recenzja

Swoim debiutem sprzed trzech lat zespół Alabama Shakes zachwycił recenzentów, kapitułę Grammy, która dała im trzy nominacje, wylądowali też na szóstym miejscu listy "Billboardu", a w Wielkiej Brytanii na trzecim.

Xavier Dolan musi irytować filmowców na całym świecie. Utalentowany, pracowity, ambitny aż do przesady, urodziwy i na dodatek ma w życiu farta.

Snoop Dogg w towarzystwie Steviego Wondera i Pharrella Williamsa nagrał nowy krążek przepełniony klasycznym funkiem i soulem. Z pozoru zaskakujący.

Olivia Anna Livki żeby wydać swoją drugą płytę, zwróciła się o pomoc do fanów na jednym z portali crowdfundingowych. Dobrze, że się udało, bo "Strangelivv" to bardzo dobry materiał.

Produkcja czwartej części "Mad Maksa" trwała tyle, że można było zwątpić, czy film kiedykolwiek powstanie. Od pierwszego zarysu scenariusza do premiery minęło ponad 17 lat, ale filmowi to wcale nie zaszkodziło – pisze w recenzji dla "DGP" Jakub Demiańczuk.

Nie potrafiłbym sobie przykleić gęby wesołka. Podmiotem lirycznym wszystkich moich płyt jest facet po przejściach, który nie ma złudzeń co do siebie ani co do świata – powiedział w jednym z ostatnich wywiadów song-writer, poeta, etnomuzykolog, Adam Strug. Jego nowa płyta "Mysz" właśnie wylądowała w sklepach.

Po kuriozalnych "Trzech sercach" Benoit Jacquot wraca na dobrze znane terytorium kina kostiumowego. "Dziennik panny służącej" jest na pewno dziełem lepszym od nieszczęsnego poprzednika. Niestety, przy tym wszystkim okazuje się boleśnie zbędny. Film pod tym samym tytułem już pół wieku temu nakręcił przecież sam Luis Bunuel. Jak łatwo się domyślić, francuski przeciętniak Jacquot wyraźnie przegrywa konfrontację z mistrzem światowego kina.

"Taxi Teheran" to trzeci film Jafara Panahiego, nakręcony przez reżysera po tym, jak władza skazała go na areszt domowy i 20 lat zakazu wykonywania zawodu.

Produkcja czwartej części "Mad Maksa" trwała tyle, że można było zwątpić, czy film kiedykolwiek powstanie. Pamiętam czasy, w których Mel Gibson był gotów ponownie zagrać tytułową rolę, pamiętam nawet pomysł reżysera George'a Millera, żeby projekt zrealizować w formie trójwymiarowej animacji. Ostatecznie od pierwszego zarysu scenariusza do premiery minęło ponad 17 lat, ale filmowi to wcale nie zaszkodziło.

"Gdyby ta płyta wyszła za granicą, to znajdowałaby się dziś w kanonie razem z Bacharachem" – to słowa Macia Morettiego o debiutanckiej płycie Zbigniewa Wodeckiego z 1976 roku zatytułowanej po prostu "Zbigniew Wodecki".