recenzja

Jurij Gagarin skomentował widok Ziemi widzianej z kosmosu serią ekstatycznych okrzyków. Niestety, biografia słynnego Rosjanina nie ma szans, by wzbudzić równie intensywne emocje.

Moda na rewitalizowanie klasycznych baśni trwa. Tym razem wytwórnia Disneya wzięła na warsztat własną wersję "Śpiącej królewny", ale wydarzenia pokazuje z punktu widzenia Diaboliny, złej czarownicy, która na księżniczkę Aurorę rzuciła potężną klątwę.

W ciągu 32 lat kariery nagrała 14 albumów (9 z zespołem 10000 Maniacs i pięć solo), na początku wieku jednak zdecydowała zamienić rock'n'rolla na malarstwo i macierzyństwo.

Uczestniczyłem w pierwszym międzynarodowym pokazie "Chce się żyć" Macieja Pieprzycy na festiwalu w Montrealu. Publiczność przyjęła film owacją na stojąco, z wielkim wzruszeniem. Potem ów stygmat wzruszenia stał się znakiem rozpoznawczym produkcji. Sytuacja powtarzała się na każdym pokazie, we wszystkich miejscach. Film Pieprzycy przywrócił polskiemu kinu łzy. Nie trzeba się ich wstydzić.

Płyty Coldplay zawsze promowane były popularnymi singlami. Na "Ghost Stories" brakuje przebojów, dlatego reklamuje ją plotka o separacji wokalisty Chrisa Martina i jego żony, aktorki Gwyneth Paltrow.

Magikowi rozsypały się karty, żongler upuścił piłeczki, iluzjonista przeciął ponętną asystentkę na pół. Zdaje się, że Terry Gilliam nie ma już w kapeluszu żadnego królika. Dowodem jest nieudana "Teoria wszystkiego".

Rodzima krytyka postawiła na "Karuzeli" krzyżyk, nie dostrzegając w niej uniwersalnych wartości, o których z kolei przekonany jest międzynarodowy agent filmowy z Włoch, zapraszający film na Marché du Film podczas tegorocznej edycji festiwalu w Cannes. Komu wierzyć?

Sport był zawsze blisko polityki. Kilka pokoleń polityków snobuje się na znawców sportu, wielu sportowców marzy o nieźle płatnej politycznej emeryturze. Dokument Michała Bielawskiego "Mundial. Gra o wszystko" opowiada jednak o czymś innym. Mówi o sporcie, który stał się polityką.

Poczciwy brytyjski listonosz i jego kot powracają – tym razem nie tylko żeby roznosić przesyłki, ale też… podzielić rodziny. Tak dużego dysonansu między rozrywką dla dzieci i dorosłych nie pamiętam od czasu Kasztaniaków.

Reżyser "Powiem ci wszystko" realizuje groźbę zawartą w tytule. Od pierwszych scen bombarduje nas bełkotliwym słowotokiem, w którym poczucie bezradności łączy się z aurą cynizmu.