi się zarówno na co dzień, jak i podczas rodzinnych spotkań przy stole.

Robi się ten deser błyskawicznie i można mu nadać różne smaki. Kika składników, pięć minut i deser gotowy. W PRL podawano go w domach, na szkolnych i pracowniczych stołówkach. Teraz jest nieco zapomniany, ale warto sobie o nim przypomnieć. Jest nie tylko pyszny, ale i zdrowy.

W PRL robiono ją od święta, bo cytryny bywały towarem deficytowym. Kwaskowa, aromatyczna zupa cytrynowa była przysmakiem naszych babć. Podawano ją najczęściej z ryżem. Ta zupa, nie dość, że smaczna, ma mnóstwo innych zalet. Jest np. zdrowa i świetnie działa na jelita.