recenzja

Jeszcze zanim zaczął się pokaz prasowy "Coś za mną chodzi", jeden ze starszych krytyków westchnął: "Ja nie lubię horrorów". Po seansie nie miał chyba powodów do narzekań.

Realizacja "Kopciuszka" wymagała chyba nieco odwagi. W czasach, gdy standardy baśniowych opowieści wyznaczają "Shrek", "W głębi lasu" i serial "Dawno, dawno temu", gdy bez znajomości dzieł Freuda i Bettelheima trudno o nowych produkcjach dyskutować, wyreżyserowany przez Kennetha Branagha film wygląda, no cóż, jak z innej bajki.

Mówi się, że depresja jest chorobą naszych czasów. Czy wcześniej nie było depresji? Była, ale nazywało się ją nudą lub melancholią. Albo nie nazywało się wcale, tylko pewnego dnia odbierało sobie życie.

" Sędzia" to jeden z bardziej niedocenionych ubiegłorocznych filmów. To o tyle zaskakujące, że Hollywood uwielbia obrazy o próbującej się zjednoczyć rodzinie.

Początek trzeciej płyty australijskiego duetu The Veronicas jest znakomity.

Robert Plant przyznał w jednym z wywiadów, że ten krążek jest najbardziej kreatywnym w dyskografii jego zespołu. Jimmy Page dodał, że "Physical Graffiti" jest znakiem rozpoznawczym Led Zeppelin. Słuchając wydanego 40 lat temu materiału, trudno się z nimi nie zgodzić.

Yves Saint Laurent w krótkim czasie doczekał się pełnometrażowego biograficznego dokumentu oraz dwóch fabuł.

Wchodzący na nasze ekrany brytyjski film "Dumni i wściekli" pokazuje, w jakim kierunku zmierza dziś kino spod znaku LGBTQ – pisze w recenzji dla "DGP" Artur Zaborski.

W mnogości filmów o finansowych przekrętach – i nie mówimy o kryzysie i bankierach pokroju Gordona Gekko, lecz o zwyczajnych złodziejaszkach z apetytem na wielką kasę – "Focus" prawdopodobnie by przepadł, gdyby nie instynktowna sympatia, jaką obdarzamy głównych bohaterów. A ci są mimo wszystko postaciami raczej szemranymi.

Po sukcesie na Berlinale, na polskie ekrany wchodzi (nagrodzony tam za najlepszą reżyserię) film Małgorzaty Szumowskiej – "Body/Ciało". Oto, co o głośnym obrazie pisze dla "Dziennika. Gazety Prawnej" Łukasz Maciejewski.